III SA/Lu 123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi L. Fundacji Odnowy Zabytków na informację L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; II. przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez L. Agencję Wspierania Przedsiębiorczości. III. zasądza od L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości na rzecz L. Fundacji Odnowy Zabytków kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w L. (dalej: AWP) rozstrzygnięciem z dnia [...] lutego 2011 r. (znak [...]) uznała za niezasadny protest w sprawie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu pt. "[...]" złożonego przez L. F. w ramach II Osi Priorytetowej, Działania 2.3 Schemat B RPO WL 2007-2013 w odpowiedzi na konkurs 10/RPOWL/2.3B/2010. W uzasadnieniu AWP podała, że pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. poinformowano wnioskodawcę o odrzuceniu aplikacji. Podstawą odrzucenia było stwierdzenie, że wnioskodawca nie występuje na liście beneficjentów w ramach powyższego Działania 2.3. B RPO WL 2007 – 2013. W uzasadnieniu wskazano na definicję instytucji otoczenia biznesu w rozumieniu § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmocnienie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 85, poz.719) oraz treść statutu L. F w L. (dalej LF). Odnosząc się do protestu LF, że wykładnia definicji instytucji otoczenia biznesu została przeprowadzona w sposób dowolny, oderwany od oceny zapisów statutu LF oraz pomijający prawo LF do prowadzenia działalności gospodarczej, AWP wyjaśniła, że w myśl art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie konkursowym, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Ogłoszenie takie zawiera między innymi informacje obejmujące rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaj podmiotów mogących ubiegać się o dofinansowanie i kryteria wyboru projektów, termin rozstrzygnięcia konkursu czy termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie oraz wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Ogłoszenie konkursu (nr 10/RPOWL/2.3B/2010) opublikowane na stronie internetowej AWP w dniu 29 października 2010 r. oprócz informacji objętych katalogiem ustalonym art. 29 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wskazywało, że szczegółowa informacja o zasadach ubiegania się o dofinansowanie, w tym uszczegółowienie RPO WL 20007 – 2013, formularz wniosku, wytyczne dla wnioskodawców są dostępne na stronie internetowej AWP. Zarówno szczegółowy opis osi priorytetowych RPO WL na lata 2007 – 20103, jak i wytyczne dla wnioskodawców (obejmujące instrukcję wypełniania załączników do wniosku w ramach I i II Osi Priorytetowej) oraz instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie – wydane przez AWP na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 w/w ustawy stanowią elementy dokumentacji konkursu. Uszczegółowienie programu oraz wytyczne dla wnioskodawców stanowią, iż na potrzeby działania 2.3 pojęcie instytucji otoczenia biznesu jest definiowane treścią § 2 w/w rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. Określa ono, iż przez instytucję otoczenia biznesu należy rozumieć mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę, a także przedsiębiorcę innego niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, bez względu na formę prawną, który nie działa dla zysku lub przeznacza zysk na cele statutowe i prowadzi działalność służącą tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz.203) w oświadczeniu woli o ustanowieniu fundacji fundator powinien wskazać cel fundacji oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację. W art. 5 cyt. ustawy, fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele, zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarząd, sposób powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu jego członków. Statut może zawierać inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej. Ocena prawidłowo wskazała, że w świetle § 7 statutu LF, podstawowym jej celem jest rewaloryzacja obiektów zabytkowych, zaś pomocniczą działalność proekologiczna zapobiegająca niszczeniu zabytków kultury materialnej oraz propagowanie ochrony dziedzictwa narodowego, historii niepodległości i obronności kraju. Dodatkowo w § 8 ust. 1 statutu oznaczono zakres współpracy LF z podmiotami gospodarczymi. Współpraca ta ma dotyczyć sfery realizacji celów statutowych. Konsekwentnie, ze względu na katalog celów statutowych, w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zakwestionowania negatywnej oceny projektu z