III SA/Lu 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 maja 2017 r. sprawy ze skargi G.J. na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu oddala skargę. Zaskarżonym do sądu rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], Zarząd Województwa [...] nie uwzględnił protestu wniesionego przez Gminę [...] w związku z negatywną oceną projektu pn. "[...]". Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy: Uchwałą Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. powyższy projekt, złożony w odpowiedzi na konkurs nr [...], został wybrany do dofinansowania. Zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu, wnioskodawcy, których wnioski zostały wybrane do dofinansowania, zobowiązani byli do przygotowania i złożenia pełnej dokumentacji w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania informacji o wyborze projektu do dofinansowania. W dniu 17 listopada 2016 r. Gmina złożyła stosowany pakiet dokumentów ([...]). Z uwagi na stwierdzone braki, pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. Gmina została wezwana do uzupełnienia lub poprawy wskazanych braków lub błędów. W odpowiedzi na wezwanie Gmina w dniu 23 grudnia 2016 r. złożyła stosowany pakiet ([...]). Po dokonaniu oceny złożonej dokumentacji pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. Instytucja Zarządzająca RPO WL poinformowała Gminę, że odmawia podpisania umowy o dofinansowanie projektu. W ocenie Instytucji Wnioskodawca nie spełnił kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/zasady naboru wniosków o dofinansowanie projektów pozakonkursowych" ujętego w załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu. Ocena taka wynikała z faktu, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia lub poprawy wskazanych braków lub błędów Gmina nie dołączyła szeregu wymaganych dokumentów. Negatywny wynik weryfikacji, czy projekt spełnia kryteria, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, stanowi podstawę do odmowy podpisania z Wnioskodawcą umowy o dofinansowanie. Od powyższej informacji Gmina wniosła w terminie protest, w którym podniosła, że w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków lub poprawienia błędów, przygotowała w systemie LSI pakiet dokumentów składający się z 25 załączników (ID pakietu [...]) i wyjaśnień dotyczących wskazanych błędów. Powyższy pakiet złożyła w terminie do Urzędu Marszałkowskiego. Brakujące dokumenty były widoczne w pakiecie zarówno przez Wnioskodawcę jak i Urząd Marszałkowski, lecz z uwagi na problemy techniczne podczas zapisywania i przesyłania w systemie LSI nie wszystkie załączniki zapisały się formalnie w systemie. Sytuacja ta spowodowała brak spójności pomiędzy pismem przewodnim załączonym do pakietu a zapisami formularza wniosku i faktycznie dokonanymi uzupełnieniami. Po rozpatrzeniu protestu, Zarząd Województwa [...] jako Instytucja Zarządzająca RPO WL uznała, że jest on bezzasadny, a w związku z tym nie został uwzględniony. Zarząd wskazał, iż bezspornym jest, że w odpowiedzi na wezwanie w zakresie uzupełnienia/poprawy złożonej dokumentacji, Wnioskodawca złożył w dniu 23 grudnia 2016 r. pakiet ID [...] w systemie LSI2014 zawierający jedynie 5 dokumentów, natomiast nie załączył szeregu wyszczególnionych dokumentów, których złożenie było jego obowiązkiem. W związku z argumentacją podniesioną w proteście, zwrócono się do Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym (DZ RPO), jako komórki organizacyjnej odpowiadającej za utrzymanie systemu LSI 2014. W odpowiedzi wskazano, że Wnioskodawca do segregatora w ramach, którego składany był pakiet dodał 25 dokumentów (formularzy oraz plików zaimportowanych do systemu LSI2014). Tworząc pakiet wskazał, jako zawartość pakietu jedynie 5 dokumentów spośród dostępnych. Tak stworzony pakiet został zablokowany do edycji i przekazany do podpisu. Osoby składające podpis pod wizualizacją pakietu widziały informację o 5 załączonych dokumentach