III SA/Lu 1260/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Protokolant Starszy asystent sędziego Monika Samcik, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w L. utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Komendanta Powiatowego Policji w L. o odmowie przyznania funkcjonariuszowi M. K. pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego w M. . W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle art. 94 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t.: Dz.U. z 2015 r. poz. 355 z późn. zm.) oraz § 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (Dz.U. z 2013 r. poz. 864 z późn. zm.), funkcjonariusz ma prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, a składane dokumenty muszą poświadczać fakt ubiegania się przez niego lub członka jego rodziny o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny. Pomoc finansowa jest zastępczą formą realizacji prawa policjanta do lokalu mieszkalnego. W dniu [...] maja 2015 r. funkcjonariusz M. K. złożył do KPP w [...] wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego położonego w miejscowości M., przy ul. [...] nr [...]. Dom ten o powierzchni mieszkalnej 94,30 m2 stanowił współwłasność rodziców funkcjonariusza [...] i S. K.. Po śmierci współwłaścicielki dom na skutek spadkobrania stanowił współwłasność w 5/8 części jej męża S. K. (ojca funkcjonariusza ubiegającego się o pomoc finansową) oraz po 1/8 części jej synów: A. K. i W. K. (braci funkcjonariusza ubiegającego się o pomoc finansową) oraz M. K.. Tym samym funkcjonariusz był współwłaścicielem domu położonego w M. , przy ul. [...] w 1/8 części, co – według organu – odpowiadało 11,79 m2 powierzchni mieszkalnej tego domu. Na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] maja 2015 r. Kancelarii Notarialnej w [...] (Rep. A nr [...]) doszło do zawarcia umowy sprzedaży, darowizny, ustanowienia służebności osobistej i ustanowienia hipoteki, na podstawie której M. K. na zasadzie darowizny nabył od swojego ojca S. K. przysługujący mu w nieruchomości udział wynoszący 4/8 części (co według ustaleń organu odpowiada 47,15 m2 powierzchni mieszkalnej domu) oraz na zasadzie sprzedaży nabył od ojca na swoją rzecz i żony A. K. do majątku wspólnego udział w 1/8 części, a pozostałe udziały po 1/8 części nieruchomości nabył wspólnie z żoną do majątku wspólnego od swoich dwóch braci. Część składową nieruchomości stanowi budynek mieszkalny, który na podstawie zawartej umowy obciążony został nieodpłatną służebnością osobistą ustanowioną na rzecz ojca funkcjonariusza S. K., polegającą na prawie mieszkania we wszystkich pomieszczeniach znajdujących się na parterze budynku mieszkalnego znajdującego się na nieruchomości. Łącznie na podstawie wskazanej umowy funkcjonariusz kupił 3/8 części nieruchomości, co odpowiada 35,36 m2 powierzchni mieszkalnej budynku. Natomiast w drodze dziedziczenia (1/8 części) oraz darowizny (4/8 części) M. K. nabył prawo własności w 5/8 części nieruchomości, co odpowiada 58,95 m2 powierzchni mieszkalnej domu. Funkcjonariusz wraz z rodziną (żoną i dwójką dzieci) posiada uprawnienia do 4 norm zaludnienia, zatem do lokalu mieszkalnego o powierzchni od 28 do 40 m2. Dlatego udział w 5/8 części domu, odpowiadający 58,95 m2 jego powierzchni mieszkalnej zabezpiecza przysługujące mu normy zaludnienia, a tym samym zaspokaja potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza i jego rodziny. W ocenie organu odwoławczego brak podstaw prawnych do przyznania wnioskodawcy pomocy finansowej z przeznaczeniem na nabycie udziałów w 3/8 części nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący M. K. wniósł o uchylenie decyzji L. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2015 r. oraz decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., w związku z naruszeniem prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że norma zaludnienia według § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. z 2013 r. poz. 1170 z późn. zm.), wynosi 7 m2 – 10m2 na członka rodziny. Na dzień złożenia wniosku posiadał część domu, to jest 1/8 jego część o powierzchni mieszkalnej 12 m2, co nie odpowiada normom zaludnienia według powołanego przepisu. W przypadku całej rodziny potrzeby mieszkaniowe byłyby zaspokojone jedynie w przypadku posiadania co najmniej 28 m2 powierzchni mieszkalnej domu. Następnego dnia (w dniu [...] maja 2015 r.) w związku ze złożonym w dniu poprzednim wnioskiem, do akt sprawy skarżący dołączył akt notarialny z dnia [...] maja 2015 r. (Rep. A Nr [...]) potwierdzający uzyskanie w formie kupna od braci i ojca 3/8 części oraz darowizny od ojca 4/8 części nieruchomości, której był w współwłaścicielem w chwili złożenia wniosku w 1/8 części. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa rozpatrywanie takiego wniosku opiera się o stan faktyczny z dnia złożenia wniosku. Zdaniem skarżącego z uwagi na fakt, że wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego złożony został w dniu [...] maja 2015 r., to według art. 94 ust. 1 ustawy o Policji – przyznanie takiej pomocy było zasadne. Ponadto skarżący zarzucił, że organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdził, iż pomoc finansowa na uzyskanie domu jednorodzinnego należy się tylko w przypadku uzyskania całości domu jednorodzinnego nie zaś jego części lub udziałów. Organ wydający decyzję nie powołał się na konkretny przepis prawa, gdzie przesłanką negatywną było dokupienie, czy też darowanie udziału nieruchomości do posiadanej już części nie zaspokajającej według przepisów resortowych potrzeb mieszkaniowych rodziny. Przesłanką pozytywną jest natomiast uzyskanie przez rodzinę całości domu jednorodzinnego, którego powierzchnia mieszkalna zaspokaja potrzeby mieszkaniowe rodziny zgodnie z przysługującymi normami zaludnienia. Skarżący zauważył również, że organ odwoławczy pominął fakt, że pomimo darowizny 4/8 części domu przekazanej mu przez ojca, ten zastrzegł sobie prawo do zamieszkiwania we wszystkich pomieszczeniach znajdujących się na parterze tego budynku, co ogranicza prawo skarżącego do pełnego dysponowania nieruchomością. Według skarżącego, ustawodawca nie wskazał, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego wiąże się wyłącznie z jego zakupem. Aktualnie obowiązujące unormowanie należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o każdą formę uzyskania lokalu mieszkalnego (zarówno odpłatną, jak i nieodpłatną), w wyniku której wszedł w posiadanie domu w miejscowości M.. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w L. podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja jest dotknięta wadami prawnymi, które skutkowały koniecznością jej uchylenia. Problematyka związana z uprawnieniami funkcjonariuszy Policji do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego uregulowana została w rozdziale 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j.t.: Dz.U. z 2015 r. poz. 355 z późn. zm.). Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Uprawnienie powyższe może być zrealizowane przez przydzielenie lokalu z zasobów, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o Policji. W sytuacji, gdy policjant nie ma zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych określonych w art. 88 ust. 1 ustawy, może ubiegać się o pomoc finansową na uzyskanie takiego lokalu, a do czasu zaspokojenia tych uprawnień otrzymuje obligatoryjnie równoważnik za brak lokalu mieszkalnego, przewidziany w art. 92 ust. 1 ustawy o Policji. Przepis art. 94 ust. 1 ustawy stanowi, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Istotą przedstawionych regulacji prawnych jest zapewnienie funkcjonariuszom w służbie stałej odpowiedniego lokalu mieszkalnego. Chodzi tu bowiem o lokal mieszkalny w miejscowości, w której funkcjonariusz na stałe pełni służbę lub miejscowości pobliskiej, a także lokal o odpowiedniej powierzchni mieszkalnej, a zatem o wielkości uwzględniającej stan rodziny funkcjonariusza oraz jednostkowe normy powierzchni mieszkalnej. Realizacja tak ukształtowanego uprawnienia funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego ma zapewnić prawidłowe pełnienie służby poprzez umożliwienie mu zamieszkania w miejscowości, w której na stałe pełni służbę, lub miejscowości pobliskiej, a ponadto stworzyć warunki niezbędne do założenia rodziny i prowadzenia normalnego życia rodzinnego (por. wyrok NSA z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 447/07). Pomoc ta została wprowadzona w interesie służby, z uwagi na dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji. Potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza mogą być zaspokajane w różny sposób. Podstawową formą pomocy funkcjonariuszom w uzyskaniu mieszkania jest przydział w drodze decyzji administracyjnej lokalu z zasobów mieszkaniowych określonych w art. 87 ust. 1 ustawy. Dopiero, gdy przydziału takiego nie dokonano, w grę mogą wchodzić inne przewidziane ustawą świadczenia, w tym pomoc finansowa o jakiej mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Omawiana pomoc finansowa jest zatem alternatywną formą spełnienia prawa do lokalu mieszkalnego oraz konsekwencją niezrealizowania uprawnienia funkcjonariusza, który ma prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego. Pomoc finansową przyznaje się funkcjonariuszowi w wysokości 3.377 zł za normę zaludnienia przysługującą policjantowi i każdemu członkowi jego rodziny według uprawnień przysługujących na dzień złożenia wniosku (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów). Zatem pomoc finansowa w rozumieniu omawianych przepisów, to przyznanie środków, których celem jest zrekompensowanie funkcjonariuszowi części wydatków ponoszonych przez niego na uzyskanie domu (lokalu mieszkalnego). Tak więc po stronie funkcjonariusza musi występować wydatek już poniesiony albo taki, który wkrótce ma nastąpić. Dokumenty, które starający się o pomoc finansową zobowiązany jest przedłożyć, mają jedynie ten fakt potwierdzać. Taki zatem jest cel unormowania zawartego w § 3 ust. 2 powołanego rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności: 1) zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej, 2) wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną, 3) w przypadku budowy domu jednorodzinnego – aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu, 4) pozwolenie na budowę lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Przewidziane uprawnienia do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego należy oceniać z uwzględnieniem regulacji art. 88 ust. 1 w związku