tego powodu, że § 9 ust. 5 statutu LF stanowi, iż fundacja jest podmiotem otoczenia biznesu. W związku z treścią statutu, w świetle przepisów ustawy o fundacjach, brak jest do przyjęcia, iż LF została upoważniona przez fundatorów do prowadzenia działalności służącej do tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości. Jakkolwiek w treści protestu wnioskodawca powołuje się na upoważnienie do prowadzenia działalności gospodarczej czy współudziału w tworzeniu nowych instytucji finansowych i systemu obsługi służących celom statutowym, to pomija fakt, że określone działania zostały przez fundatorów przypisane wyłącznie jako mechanizmy realizacji celów statutowych (podstawowego i dwóch pomocniczych). Zgodnie z wytycznymi dla wnioskodawców, celem działania 2.3 jest wsparcie instytucji otoczenia biznesu i transferu wiedzy poprzez inwestycje i doradztwo. Realizacja działania ma w świetle dokumentacji konkursu przyczynić się do wzmocnienia roli instytucji otoczenia biznesu świadczących usługi na terenie Województwa profesjonalne usługi dla przedsiębiorstw. Nie można postawić znaku równości między prowadzeniem działalności gospodarczej a prowadzeniem działalności służącej tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości w rozumieniu w/w rozporządzenia. Zrzeszanie określonych podmiotów w ramach Klastra Kultury nie jest równoznaczne z działalnością służącą tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości w rozumieniu przywoływanego rozporządzenia oraz Regionalnego Programu Operacyjnego WL na lata 2007 – 2013. W świetle informacji dostępnej na stronie internetowej projektu "Klaster Kultury. Wzmocnienie potencjału społeczno – gospodarczego środowisk kulturotwórczych i turystycznych regionu" wymienia się 3 podmioty ze sfery administracji, 6 podmiotów ze sfery nauki, 9 podmiotów gospodarczych oraz 17 podmiotów tzw. III Sektora (fundacje i stowarzyszenia). W ramach projektu planowane jest opracowanie i udostępnienie w Internecie poprzez L. Portal Kulturalny aktualnej, kompleksowej bazy danych w postaci opisowej i graficznej wykonanej w technologii GIS, obejmującej zasięgiem całe Województwo L. Baza składać się będzie z 7 modułów tematycznych : 1/ Instytucje i placówki kultury, 2/ kultura ludowa, 3/ Ochrona dziedzictwa narodowego, 4/ Forum twórców niepełnosprawnych , 5/ Organizacje pozarządowe działające na rzecz kultury, 6/ Szkoły i uczelnie artystyczne, 7/Kalendarz imprez kulturalnych Województwa L. Przeprowadzone warsztaty i konferencje zaowocują utworzeniem sieci współpracy pomiędzy podmiotami działającymi w sferze kultury na L. Liczne spotkania i analizy potrzeb Beneficjentów Ostatecznych wpłyną na dalszą współpracę pomiędzy nimi, zaowocują wymianą doświadczeń oraz współpracą wzbogacającą atrakcyjność oferty kulturalnej i turystycznej. Wzmocni to także potencjał turystyczny Regionu, ukazując go jako miejsce spotkań z kulturą. Poprzez konsolidację środowisk kulturotwórczych zaktywizuje się również sektor przedsiębiorczości związanej z kulturą i turystyką, a zaangażowanie środowisk uniwersyteckich, zagwarantuje prawidłowy transfer wiedzy do instytucji i osób zajmujących się kulturą, sztuką i turystyką. Projekt ma szeroki, kompleksowy charakter, propaguje innowacyjne środki przekazu oraz podejście do sztuki i kultury, a także upowszechnienia roli kultury w walce z barierami społecznymi i patologia społeczną". AWP argumentowała dalej, że uzasadnienie wprowadzenia Działania 2.3. RPO WL na lata 2007 – 2013 należy odnieść do treści RPO WL na lata 2007 – 2013, przyjętego przez Komisję Europejską w trybie art. 32 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1083/2006 w dniu 2 października 2007 r. Opisując obecny stan instytucji otoczenia biznesu oraz potrzeby regionu w tym zakresie, dokument RPO WL stanowi (str. 26) "Kluczowym segmentem otoczenia biznesu jest sektor bankowy. Na terenie województwa działa około 280 oddziałów i placówek bankowych. W większych miastach działają filie komercyjnych banków oferujące kompleksowe pakiety usług finansowych łącznie z ofertą biur maklerskich i punktami obsługi klienta (...) Kompleksową obsługa firm, działalnością szkoleniowo – doradczą i informacyjną zajmują się agencje rozwoju regionalnego, izby gospodarcze, izby przemysłowo – handlowe, stowarzyszenia i instytuty, a także firmy doradcze (...). W zakresie zdefiniowanych potrzeb regionu, które mają zostać rozwiązane w wyniku realizacji Programu Operacyjnego, dokument RPO WL stanowi (str.27): "Działalność instytucji otoczenia biznesu należy