III SA/Lu 1144/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej w zakresie wniosku skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. Ł. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. Pismem z dnia 9 maja 2017 r. (nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku. Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ponieważ wyrok ogłoszono na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r., termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upływał w dniu 11 kwietnia 2017 r. W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 9 maja 2017 r. (data stempla pocztowego – art. 83 § 3 p.p.s.a.) jest spóźniony, co uzasadnia odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku stosownie do art. 141 § 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że skarżącej znane były zasady dotyczące sporządzania uzasadnień orzeczeń sądowych. Skarżąca nie była wprawdzie obecna na rozprawie, ale otrzymała zawiadomienie o rozprawie, w którego punktach 2 i 3 precyzyjnie i jasno wyjaśniono zasady uzasadniania wyroków sądowych. Z tych względów na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.