III SA/Lu 1156/14

Lublin, dnia 25 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 listopada 2014 r. K. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi - jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając swój wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie zastępczym w dniu 15 października 2014 r. (powtórnie awizowana). Termin na wniesienie skargi do sądu rozpoczął zatem swój bieg w dniu 16 października 2014 r., a zakończył w dniu 14 listopada 2014 r. Kolegium zauważyło, że wprawdzie pieczęć stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę była nieczytelna, jednak nie budzi wątpliwości, iż korespondencja ze skargą nadana została dopiero w grudniu 2014 r. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w jakiej dacie została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej skarga do Sądu, na decyzję Kolegium z dnia 29 września 2014 r., pod rygorem przyjęcia, że skarga została nadana po terminie do jej wniesienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o uznanie terminu złożenia skargi w dniu 14 listopada 2014 r. Wyjaśnił, że skarga została wysłana w jego imieniu z placówki pocztowej w Warszawie w dniu 14 listopada 2014 r. Doszło do pomyłki ze strony urzędu pocztowego, bowiem pracownik poczty nadał przesyłkę ze znaczkiem listu poleconego, jako list zwykły priorytet. Skarżący podniósł, że nie odpowiada za stan listu po odejściu od okienka pocztowego, tym samym nie odpowiada za nieczytelny stempel. Skarżący wskazał, że na kopercie widoczne są cyfry w układzie "22..22...4", jednak z uwagi na to, że korespondencja wpłynęła do Kolegium w dniu 11 grudnia 2014 r., to skarga nie mogła być nadana w dniu 02 grudnia 2014 r., bowiem brakuje cyfry "0". Skarżący dodał, że oczywistym również jest, iż skarga nie mogła być nadana w dniu 22 grudnia 2014 r., to jest po dacie wpływu do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać czy (i kiedy) zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej. Przy czym, mając na uwadze, że w niniejszej sprawie skarżący nie odebrał osobiście decyzji, a doręczenie nastąpiło w trybie zastępczym, należy na wstępie wyjaśnić, iż ustawodawca dla doręczania pism osobom fizycznym ustanowił wiążące organ administracyjny reguły doręczenia realizowane w praktyce przez podmiot, którym organ posługuje się w celu doręczenia korespondencji. W pierwszej kolejności należy podjąć próbę doręczenia przesyłki adresatowi osobiście zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), dalej powoływanej jako K. p. a. W sytuacji, gdy ten sposób doręczenia nie będzie możliwy z uwagi na nieobecność adresata, wówczas powinien zastosować reguły wynikające z art. 43 K.p.a. Ostatecznie zaś, gdy zawiodą próby doręczenia pisma w trybie art. 42 i 43 K.p.a., wówczas w rachubę wchodzi konieczność doręczenia pisma w sposób określony w art. 44 K.p.a. Z akt sprawy wynika, że doręczenie decyzji w trybie zastępczym na podstawie art. 44 § 1-5 K.p.a. było prawidłowe, bowiem zachowano wszystkie reguły doręczenia przewidziane w wymienionych wyżej przepisach. Wprawdzie Kolegium w odpowiedzi na skargę błędnie wskazało dzień 15 października 2014 r. jako datę doręczenia decyzji w trybie zastępczym, jednak adnotacje na kopercie wskazują, że skutek zastępczego doręczenia skarżącemu decyzji miał miejsce w dniu 16 października 2014 r. (k. 25 i 25v akt adm.). Według art. 44 § 1 K.p.a. - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 - poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (pkt 1). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). Skoro po raz pierwszy przesyłka była awizowana w dniu 2 października 2014 r. (k. 25v akt adm.), to należy uznać, że decyzja została doręczona skarżącemu zastępczo w dniu 16 października 2014 r. Wobec powyższego, termin na wniesienie skargi do sądu zakończył swój bieg w dniu 17 listopada 2014 r., to jest w poniedziałek, bowiem trzydziesty dzień terminu na złożenie skargi do sądu wypadał 15 listopada 2014 r. w sobotę (zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jest to dzień równoważny z dniem wolnym od pracy). Z uwagi na to, że pieczęć stempla pocztowego na kopercie była mało czytelna - zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w jakiej dacie została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej skarga do Sądu, na decyzję Kolegium z dnia 29 września 2014 r., pod rygorem przyjęcia, że skarga została nadana po terminie do jej wniesienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 17 lutego 2015 r. wniósł o uznanie terminu złożenia skargi w dniu 14 listopada 2014 r. Wyjaśnił, że skarga została wysłana w jego imieniu z placówki pocztowej w Warszawie w dniu 14 listopada 2014 r., gdzie doszło do pomyłki ze strony urzędu pocztowego, bowiem pracownik poczty nadał przesyłkę ze znaczkiem listu poleconego, jako list zwykły priorytet. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że skarżący nie potrafi wykazać daty nadania korespondencji potwierdzeniem nadania listu poleconego z określoną na tym dokumencie datą, ani informacją z oddawczego urzędu pocztowego. Jedynym dowodem nadania daty nadania przesyłki zawierającej skargę przedstawionym przez skarżącego jest w tej sytuacji odbicie i odcisk datownika na kopercie zawierającej skargę, dokumentującego datę nadania przesyłki w placówce pocztowej. Data jest wprawdzie mało wyraźna ze względu na zabrudzenie i pozacieranie koperty, jednak, po dokonaniu dodatkowej analizy w dodatkowym oświetleniu i w powiększeniu, nie jest niemożliwa do odczytania w zakresie potrzebnym do rozstrzygnięcia sprawy. Analiza treści koperty zawierającej przesyłkę nadaną przez skarżącego prowadzi do niebudzącego wątpliwości wniosku, że korespondencja ze skargą nadana została dopiero w grudniu 2014 r. Wprawdzie niemożliwe jest odczytanie całej treści niecałkowicie czytelnej pieczęci stempla pocztowego. W szczególności nie można ustalić konkretnego dnia nadania przesyłki. Jednak wyraźnie widoczne są cyfry w układzie ......220x4, gdzie x jest niewidoczną cyfrą między cyframi 0 oraz 4. Nie są natomiast widoczne w sposób umożliwiający odczytanie pozostałe cyfry wskazywane w piśmie skarżącego z dnia 17 lutego 2015 r. Widoczne cyfry są jednak wystarczająco wyraźne, aby można było ustalić, że cyfra 4 jest ostatnią z liczby 2014 oznaczającej rok, a poprzedzająca liczbę 2014 cyfra 2 jest drugą cyfrą należącą do liczby 12 oznaczającej miesiąc. Już takie ustalenie pozwala przyjąć, że skarga z całą pewnością nie została nadana w miesiącu listopadzie, lecz w miesiącu grudniu. Nie jest wprawdzie możliwe ustalenie daty dziennej bez specjalistycznej analizy odciśnięcia datownika, ale dla ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie, wystarczające jest ustalenie, że skargę nadano w placówce pocztowej w grudniu, a nie w listopadzie 2014 r. Mając powyższe na uwadze oraz, że termin na wniesienie skargi do sądu upłynął w dniu 17 listopada 2014 r., należy stwierdzić, że skarga (opatrzona datą 14 listopada 2014 r.) została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Przy tym skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.