III SA/Lu 1184/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na decyzję Starosty P. z dnia [...], znak: [..], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [..], znak: [..], po rozpoznaniu wniosku B. A., Starosta P.odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji, jednak postanowieniem z dnia [..], znak: [..], L.i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. B. A. wniosła skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Z treści skargi wynikało, że skarżąca kwestionuje zarówno decyzję Starosty w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, jak i postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sprawy zostały rozdzielone do odrębnego rozpoznania. Skarga na decyzję Starosty została przesłana do organu, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona, celem nadania właściwego biegu. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia na drodze administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona bez wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści skargi wynika jednoznacznie, że jej przedmiotem jest także decyzja Starosty. Sąd nie może zmienić przedmiotu zaskarżenia wbrew wyraźnej woli skarżącego, nawet jeśli ma to dla niego negatywne konsekwencje. Zaskarżona do sądu decyzja Starosty P. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której skarżącej przysługiwało odwołanie. Skarżąca nie wniosła skutecznie odwołania. Jej odwołanie zostało wniesione po terminie, co stwierdził L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [..] (będącym przedmiotem skargi rozpoznawanej w odrębnej sprawie). O wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić tylko w sytuacji skutecznego ich wniesienia, w tym sensie, że wniesienie odwołania doprowadziło do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. W przeciwnym razie mogłoby dochodzić do obejścia przepisów dotyczących terminów i trybu wnoszenia środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Sąd nie może zatem rozpatrzeć merytorycznie skargi od decyzji, od której nie wniesiono skutecznie odwołania. Taka skarga jako niedopuszczalna z innych przyczyn podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.