III SA/Lu 1173/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług – w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 21 lipca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej [...] [...] Spółki z o.o. w R., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia 1 kwietnia 2016 r., w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Wskazana decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 3 sierpnia 2016 r., a w dniu 9 września 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej), pełnomocnik Spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Do skargi dołączono jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 września 2016 r., jednakże w tym dniu uległ on wypadkowi, który uniemożliwił mu zachowanie ustawowego terminu. Na skutek poślizgnięcia się na schodach doszło do jego upadku i urazu głowy, w wyniku czego pełnomocnik stracił przytomność. Wezwany lekarz po przeprowadzonym badaniu nakazał pełnomocnikowi położyć się do łóżka i odpocząć. Z uwagi na stan zdrowia po wypadku pełnomocnik skarżącej nie był w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności zawodowych. Po doznanym urazie pozostawał w stanie silnego oszołomienia, który ustało dopiero po przespaniu prawie 10 godzin. Uchybienie terminu nastąpiło zatem z przyczyn niezależnych od pełnomocnika. Do wniosku pełnomocnik załączył dwie karty informacyjne oraz zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza prowadzącego prywatną opiekę lekarską. W zwolnieniu lekarskim wskazano okres niezdolności pełnomocnika do pracy od 2 do 5 września 2016 r. oraz zaznaczono, że "chory powinien leżeć". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.",) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona do sadu decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 sierpnia 2016 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 września 2016 r. Skarga została zaś wniesiona w dniu 9 września 2016 r., a więc po terminie. Oceniając przesłanki formalne przywrócenia terminu należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej wniosek o przywrócenie terminu złożył w przewidzianym ustawą 7-dniowym terminie, a nadto spełnił również warunki wskazane w art. 87 § 4 p.p.s.a., bowiem jednocześnie ze złożeniem wniosku wniósł skargę. Analizując zaś główną merytoryczną przesłankę przywrócenia terminu, to jest brak winy skarżącej w uchybieniu terminu, należało uznać, że również ona została spełniona. Trzeba przede wszystkim zwrócić uwagę, że przepis wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie na obowiązek ich udowodnienia. Wystarczy zatem wykazanie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa braku winy w uchybieniu terminu. Powołana przez pełnomocnika skarżącej przyczyna uchybienia terminu w postaci jego wypadku, który spowodował uraz głowy, należy niewątpliwie do obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej w terminie. Jej potwierdzeniem są dokumenty lekarskie załączone do wniosku oraz brak instrumentów prawnych do dokonania weryfikacji przedłożonych zaświadczeń lekarskich. Nie było więc podstaw do ich kwestionowania. W opisanej sytuacji należało uznać, że pełnomocnik skarżącej wykazał brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co przemawia za jego przywróceniem. Mając powyższe uwagi na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.