III SA/Lu 1171/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [..] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [..], nr [..] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług - w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z [..], nr [..] Dyrektor Izby Celnej w B. P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony [..]. W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na powyższą decyzję. Do skargi pełnomocnik załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że [..] uległ wypadkowi, który uniemożliwił mu dochowanie terminu. Pełnomocnik poślizgnął się na schodach i doznał urazu głowy, w wyniku którego stracił przytomność. Wezwany lekarz przeprowadził badanie i po podaniu środka przeciwbólowego zalecił odpoczynek. Po doznanym urazie pozostawał w stanie silnego oszołomienia, które ustało po przespaniu prawie 10 godzin. Z uwagi na stan zdrowia nie był więc w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności zawodowych. Do wniosku pełnomocnik dołączył dwie karty informacyjne oraz zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza prowadzącego prywatną opiekę lekarską. Na zwolnieniu lekarskim wskazano okres niezdolności do pracy od 2 do 5 września 2016 r. z zaznaczeniem, że "chory powinien leżeć". Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § § 2 i § 4 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 3 sierpnia 2016 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał [..] r. Skarga została wniesiona [..], a więc z uchybieniem terminu. W ocenie sądu spełnione zostały przesłanki z art. 87 p.p.s.a. uprawniające do przywrócenia terminu. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu i razem z tym wnioskiem dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, tj. złożył skargę. Spełniona została również przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Powołana przez pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu – wypadek, który spowodował uraz głowy, należy uznać za obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w terminie. Potwierdzeniem okoliczności wypadku i stanu zdrowia pełnomocnika są wystawione przez lekarza dokumenty. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że pełnomocnik wykazał spełnienie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych powodów oraz na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.