i pod tą informacją złożyły podpisy. W momencie składania pakietu został on jeszcze raz wyświetlony wraz z informacją o 5 załączonych plikach. Tak przygotowany pakiet został przekazany do IOK. Urzędowe Poświadczenie Złożenia Dokumentu potwierdzające prawidłowe złożenie pakietu również zawiera informację o 5 złożonych dokumentach. Zarząd Województwa podkreślił, że pracownicy oceniający projekt posiadają wgląd jedynie do przekazanych przez Wnioskodawcę dokumentów (w pakiecie było przekazanych 5 dokumentów). Weryfikacja wniosku odbywa się jedynie w oparciu o przekazany i podpisane dokumenty. System LSI2014 nie m możliwości technicznych by interpretować działania oraz intencje Wnioskodawców, a tym samym nie ma możliwości sprawdzenia czy wszystkie niezbędne załączniki są załączone i czy są poprawne. Wnioskodawca aplikując o środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego akceptuje Regulamin Konkursu, a więc zgadza się na przekazanie dokumentów poprzez system LSI2014. Rolą Wnioskodawcy jest dopełnienie wszelkich formalności i złożenie wymaganych dokumentów. Zarząd wskazał również, że w Regulaminie serwisu LSI przewidziano procedurę zgłaszania awarii, jednakże w dniu tworzenia i składania pakietu tj. 23 grudnia 2016 r. system LSI2014 nie zarejestrował żadnych błędów związanych z przedmiotowym pakietem danych. Wnioskodawca nie zgłaszał również poprzez opcję "zgłoś błąd na stronie" żadnych nieprawidłowości w działaniu systemu pomimo rzekomego ich wystąpienia. Wobec powyższego Zarząd uznał, że zarzuty stawiane przez Protestującego odnoszące się do problemów technicznych podczas zapisywania i przesyłania danych w systemie LSI2014 są bezzasadne. Organ podkreślił, że wezwanie z 7 grudnia 2016 r. jednoznacznie wskazywało zakresy kwestii wymagających uzupełnienia/poprawy lub złożenia wyjaśnień, pod rygorem odmowy podpisania urnowy w przypadku niedokonania przez wnioskodawcę wszystkich wskazanych w piśmie uzupełnień/poprawek, niezłożenia wyjaśnień lub złożenia wyjaśnień niedostatecznych (tj. takich, których treść nie pozwala uznać kryterium poprawności za spełnione), lub niezłożenia uzupełnionego/poprawionego wniosku w terminie lub też dokonania istotnej modyfikacji wniosku. W związku z powyższym, już samo niedopełnienie powyższego obowiązku skutkuje odmową podpisania z Wnioskodawcą umowy o dofinansowanie. Ponadto niezałączenie ww. dokumentów nie pozwala w dalszym ciągu odpowiedzieć twierdząco na wszystkie pytania cząstkowe kryterium formalne poprawności. Zgodnie z treścią punktu 6.1.2 Regulaminu konkursu (Ocena formalna), kryterium formalne poprawności jest kryterium obligatoryjnym, którego spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryterium to dotyczy zagadnień związanych z poprawnością i spójnością informacji przedstawionych we wniosku i załącznikach, założeń projektu, wykonalnością prawną projektu, zgodnością informacji we wniosku i załącznikach z regulaminem. Negatywna ocena projektu chociaż w jednym z pytań pomocniczych (cząstkowych) definiujących kryterium formalne poprawności skutkuje uznaniem przedmiotowego kryterium za niespełnione, a konsekwencji Instytucja Zarządzająca jest zobligowana odmówić podpisania z Wnioskodawcą umowy o dofinansowanie. W skardze do sądu administracyjnego Gmina podniosła po pierwsze zarzuty naruszenia art. 9 ust. 3 pkt d) rozporządzenia Komisji nr 1011/2014 z dnia 22 września 2014 r. w zw. z art. 122 ust. 3 i art. 125 ust. 2 pkt d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. oraz art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.; dalej jako ustawa wdrożeniowa) w związku z art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1303/2013, poprzez nieprzeprowadzenie procedury wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Naruszenie to polegało na zastosowaniu takiego systemu informatycznego, który nie we wszystkich "polach" formularza generuje komunikaty w razie sprzeczności, braków