ocenić pozytywnie, jednakże większość z nich skoncentrowana jest w L. i najbliższych okolicach. Zbyt mała ilość izb i stowarzyszeń w terenie powoduje, że dostęp do ich usług jest ograniczony, a promocja przedsiębiorczości - niewystarczająca. Wyniki przeprowadzonych na potrzeby Regionalnej Strategii Innowacji badań pokazują, że instytucje wsparcia mają niewielkie doświadczenie w funkcjonowaniu na Jednolitym Rynku Europejskim. Nie oferują usług pośrednictwa w zakresie nawiązywania współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami regionalnymi a firmami globalnymi. Brak jest ofert dotyczących projektowania produktu, badań rynku, ekspertyz i usług laboratoryjnych, które mogłyby stanowić źródło przewagi konkurencyjnej firm lokalnych na rynku europejskim. Brakuje również inkubatorów przedsiębiorczości, które oprócz doradztwa i szkoleń udostępniałyby pomieszczenia i wyposażenie poniżej cen rynkowych dla nowopowstających przedsiębiorstw". Ze względu na powyższe AWP wyjaśniła, że brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia zasad oceny przedmiotowej aplikacji, opartej na treści statutu wnioskodawcy, określającego zamknięty katalog celów, do realizacji których powołana została LF. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. LF wnosiła o uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez AWP. Skarżąca Fundacja zarzuciła, że negatywne rozpatrzenie protestu jest wynikiem błędnej i dowolnej wykładni definicji instytucji otoczenia biznesu, naruszającej przepisy § 2 pkt 3 i § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmocnienie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych oraz przepisy art. 29 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W uzasadnieniu Fundacja podnosi między innymi, że AWP w swoim rozstrzygnięciu nie odnosi się do zapisów statutu, które upoważniają Fundację do prowadzenia działalności służącej tworzeniu korzystnych warunków do rozwoju przedsiębiorczości. Fundacja jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Jest zarejestrowana w rejestrze Przedsiębiorców i prowadzi działalność gospodarczą zgodnie z warunkami zawartymi w/w rozporządzeniu. W odpowiedzi na skargę AWP wniosła o jej oddalenie i argumentowała dodatkowo, że istotą RPO WL na lata 2007 – 2013 nie jest proste rozdysponowanie środków objętych dostępną alokacją, ale przede wszystkim osiągnięcie celów strategicznych i szczegółowych programu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Tytułem wstępu należy przypomnieć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) przewiduje możliwość sądowej kontroli działań podmiotów wykonujących zadania w ramach programów polityki rozwoju. Kontrolę tę uruchamia skarga wnoszona, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 30 c ust. 1 ustawy). Przepis ten w ust. 3 pkt 1 stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może ją uwzględnić, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W świetle dyspozycji art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie konkursowym, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej. Ogłoszenie powinno zawierać między innymi informację obejmującą między innymi rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaj podmiotów mogących ubiegać się o dofinansowanie i kryteria wyboru projektów oraz wzór wniosku o dofinansowanie projektu (art. 29 ust. 2 w/w ustawy). Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, w której źródłem sporu jest odrzucenie na etapie oceny formalnej projektu pt. "Wsparcie organizacyjne i promocyjne L. F. jako instytucji otoczenia biznesu oraz lidera Klastra Kultury L." złożonego w ramach II Osi Priorytetowej, Działania 2.3 Schemat B RPOWL 2007-2013 w odpowiedzi na konkurs 10/RPOWL/2.3B/2010, należy stwierdzić, że dokumentacja tego konkursu wynikająca z zasad naboru i oceny projektów, stanowi system realizacji projektów w rozumieniu w/w ustawy i obejmuje między innymi wytyczne dla wnioskodawców. Tworzenie tych dokumentów ma oparcie w tejże ustawie. Są one ogólnie dostępne dla zainteresowanych osób i są podstawą po pierwsze oceny formalnej, a po drugie, merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Jak wynika z akt sprawy AWP odrzuciła wniosek skarżącej Fundacji na etapie związanym z badaniem kryteriów formalnych dopuszczających, a ściślej na etapie dotyczącym analizy pierwszego kryterium "Czy Wnioskodawca występuje na liście Beneficjentów danego Działania/Poddziałania ?" W konsekwencji odrzucenie wniosku nastąpiło więc bez badania przez AWP pozostałych kryteriów formalnych oraz kryteriów oceny merytorycznej. W ocenie AWP, Fundacja nie występuje na liście beneficjentów działania, gdyż nie jest instytucją otoczenia biznesu i tylko taka instytucja może być beneficjentem Odrzucenie wniosku skarżącej Fundacji jest czynnością nieprawidłową z następujących powodów. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz.203) określa w art. 4, że fundacja działa na podstawie przepisów tej ustawy i statutu. Stosownie do jej art. 5 ust. 1, statut może zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej. Przepis ten w ust. 5 stanowi, że fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów. Jak wynika z treści wniosku, LFOZ została utworzona aktem notarialnym z dnia 26 maja 1989r. Jest wpisana do rejestru fundacji Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jest organizacją pożytku publicznego non - profit, a jednocześnie małym przedsiębiorcą i instytucją otoczenia biznesu zaangażowaną nie tylko w odnowę zabytków, ale także w szereg innych działań, w tym działania innowacyjne, transfer technologii oraz w zakresie wsparcia sektora małych i średnich przedsiębiorców w zakresie świadczenia dla nich usług doradczych i informacyjnych (w zakresie posiadanych zasobów zabytków Województwa L., możliwości inwestycyjnych oraz wsparcia inwestycyjnego. Wsparcia inwestycyjnego udziela pełniąc funkcję inwestora zastępczego oraz wykonując nadzór inwestorski. Powyższe okoliczności już wskazują, że skarżąca Fundacja powinna być zaliczona do beneficjentów działania pod nazwą "Wsparcie instytucji otoczenia biznesu i transferu wiedzy", skoro według pkt 3 wytycznych dla wnioskodawców, do beneficjentów tego działania AWP zalicza instytucje otoczenia biznesu – instytucje non profit, nie działające dla zysku lub przeznaczajże zysk na cele statutowe, zgodnie z zapisami w statucie lub równoważnym dokumencie oferujące przedsiębiorcom usługi w szerokim zakresie. W świetle wytycznych dla wnioskodawców, pomoc może dotyczyć zagadnień związanych z tworzeniem, prowadzeniem i rozwojem przedsiębiorstwa. Podane wyżej pojęcie instytucji otoczenia biznesu jest pojęciem szerokim. Aczkolwiek w pkt 3.1. wytycznych nie wymienia się fundacji jako instytucji otoczenia biznesu, nie budzi wątpliwości, że skarżąca Fundacja "nie działa dla zysku". Z treści wytycznych wynika ponadto, że na przykład instytucjami otoczenia biznesu są stowarzyszenia przedsiębiorców, izby gospodarcze, centra wspierania przedsiębiorczości, inkubatory przedsiębiorczości, parki technologiczne. Nie jest to więc wyliczenie enumeratywne bowiem AWP używa zwrotu "zaliczamy na przykład". Chociaż w tym katalogu nie ma fundacji jako instytucji otoczenia biznesu, to jednak w świetle podanych wyżej kryteriów, skarżącej Fundacji nie sposób wykluczyć z instytucji otoczenia biznesu. Należy mieć na uwadze jeszcze szerszą definicję tego pojęcia zamieszczoną w § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. w sprawie udzielania pomocy na wzmocnienie potencjału instytucji otoczenia biznesu w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 85, poz.719). Rozporządzenie to wydano w wykonaniu delegacji zawartej w art. 21 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przewiduje ono w § 2 pkt 3, że przez instytucję otoczenia biznesu należy rozumieć mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę, a także przedsiębiorcę innego niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, bez względu na formę prawną, który nie działa dla zysku lub przeznacza zysk na cele statutowe i prowadzi działalność służącą tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości. Omawiane rozporządzenie posługuje się szeroką definicją instytucji otoczenia biznesu, o czym świadczy użyty zwrot "prowadzi działalność służącą tworzeniu korzystnych warunków dla rozwoju przedsiębiorczości". W myśl § 3 pkt 1 cyt. rozporządzenia, działalność instytucji otoczenia biznesu polega w szczególności na doradztwie i szkoleniach, w tym w ramach ośrodków szkoleniowo – doradczych. AWP w żaden sposób nie podważa danych podanych w treści wniosku dotyczących faktycznego przedmiotu działalności podejmowanej przez skarżącą Fundację. Lektura dalszej części wniosku wskazuje między innymi, że LF świadczyła usługi doradcze i informacyjne dla wielu przedsiębiorców w tym zajmujących się działalnością transportową oraz przewozem osób. Usługi doradcze dla przedsiębiorstw transportowych dotyczyły zasad prowadzenia działalności gospodarczej, regulacji prawnych i wymaganej dokumentacji. LF udzielała przedsiębiorcom