III SA/Lu 125/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Regionu Środkowowschodniego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 27 maja 2013 r., nr XXXIII/549/2013 w przedmiocie likwidacji Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w P. przy ul. [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. Zarząd Regionu Środkowowschodniego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 27 maja 2013 r., nr XXXIII/549/2013 w przedmiocie likwidacji Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych w P. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesiona przez Zarząd Regionu Środkowowschodniego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 596, ze zm.), skargę na przepis aktu prawa miejscowego przyjęty przez organ województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zajętym w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, (w) LexPolonica nr 1314862) warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Należy zauważyć, że wprawdzie przytoczona uchwała dotyczy ustawy o samorządzie gminnym, jednak mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa, stanowisko zawarte w uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie. W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Według art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przy czym należy zauważyć, że doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które wyznacza początek terminu oznaczonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Analiza akt sprawy wskazuje, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strona skarżąca złożyła osobiście w dniu 20 listopada 2013 r. Organ udzielił odpowiedzi na wezwanie, uchwałą z dnia 20 grudnia 2013 r. nr XXXVIII/616/2013. Odpowiedź na wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2013 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Następnie Zarząd Regionu Środkowowschodniego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" wniósł za pośrednictwem Sejmiku Województwa Lubelskiego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Stwierdzić trzeba, że na pierwszej stronie skargi widnieją dwie prezentaty, z czego jedna (Kancelaria Sejmiku) opatrzona jest datą 28 stycznia 2014 r., druga zaś (Kancelaria Ogólna Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego) datą 29 stycznia 2014 r., która zawiera dodatkowo informację "doręczono osobiście". W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga "wpłynęła" w dniu 28 stycznia 2014 r. Należy zatem przyjąć, że skarga została wniesiona w dniu 28 stycznia 2014 r. Skoro w rozpoznawanej sprawie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2014 r., to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 stycznia 2014 r. Przy czym mając na uwadze, że ostatni 30 dzień ustawowego terminu przypadał na niedzielę, to skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 27 stycznia 2014 r. Z tych względów skarga, jako spóźniona podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.