lub błędów w wypełnieniu, a więc jest wadliwy, nieprzyjazny dla użytkownika. Ponadto w ocenie skarżącej w systemie zabrakło prawidłowo zaimplementowanego narzędzia walidacyjnego, które skutecznie blokowałoby złożenie niekompletnego wniosku, co w konsekwencji spowodowało brak formalnego przesłania wszystkich załączników znajdujących się w systemie. Zdaniem skarżącej systemy elektronicznej wymiany danych winny być wyposażone w generowane przez system komunikaty, które informują beneficjenta o możliwości podjęcia określonych czynności. Po drugie, Gmina zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 52 ust. 2 oraz art. 58 ustawy wdrożeniowej w związku z zapisami Regulaminu konkursu poprzez uchybienie zasadzie rzetelnej oceny formalnej wniosku prowadzące do nierównego traktowania podmiotów ubiegających się o pomoc. Zdaniem skarżącej Instytucja Zarządzająca pominęła informacje identyfikujące projekt załączone do systemu przez Skarżącą ale formalnie niezapisane w pakiecie dostępnym dla IOK w wyniku błędu technicznego i niedoskonałości systemu informatycznego organu. Pominęła również informacje zawarte w innych pakietach, pozwalających na dokonanie pełnej oceny kwalifikowalności wydatków. Ponadto Instytucja błędnie uznała, że wniosek Skarżącej nie spełnia kryteriów poprawności formalnej w zakresie pytań cząstkowych oraz że Skarżąca nie dokonała stosownych uzupełnień dokumentów zgodnie z treścią wezwania. Stwierdzenia te były błędne w sytuacji gdy w toku postępowania wszystkie wymagane dokumenty pozwalające na dokonanie pełnej oceny kwalifikowalności wydatków w ramach projektu zostały przedłożone, natomiast dokumenty dotyczące kosztów niekwalifikowanych zostały załączone do systemu lecz formalnie nie zapisały się w pakiecie dostępnym dla IOK, co pozwalało na stwierdzenie, że przedłożona dokumentacja jest zgodna z obowiązującymi wytycznymi a skarżąca w istocie spełniła kryteria poprawności formalnej wniosku. W ocenie skarżącej w tej sytuacji negatywna formalna ocena złożonego wniosku nie była uzasadniona. Po trzecie, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 52 ust. 2 ustawy w zw. z art. 1301 § 2 k.p.c w zw. z Pkt 6.3. pppkt 1,8,10, 12 Regulaminu konkursu poprzez przyjęcie, że uzupełnienie wniosku złożone przez Skarżącą nie obejmowało wszystkich wskazanych braków lub błędów, w sytuacji gdy zgodnie z art. 1301 § 2 k.p.c w przypadku braku potwierdzenia doręczenie elektroniczne uznaje się za skuteczne po upływie 14 dni od daty umieszczenia pisma w systemie teleinformatycznym, a w toku postępowania wszystkie wymagane dokumenty jako załączniki do złożonego wniosku zostały umieszczone w systemie. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępnie należy przypomnieć, że sądowa kontrola rozstrzygnięć protestów wnoszonych w sprawach dofinansowania projektów w ramach realizacji programów w zakresie polityki spójności charakteryzuje się pewnymi odrębnościami, wynikającymi z przepisów ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wyniku rozpoznania skargi sąd może: (1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: (a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, (b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; (2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; (3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. W kwestii dopuszczalności skargi w badanej sprawie Sąd podziela stanowisko zawarte w odpowiedzi organu na skargę, że w związku ze specyfiką sytuacji, wynikającą z trybu rozpatrywania wniosków o dofinansowanie w badanej sprawie, może powstać wątpliwość co do przysługujących skarżącej środków odwoławczych, a następnie co do prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, powiązanej z uprzednim wniesieniem protestu. W ocenie sądu definicja pojęcia negatywnej oceny projektu na gruncie art. 52 ustawy wdrożeniowej pozwala na przyjęcie interpretacji uwzględniającej prawo do weryfikacji rozstrzygnięć