III SA/Lu 114/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpatrzenia Gmina H. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowana przez Wójta, złożyła do Zarządu Województwa L. – Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020 (dalej jako "IZ RPO WL") w ramach konkursu nr RPLU.04.01.00-IZ.00-06-001/16. do Działania 4.1 Wsparcie wykorzystania OZE RP WL na lata 2014-2020 wniosek o dofinansowanie projektu Odnawialne źródła energii w Gminie H.". W piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. Instytucja Zarządzająca (dalej jako "IZ") poinformowała skarżącą, że na etapie oceny formalnej negatywnie oceniła jej projekt w zakresie kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/ zasady naboru wniosków o dofinasowanie projektów pozakonkursowych". Wnioskodawca został wezwany do poprawy/ uzupełnienia złożonego wniosku. W dniu [...] listopada 2016 r. wnioskodawca złożył pakiet nr [...] w systemie LSI2014, do którego nie dołączył aktualnego formularza wniosku oraz formularza Studium Wykonalności. W proteście skarżąca wskazała na błędy i trudności w korzystaniu z systemu LSI2014, co w konsekwencji spowodowało niezałączenie aktualnego formularza o dofinasowanie oraz formularza Studium Wykonalności. Skarżąca podniosła również, że wymagane zmiany we wniosku oraz Studium Wykonalności nie miały wpływu na kształt projektu. Niezałączenie załącznika można było potraktować jako nieistotne uchybienie. W rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] marca 2017 r. Zarząd Województwa L. nie uwzględnił protestu skarżącej. W uzasadnieniu organ podniósł, że nie stwierdzono problemów z importem plików zewnętrznych do wskazanego projektu, jak i przypisaniem ich do segregatora lub projektu. Żaden z użytkowników systemu mających dostęp do projektu nie zgłosił problemów w systemie poprzez opcję "Zgłoś błąd na stronie". Organ podkreślił, że zasady korzystania z LSI2014 umożliwiające prawidłowe wypełnienie wniosku zostały szczegółowo uregulowane w "Instrukcji użytkownika Lokalnego Systemu Informatycznego 2014-2020 (LSI2014)". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gmina H. zaskarżyła rozstrzygnięcie protestu w całości. Zarzuciła naruszenie: - art. 53 ust. 1 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.), dalej jako "ustawa wdrożeniowa", przez przyjęcie na skutek wadliwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, że projekt należy ocenić negatywnie w związku z pomyłką w przesłaniu danych, powstałą na skutek nieprawidłowego funkcjonowania generatora za pośrednictwem, którego dokonano przekazywania danych, administrowanego przez IZ; - art. 43 ustawy wdrożeniowej, poprzez niewezwanie wnioskodawcy do usunięcia oczywistej omyłki, polegającej na dołączeniu nieaktualnego pakietu dokumentów zamiast dokumentów zaktualizowanych. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że z przyczyn dla niej niezrozumiałych w pakiecie przekazanym IZ w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków znalazł się pierwotny wniosek o dofinasowanie i Studium Wykonalności. Powyższe nie było zamierzonym działaniem skarżącej. Było następstwem stopnia skomplikowania obsługi systemu. Skarżąca podniosła również, że ww. dokumenty nie zawierały zmian istotnych dla przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy). Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami (art. 61 ust. 3 ustawy). Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Zgodnie zaś z art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. Przepis art. 61 ust. 7 stanowi natomiast, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie skarżąca zarządzeniem z dnia [...] marca 2017 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie kompletnej dokumentacji (2 kompletów), o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, w oryginale lub w postaci kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Skarżąca złożyła dwa komplety dokumentów – odpisów dokumentacji, którą uwierzytelniła pełnomocnik strony – radca prawna K. G.– K. Sąd, rozpoznając skargi wniesione w oparciu o ustawę wdrożeniową, rozstrzyga sprawę na podstawie oryginałów dokumentów lub ich uwierzytelnionych kopii. Dowody nie stanowiące oryginałów dokumentów lub uwierzytelnionych kopii, nie mają żadnej mocy prawnej i podlegają dyskwalifikacji. Ani ustawa wdrożeniowa, ani przepisy p.p.s.a., nie regulują kwestii sposobu uwierzytelniania dokumentów. Art. 48 § 3 p.p.s.a. stanowi jedynie, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Pełnomocnik skarżącej jest radcą prawnym, a zatem sposób uwierzytelniania (poświadczania za zgodność z oryginałem) odpisów, kopii został precyzyjnie określony w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 233 z późn. zm.). W myśl tego przepisu, poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Przesłana do sądu dokumentacja nie została poświadczona w sposób wskazany powyżej. W zdecydowanej większości kopii dokumentów przystawiono pieczęć o następującej treści "Poświadczam zgodność duplikatu, odpisu wypisu, kopii z oryginałem, kopią oryginału". Nie ma zatem żadnej pewności, że pełnomocnik dokonywał próby poświadczenia na podstawie oryginału, czy też kopii oryginału. Na pieczęci pełnomocnika znajduje się jedynie niezrozumiały zwrot "za zgodność" (z czym?). Poza tym przy poświadczeniach brak jest oznaczenia miejsca poświadczenia. Tak sporządzone poświadczenia nie spełniają wymagań określonych w przywołanym powyżej art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych. Inne dokumenty (Wniosek o dofinasowanie projektu współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach RPO WL na lata 2014-2020 oraz wizualizacja dokumentu elektronicznego) zostały poświadczone i to w sposób nieprawidłowy tylko na pierwszej i na ostatniej stronie. Na ww. dokumentach znalazło się poświadczenie za zgodność z oryginałem odpowiednio "str. 1-20" i "str. 1-127".Sposób uwierzytelnienia przekazanej dokumentacji – w celach dowodowych odzwierciedlają sporządzone z urzędu odpisy niektórych dowodów (por. k. 48-62 akt sądowych). Poświadczenie ma na celu zaświadczenie przez uprawniony podmiot, że sporządzony przez niego odpis jest zgodny z okazanym mu oryginałem dokumentu. Osoba poświadczająca przyjmuje pełną odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Z tej przyczyny, na każdej stronie odpisu powinno się znaleźć poświadczenie za zgodność z oryginałem wraz z datą i miejscem, potwierdzające, że odpis jest zgodny z okazanym w danym dniu i miejscu oryginałem. Podsumowując stwierdzić należy, że dokumentacja przedłożona przez skarżącą nie została prawidłowo uwierzytelniona, a zatem strona nie złożyła kompletnej dokumentacji w sposób przewidziany w art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Z tych względów skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia, podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.