III SA/Lu 112/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym - w zakresie wniosku z dnia 4 lutego 2008 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...] o zmianach w zgłoszeniu celnym zawartym w dokumentach SAD Nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Skarżąca A.C., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A.", działając przez swego pełnomocnika, wniosła w dniu 4 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie zmiany nieprawidłowych danych zawartych w zgłoszeniu celnym. Skarżąca wniosła równocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek został uzasadniony tym, że wykonanie postanowienia spowoduje konieczność dokonania szeregu korekt deklaracji składanych przed organami podatkowymi, które ewentualnie trzeba będzie poddać kolejnej korekcie po zakończeniu postępowania, co w ocenie pełnomocnika skarżącej oznacza powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 ppsa ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się w orzecznictwie, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/06, Lex Polonica nr 1241556, cyt. za B. Dauter – Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Lexis Nexis 2008 r., s. 157). Również w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, trudność odwrócenia skutków wywołanych wykonaniem orzeczenia należy oceniać w proporcji do wagi rozstrzygnięcia. Ten sam nakład sił i środków przewidywanych do odwrócenia skutków wykonania orzeczenia raz będzie uzasadniał wstrzymanie wykonania orzeczenia, innym razem nie będzie stanowił takiej przesłanki. Korekta deklaracji podatkowej dotyczącej dużej kwoty, nawet jeśli jest czasochłonna, nie będzie z reguły uznana za czynność trudną do odwrócenia, podczas gdy konieczność dokonania szeregu drobnych korekt na małe kwoty spowoduje brak proporcji między nakładami na dokonanie tych spornych korekt, w stosunku do ich fiskalnych efektów. Podstawą do dokonania korekty w omawianym przypadku jest kwota 71 zł. jako podwyższona wartość celna towaru. Jest to w dodatku jedna z wielu spraw tożsamych rodzajowo pomiędzy skarżącą a organem, zatem zachodziłaby konieczność dokonania korekt w kilkudziesięciu sprawach w tej samej spornej sytuacji. W tej sytuacji Sąd uznaje, że dokonywanie uciążliwych korekt przy tak niewielkiej kwocie może zostać chwilowo wstrzymane bez większego uszczerbku o charakterze fiskalnym, gdyż ewentualny powrót do stanu poprzedniego nastąpiłby przy zbyt dużym nakładzie sił i środków w stosunku do wartości korekty. Skoro zatem skarżąca wykazała istnienie przesłanki wynikającej z art. 61 § 3 ppsa, na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.