podejmowanych w trybie konkursowym również w specyficznym postępowaniu, jakie miało miejsce w badanej sprawie. W związku z powyższym pismo Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] (jako Instytucji Organizującej Konkurs) z dnia [...] stycznia 2017 r., informujące o odmowie dofinansowania projektu skarżącej mieści się w kategorii pojęciowej negatywnej oceny projektu w rozumieniu art. 53 ustawy wdrożeniowej, a w konsekwencji skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia protestu, a w dalszej kolejności – prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na odmowę uwzględnienia protestu. Przechodząc do oceny merytorycznej, w ocenie sądu w badanej sprawie skarga podlega oddaleniu, gdyż ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem. Zarzuty skargi są bardzo rozbudowane, jednak ich istota sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób na ocenę formalnej poprawności wniosku wpływa okoliczność, że dokumenty stanowiące uzupełnienie wymaganych braków formalnych zostały przez skarżącą wprowadzone, lecz formalnie nie zapisane w systemie informatycznym służącym do obsługi wniosków. Kluczową kwestią dla oceny argumentów skarżącej i legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu jest to, że przystępując do konkursu, wnioskodawca akceptuje warunki określone w dokumentacji konkursowej, obejmującej m.in. regulamin konkursu. W odniesieniu do badanej sprawy taki regulamin stanowił załącznik do uchwały Nr LVI/1169/2015 Zarządu Województwa [...] z dnia 22 września 2016 r. (ze zmianami wprowadzonymi uchwałą Zarządu nr LXI/1289/2015 z dnia 23 października 2015 r.). Skarżąca zaakceptowała zatem m.in. i to postanowienie Regulaminu, z którego wynika, że składanie przez wnioskodawcę wniosku o dofinansowanie, załączników, oświadczeń oraz wszelkiej korespondencji odbywa się za pośrednictwem systemu LSI2014 (punkt 3.7.1 Regulaminu). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie (por. wyrok WSA w Lublinie z 16 marca 2017 r., III SA/Lu 55/17, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA, orzeczenia.ns.gov.pl), podmiot, który zamierza skorzystać z dofinansowania musi dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Wnioskodawca wyraża zgodę na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej. To po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Wymagania i procedury wynikające z dokumentacji konkursowej obowiązują zarówno wnioskodawców, jaki i instytucję przeprowadzającą konkurs (w badanej sprawie - Zarząd Województwa [...]). Staranne i dokładne przestrzeganie wymagań i procedur określonych w dokumentacji konkursowej jest konieczne dla zachowania transparentności reguł stosowanych przy ocenie projektów oraz równego dostępu do pomocy. Tylko wtedy, jeżeli kryteria i procedury wyboru projektów są podane do publicznej wiadomości i przestrzegane zarówno przez instytucję zarządzającą, jak i wnioskodawców, zachowane są równe szanse w dostępie do pomocy publicznej. W tym kontekście w orzecznictwie trafnie podnosi się również, że to na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 30 marca 2010 r., II GSK 309/10; CBOSA). W badanej sprawie skarżąca przyznaje że popełniła błąd, ale w ocenie Sądu próbuje przerzucić konsekwencje tego błędu na wadliwie jej zdaniem działający system, który powinien takie błędy wykrywać. Jest to zupełne odwrócenie podstawowej zasady obowiązującej przy konkursach w trybie ustawy wdrożeniowej, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek prawidłowego sporządzenia wniosku zgodnie z wymogami wynikającymi z dokumentacji konkursowej. W pierwszej grupie zarzutów skarżąca podnosi wadliwość systemu obsługi wniosków (LSI2014), który uniemożliwia przeprowadzenie procedury wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Zdaniem skarżącej system jest wadliwy, bowiem nie we wszystkich "polach" formularza generuje komunikaty w razie sprzeczności, braków lub błędów