III SA/Lu 1180/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P . sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r., Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania P .sp. z o.o. (dalej: skarżąca lub Spółka) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] kwietnia 2016 r., w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 3 sierpnia 2016 r. W dniu 9 września 2016 r. (data nadania przesyłki na poczcie) pełnomocnik Spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 września 2016 r., jednakże w tym dniu uległ wypadkowi, który uniemożliwił mu dochowanie terminu. Wskutek poślizgnięcia się na schodach doszło do upadku i urazu głowy, w wyniku którego pełnomocnik stracił przytomność. Wezwany lekarz po przeprowadzonym badaniu nakazał położyć się do łóżka i odpocząć. Z uwagi na stan zdrowia po wypadku pełnomocnik nie był w stanie wykonywać jakichkolwiek czynności zawodowych. Po doznanym urazie pozostawał w stanie silnego oszołomienia, który ustał dopiero po przespaniu prawie 10 godzin. Uchybienie terminu nastąpiło zatem z przyczyn niezależnych od pełnomocnika. Do wniosku pełnomocnik dołączył dwie karty informacyjne oraz zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza prowadzącego prywatną opiekę lekarską. W zwolnieniu wskazano okres niezdolności do pracy od 2 do 5 września 2016 r. oraz zaznaczono opcję: "Chory powinien leżeć". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 78, z późn. zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W badanej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona do sadu decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 sierpnia 2016 r. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 września 2016 r., skarga została natomiast wniesiona w dniu 9 września 2016 r. Oceniając po kolei przedstawione przesłanki przywrócenia terminu, Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym, 7-dniowym terminie. Pełnomocnik skarżącej spełnił również warunki wskazane w art. 87 § 4 p.p.s.a. – jednocześnie ze złożeniem wniosku złożył skargę. Analizując główną, merytoryczną przesłankę przywrócenia terminu – brak winy skarżącej, sąd uznał, że również i ta przesłanka została spełniona. Należy zwrócić uwagę, że przepis wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie na ich udowodnienia. Wystarczy zatem wykazanie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa. Powołana przez pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu w postaci wypadku, który spowodował uraz głowy niewątpliwie jest obiektywną przeszkodą uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w terminie. Jej potwierdzeniem są dokumenty wystawione przez lekarza. Sąd nie ma instrumentów prawnych do dokonania weryfikacji przedłożonych zaświadczeń lekarskich, nie ma więc podstaw do ich kwestionowania. W tej sytuacji sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej wykazał brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co przemawia za jego przywróceniem. Mając powyższe na uwadze sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.