III SA/Lu 120/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 8 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych dotyczących osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a zwrócić K. K. kwotę 162 (sto sześćdziesiąt dwa) złote tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej, które to wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Pismem z dnia [...] marca 2010 r.(data wpływu do sądu [...] kwietnia 2010 r.), K. K. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych dotyczących osoby bezrobotnej. W dniu [...] marca 2010 r. na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła kwota w wysokości 162 zł, uiszczona tytułem wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Następnie w dniu 28 czerwca 2010 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 100 zł uiszczona tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia od orzeczenia Sądu (wyroku z dnia 24 czerwca 2010 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ppsa), strona, która skarży działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W niniejszym postępowaniu przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, wobec czego skarżący stosownie do treści cytowanego powyżej art. 239 pkt 1 lit. b ppsa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej. Zgodnie z przepisem art. 225 ppsa, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Skoro skarżący, na podstawie art. 239 ppsa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, to uiszczony wpis od skargi oraz opłata kancelaryjna podlegają zwrotowi na podstawie powołanego przepisu art. 225 ustawy. Z powyższych względów, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w postanowieniu.