III SA/Lu 115/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.D. na orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie naruszenia dyscypliny służbowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 marca 2006 r., R.D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, na jego przeprowadzenie, na orzeczenie dyscyplinarne Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie przepisu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie, skarżący został pouczony o możliwości wniesienia odwołania od orzeczenia Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] października 2005 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Jednakże R.D. tego nie uczynił, wobec czego nie wyczerpał toku instancji przewidzianego dla tego rodzaju spraw. Skarga do sądu administracyjnego w sprawie, w której nie wyczerpano środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna, zatem podlega odrzuceniu przez Sąd. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.