w wypełnieniu, ponadto nie zawiera narzędzia walidacyjnego, które skutecznie blokowałoby złożenie niekompletnego wniosku. Odnosząc się do tej grupy zarzutów należy podzielić stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że powołane przez skarżąca podstawy prawne nie są adekwatne do tych zarzutów. Powoływane przez skarżącą art. 122 ust. 3 i art. 125 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006; Dz. Urz. UE, seria L, nr 347, s. 320, ze zm.) w sposób jednoznaczny odnoszą się do systemów wymiany danych między właściwą instytucją w beneficjentem, tym zaś jest podmiot inicjujący lub inicjujący i wdrażający operację, a więc projekt już wybrany do dofinansowania (art. 2 pkt 9 i 10 rozporządzenia nr 1303/2013). Wymagania wskazywane w tych przepisach odnoszą się do systemów informatycznych obsługujących fazę realizacji operacji, a nie ich wyboru. Nie do końca również wiadomo, na czym miałoby polegać naruszenie powyższych przepisów (nawet gdyby założyć, że mają zastosowanie w sprawie), skoro system LSI2014 zapewnia wymianę informacji pomiędzy beneficjentami a odpowiednia instytucją, umożliwia interoperacyjność systemów krajowych i unijnych oraz umożliwi beneficjentom jednokrotne przekazanie wszystkich informacji (art. 12 ust. 3 rozporządzenia), ponadto pozwala na przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji, w stosownych przypadkach (art. 125 ust. 2 lit. d) rozporządzenia). Takie same argumenty trzeba odnieść do powoływanego przez skarżącą art. 9 ust. 3 pkt d) rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 1011/2014 z dnia 22 września 2014 r. (ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do wzorów służących do przekazywania Komisji określonych informacji oraz szczegółowe przepisy dotyczące wymiany informacji między beneficjentami a instytucjami zarządzającymi, certyfikującymi, audytowymi i pośredniczącymi; Dz. Urz. UE, seria L, nr 286, s. 1, ze zm.). Przepis ten wskazuje, że systemy elektronicznej wymiany danych są wyposażone co najmniej w funkcje obejmujące m.in. generowane przez system komunikaty, które informują beneficjenta o możliwości podjęcia określonych czynności. Jest to akt wykonawczy do rozporządzenia nr 1303/2013, zatem użyte w tym akcie pojęcia beneficjenta i operacji należy wykładać zgodnie z definicjami zawartymi w rozporządzeniu głównym. W ocenie Sądu niezasadny jest także zarzut, że system obsługi wniosków narusza art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, bowiem uniemożliwia przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Nie ulega wątpliwości, że to skarżąca popełniła błąd poprzez niezapisanie w systemie wszystkich załączników, które wprowadziła do systemu i które były wymagane do spełnienia kryterium oceny formalnej wniosku. Jeszcze raz trzeba podkreślić, że to wnioskodawca odpowiada za dołożenie najwyższej wymaganej staranności przy aplikowaniu o dofinansowanie. Chybiony wobec tego jest argument, że system powinien wykrywać fakt, że wnioskodawca zapisał plik na swoim koncie, lecz nie przesłał go z wykorzystaniem systemu. To wnioskodawca musi zadecydować jakie dokumenty są niezbędne do spełnienia wymogów formalnych i system informatyczny nie może zastąpić go w tym zakresie. Byłoby to właśnie zaprzeczeniem wymogu bezstronności, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jest rzeczą oczywistą, niewymagająca głębszej wiedzy informatycznej, że to osoba przesyłająca określony dokument decyduje, który dokument chce przesłać. Należy ponadto zwrócić uwagę, że urzędowe poświadczenie złożenia dokumentu zawiera oświadczenie o treści: "Oświadczam, że podpisując się pod niniejszym Pakietem podpisuję się tym samym pod wszystkimi plikami i dokumentami, do których referencje wraz z metadanymi tychże plików i dokumentów zostały przedstawione w niniejszym Pakiecie". Skoro wniosek wraz z załącznikami jest składany za pośrednictwem Lokalnego Systemu Informatycznego, elementem