III SA/Lu 124/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić P. G. kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. P. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi oraz złożenie jednego odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył własnoręcznie podpisany jeden egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, (2) oznaczenie rodzaju pisma, (3) osnowę wniosku lub oświadczenia, (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, (5) wymienienie załączników. Ponadto w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wynika przy tym z treści art. 47 § 1 p.p.s.a., odpis pisma powinien pochodzić od strony, której ustawodawca nakazuje przyjęcie odpowiedzialności za zgodność odpisu pisma z oryginałem. W konsekwencji niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13). W świetle powyższych przepisów skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez P. G. obarczona była brakami formalnymi. Skarga nie była bowiem podpisana, gdyż zawierała wyłącznie kserokopię podpisu skarżącego. Ponadto do skargi nie był dołączony jej odpis, niezbędny dla doręczenia występującemu w sprawie uczestnikowi postępowania – P. K.. Zarówno niepodpisanie skargi, jak i brak odpisu skargi stanowiły braki formalne uniemożliwiające nadanie skardze prawidłowego biegu. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi. W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił obu braków formalnych skargi. Skarżący złożył bowiem jedynie podpisany egzemplarz skargi, co czyniło zadość wymogowi jej podpisania, natomiast nie złożył odpisu skargi, niezbędnego dla doręczenia go uczestnikowi postępowania. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w kwocie 200 zł podlegał zwrotowi stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.