informacji na temat obiektów zabytkowych wraz ze szczegółowymi danymi dotyczącymi kubatury, stanu prawnego, możliwości inwestycyjnych i potencjalnych źródeł finansowania inwestycji. Stanowiska AWP nie można zaakceptować także ze względu na dokonaną przez nią wadliwą interpretację postanowień statutu skarżącej Fundacji. Argumentacja AWP zaprezentowana w rozstrzygnięciu protestu, a wcześniej w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. informującym o odrzuceniu aplikacji (wniosku o dofinansowanie) opiera się na założeniu, iż LF nie jest instytucją otoczenia biznesu bowiem podstawowym (według statutu) jej celem jest rewaloryzacja obiektów zabytkowych i taki też cel przyświecał fundatorom. Zgodnie z ich wolą, Fundacji przypisano określone działania wyłącznie jako mechanizmy realizacji celów (podstawowego) i dwóch pomocniczych (działalność proekologiczna, zapobiegająca niszczeniu zabytków kultury materialnej oraz propagowanie ochrony dziedzictwa narodowego, historii niepodległości i obronności kraju). AWP słusznie wyjaśnia statutowe cele skarżącej Fundacji. Niesłusznie jednak wywodzi, że postanowienia statutu nie dają podstaw do traktowania Fundacji jako instytucji otoczenia biznesu. Statut Fundacji w § 9 ust. 5 określa bezpośrednio, że jest ona podmiotem otoczenia biznesu. Przepis ten wręcz stanowi dodatkowy argument, że LF jest instytucją otoczenia biznesu. Taki pogląd znajduje potwierdzenie w treści § 9 statutu. Określa on, iż Fundacja prowadzi działalność gospodarczą, z której wpływy będą przeznaczane na cele statutowe. Oznacza to, iż skarżąca Fundacja jest osobą (jednostką organizacyjną) działającą w sferze otoczenia biznesu. Jest więc instytucją otocznia biznesu w świetle kryteriów podanych w wytycznych dla wnioskodawców. Spełnia też kryteria wskazane w § 2 pkt 3 komentowanego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 20 maja 2009 r. W rezultacie stwierdzenie AWP, że nie można utożsamiać podmiotu otoczenia biznesu z instytucją otoczenia biznesu, jest na gruncie rozpoznawanej sprawy, wynikiem dowolnej wykładni pojęcia instytucji otoczenia biznesu. Nie można wreszcie pomijać faktu, że w Krajowym Rejestrze Sądowym skarżąca Fundacja figuruje jako przedsiębiorca, którego przedmiotem działalności jest między innymi działalność trustów, funduszów i podobnych instytucji finansowych, działalność związana z zarządzaniem funduszami. W myśl przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz.1186 ze zm.), jeżeli fundacja podejmuje działalność gospodarczą, podlega obowiązkowi wpisu także do rejestru przedsiębiorców, niezależnie od obowiązku wpisu do rejestru fundacji (art. 50 w związku z art. 49 ust.1 tejże ustawy). Powyższe umknęło uwadze AWP, a to oznacza, że przy ocenie wniosku – na wstępnym bo formalnym etapie oceny - nie dołożono należytej staranności. AWP obciążał obowiązek zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektu. Wynika to wprost z dyspozycji art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepis ten określa, że instytucja zarządzająca, wykonując zadania o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Ubocznie należy podnieść, że postępowanie o dofinansowanie projektów inwestycyjnych jest procedurą szczególną w tym sensie, że dokumentacja konkursu tworzona jest w oparciu o ustawę o zasadach polityki rozwoju. Przesłanki, które przemawiają za odrzuceniem wniosku mają wynikać z postanowień konkursowych regulujących zasady i tryb sporządzania wniosku o dofinansowanie. W orzecznictwie podnosi się, że na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (zob. wyrok NSA z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt II GSK 309/10;publ. Lex 596741). Realia rozpoznawanej sprawy wskazują, że skarżąca Fundacja podała istotne i niezbędne dane na temat charakteru prowadzonej przez siebie działalności. Rzeczą AWP było w tej sytuacji w sposób prawidłowy ocenić złożony wniosek o dofinansowanie z punktu widzenia przyjętych kryteriów. Jak wyżej wykazano, L. F. w L. spełniała je, występując o dofinansowanie projektu jako przedsiębiorca prowadzący działalność w takich dziedzinach jak prowadzenie szkoleń, doradztwo, współpraca z podmiotami zajmującymi się na przykład działalnością transportową, wykonywanie funkcji inwestora zastępczego i innych. W świetle powyższych rozważań skarga jest usprawiedliwiona i podlega uwzględnieniu w trybie art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania uzasadnia jej art. 30 e w powiązaniu z dyspozycją art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.