dokumentacji programowej, wiążącej dla wnioskodawców jest "Instrukcja użytkownika Lokalnego Systemu Informatycznego na lata 2014-2020". Instrukcja szczegółowo opisuje sposób tworzenia pakietów elektronicznych w systemie oraz sposób importowania plików zewnętrznych. Z punktu 20 instrukcji wynika wprost (s. 60 instrukcji), że zalogowany w systemie LSI2014 użytkownik ma możliwość wskazania na komputerze lokalnym pliku, który ma zostać zaimportowany do systemu LSI2014. To użytkownik dokonuje wyboru pliku, następnie opisuje go tak, aby można go było łatwo odróżnić od innych dokumentów oraz określić jego zawartość, wskazuje projekt, do którego chce zaimportować wybrany plik zewnętrzny i wskazuje typ importowanego pliku zewnętrznego. W przypadku błędów działania programu wnioskodawca powinien wykorzystać procedurę zgłoszenia opisaną w punkcie 21 instrukcji. Trafnie w odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wskazuje, że system trzykrotnie generował wnioskodawcy (skarżącej) informację o liczbie składanych dokumentów (na etapie składania podpisu, w momencie składania pakietu oraz w urzędowym poświadczeniu złożenia dokumentu). Trafnie organ podnosi, że wnioskodawca powinien być w stanie dostrzec fakt, że rzeczywista liczba załączników (5) nie pokrywa się z liczbą dokumentów w segregatorze, przygotowanych do załączenia, ale ostatecznie nie załączonych. Co więcej – oceniając wymogi staranności wnioskodawcy należy brać pod uwagę kontekst sytuacyjny – skarżąca działała w ramach usuwania błędów formalnych wytkniętych przez organ. Okoliczności wskazywały na konieczność szczególnie wnikliwej weryfikacji przesyłanych dokumentów. Nic w sprawie nie wskazuje, aby prawidłowe złożenie pełnej dokumentacji nie było możliwe. Nie da się w tej sytuacji zaakceptować argumentacji skarżącej, że niezapisanie w systemie wszystkich załączników, które wprowadziła do systemu i które były wymagane do spełnienia kryterium oceny formalnej wniosku jest wynikiem błędnego działania systemu. Problem leżał po stronie skarżącej i przy dochowaniu wymaganej staranności, powinien zostać wychwycony. W drugiej grupie zarzutów skarżąca argumentuje, że Instytucja Zarządzająca naruszyła zasadę rzetelnej oceny formalnej wniosku i równego traktowania podmiotów ubiegających się o pomoc, pomijając fakt, że informacje identyfikujące projekt zostały załączone do systemu przez Skarżącą ale formalnie niezapisane w pakiecie dostępnym dla IOK w wyniku błędu technicznego i niedoskonałości systemu informatycznego organu. Oceniając te argumenty należy wskazać, że żaden przepis Regulaminu konkursu nie pozwala na uwzględnienie tej dokumentacji, która nie została prawidłowo zapisana w pakiecie. Zgodnie z punktem 3.7.2 Regulaminu, każdy wniosek o dofinansowanie (formularz wniosku wraz z załącznikami) oraz dokumenty składane na poszczególnych etapach oceny w odpowiedzi na wezwanie IOK do złożenia uzupełnień/poprawy/wyjaśnień składane są każdorazowo jako pakiet dokumentów w LSI2014. Z kolei w myśl punktu 3.7.3, każdy pakiet dokumentów zostaje uwierzytelniony (podpisany) przez osoby upoważnione do reprezentowania Wnioskodawcy poprzez wykorzystanie profilu zaufanego ePUAP lub bezpiecznego podpisu elektronicznego weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. W tej sytuacji, wbrew argumentom skarżącej, uwzględnienie dokumentów nie znajdujących się w przesłanym i podpisanym pakiecie byłoby naruszeniem procedur określonych w dokumentacji konkursowej. Nie można racjonalnie zarzucać Instytucji Zarządzającej, że naruszyła zasadę rzetelnej oceny formalnej wniosku i równego traktowania podmiotów ubiegających się o pomoc, w sytuacji, gdy po prostu przestrzegała obowiązujących procedur, znanych wnioskodawcy. Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jest w tej sytuacji chybiony. Tak samo chybiony jest zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Instytucja Zarządzająca nie mogła naruszyć tego przepisu skoro działała w oparciu o postanowienia Regulaminu konkursu. W ocenie Sądu nie można podzielić argumentacji skarżącej w zakresie, w jakim zarzuca naruszenie art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. W myśl tego przepisu, umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać podjęta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie których został wybrany do dofinansowania. Należy przypomnieć, że podstawą odmowy podpisania umowy o dofinansowanie był fakt, że wnioskodawca nie spełnił kryterium formalnego poprawności: "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/zasady naboru wniosków o dofinansowanie projektów pozakonkursowych". W świetle postanowień załącznika nr 6 do Regulaminu konkursu (punkt B: kryteria formalne poprawności, L.p.1), sporne kryterium ma charakter zerojedynkowy, co oznacza, że opiera się na wartościach logicznych: "TAK", "NIE", przy czym ocena bazuje na wniosku o dofinansowanie i załącznikach, złożonych zgodnie z wymogami Regulaminu (w odpowiednio podpisanym pakiecie). W świetle postanowień punktu 6.3 Regulaminu konkursu, skarżąca, jako wnioskodawca, którego wniosek został wybrany do dofinansowania w wyniku rozstrzygnięcia konkursu, zobowiązana była do przygotowania i złożenia pełnej dokumentacji przed podpisaniem umowy. Złożenie pełnej dokumentacji przez Wnioskodawców oznacza ponowne złożenie wniosku o dofinansowanie projektu, jeżeli uległ zmianie wraz z załącznikami, których wykaz stanowi załącznik nr 7, które Wnioskodawca miał obowiązek dostarczyć na podstawie wcześniej złożonych zobowiązań i załącznikami, które uległy aktualizacji. Załączniki powyższe powinny zostać przygotowane zgodnie z zasadami określonymi w Instrukcji wypełniania załączników, stanowiącej załącznik nr 4 do Regulaminu. Niesporne jest, że skarżąca nie przedłożyła w złożonym i podpisanym pakiecie wszystkich wymaganych dokumentów, zaś w świetle wyżej przedstawionej argumentacji dokumenty, które nie zostały umieszczone w pakiecie nie mogły zostać poddane ocenie przez organ. W tej sytuacji, w świetle postanowień Regulaminu, wynik weryfikacji musiał być negatywny, a to stanowiło podstawę do odmowy podpisania przez skarżącą umowy o dofinansowaniu. W konkluzji: wbrew zarzutom podniesionym w skardze organ nie naruszył art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, odmawiając podpisania umowy o dofinansowanie, bowiem projekt nie spełniał wszystkich kryteriów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania. Niezasadny w tej sytuacji jest również zarzut naruszenia art. 58 ustawy wdrożeniowej, bowiem stanowisko Instytucji Zarządzającej zawarte w piśmie z dnia 18 stycznia 2017 r. informującym o odmowie podpisania umowy było prawidłowe i nie było podstaw do uwzględnienia protestu. W trzeciej grupie zarzutów skarżąca naruszenie art. 52 ust. 2 ustawy w zw. z art. 1301 § 2 k.p.c. w związku z szeregiem przepisów Regulaminu konkursu. Zarzut ten jest całkowicie chybiony. Powołana regulacja ma zastosowanie w postępowaniu cywilnym i żaden obowiązujący przepis prawa nie daje podstawy, aby stosować ją postepowań prowadzonych w trybie ustawy wdrożeniowej. Takiego odesłania nie ma również w żadnym z postanowień Regulaminu konkursu. Co więcej, w myśl art. 1301 § 2 k.p.c., w razie bezskutecznego upływu terminu [do poprawienia lub uzupełnienia pisma, które powinno być wniesione na urzędowym formularzu] lub ponownego złożenia pisma dotkniętego brakami przewodniczący zarządza zwrot pisma. Sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty oraz sprzeciw od nakazu zapłaty sąd odrzuca. Sąd nie jest w stanie w żadnej mierze dostrzec, jaki miałby być związek tej regulacji z przedmiotem niniejszego postępowania. Niezależnie od zarzutów skargi sąd również działając z urzędu nie dostrzegł żadnych innych podstaw do jej uwzględnienia. Mając powyższe na uwadze sąd skargę oddalił na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.).