z art. 89 ustawy o Policji, które przyznają policjantowi w służbie stałej prawo do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby określonych członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jest to bezspornie prawo do lokalu o określonej powierzchni, uwzględniającej normy zaludnienia lokali mieszalnych, określone na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy, w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw wewnętrznych. W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), w § 2 pkt 1 przewidziano dla policjanta posiadającego rodzinę po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji. W § 3 powołane rozporządzenie określa, że norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 m2 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. W sprawie niniejszej organ odwoławczy uznał, że udziały nabyte przez funkcjonariusza na podstawie dziedziczenia oraz umów zawartych dnia [...] maja 2015 r. odpowiadają 58,95 m2 powierzchni mieszkalnej. Przekraczają zatem przysługujące mu uprawnienia do 4 norm zaludnienia (do lokalu mieszkalnego o powierzchni od 28 m2 do 40 m2). Udział w wysokości 5/8 części nieruchomości, odpowiadający 58,95 m2 powierzchni mieszkalnej, zabezpiecza przysługujące funkcjonariuszowi normy zaludnienia, a tym samym zaspokaja potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza i jego rodziny. Takie wnioski organu nie są uzasadnione w świetle wadliwie dokonanych ustaleń faktycznych i sposobu ustalania przez organ norm zaludnienia. Otóż, przede wszystkim wymaga zaakcentowania, że ocena, czy funkcjonariusz spełnia przesłanki przyznania omawianej pomocy finansowej powinna uwzględniać stan istniejący w dniu wszczęcia postępowania pomimo, iż co do zasady rozpatrzenie sprawy administracyjnej następuje według stanu istniejącego w dniu wydania decyzji. Realizacja omawianego uprawnienia zależy przede wszystkim od tego, czy funkcjonariusz występując o pomoc finansową ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, natomiast drugorzędne znaczenie ma data rozpatrzenia żądania, która w sposób oczywisty zależy od ilości wniosków złożonych przez inne osoby oraz wysokości posiadanych przez organ środków finansowych. Ocena ta winna polegać na zbadaniu, czy w dacie złożenia wniosku funkcjonariusz miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, tzn. czy posiadał lokal mieszkalny lub dom nadający się do zamieszkania w zakresie odpowiadającym co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OPS 7/08). Decydujące znaczenie ma bowiem sytuacja mieszkaniowa funkcjonariusza składającego wniosek o przyznanie świadczenia z tego względu, że pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenie nie miał on zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Istotne zatem jest to, jak należy rozumieć zaspokojenie prawa funkcjonariusza do lokalu, a inaczej mówiąc zaspokojenie jego potrzeb mieszkaniowych z uwzględnieniem przysługującej normy powierzchni mieszkalnej. W dniu złożenia wniosku, a więc [...] maja 2015 r. M. K. był współwłaścicielem domu położonego w M. przy ul. [...] w 1/8 części, co wedle stanowiska organu odpowiadało 11,79 m2 powierzchni mieszkalnej. Nie istnieje żadna podstawa prawna do takiego przeliczania prawa własności (współwłasności) na prawo do korzystania z konkretnej części rzeczy. Dopiero akt notarialny sporządzony już po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej, tj. w dniu [...] maja 2015 r. zmienił prawną sytuację mieszkaniową skarżącego. W ocenie organu w ten sposób, że zabezpieczył przysługujące mu normy zaludnienia, a tym samym zaspokoił potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza i jego rodziny. Tymczasem brak jakichkolwiek ustaleń, jak wskazana umowa faktycznie i prawnie wpłynęła na zmianę sytuacji mieszkaniowej funkcjonariusza. Sąd zauważa, iż § 8 aktu notarialnego z dnia [...] maja 2015 r. ustanowiona została nieodpłatna służebność osobista polegająca na prawie mieszkania we wszystkich pomieszczeniach znajdujących się na parterze budynku mieszkalnego na rzecz ojca funkcjonariusza S. K.. Służebność osobista, przewidziana w księdze drugiej, tytule III, dziale III i rozdziale II ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (j.t. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 z późn. zm., dalej jako "k.c."), jest ograniczonym prawem rzeczowym, które obciąża nieruchomość na rzecz oznaczonej osoby fizycznej. Treść tego prawa odpowiada treści służebności gruntowej, gdyż może polegać np. na prawie korzystania z cudzej nieruchomości w oznaczonym zakresie: prawie przechodu, przejazdu, czerpania wody (por. art. 297 k.c.). Jej celem jest zabezpieczenie osobistych potrzeb uprawnionego, a w przypadku służebności mieszkania – zgodnie z art. 302 k.c. – polega na tym, że uprawniona osoba fizyczna ma prawo w określonym zakresie do korzystania z cudzej nieruchomości. Może być to prawo do samodzielnego zajmowania nawet całego budynku, jego części albo zajmowania mieszkania wspólnie z właścicielem budynku lub jego domownikami. W zakresie uprawnienia do korzystania z pomieszczeń i urządzeń wspólnych, przepis art. 302 § 1 k.c. daje uprawnionemu ze służebności możliwość swobodnego ich używania. W niniejszej sprawie organ naruszył zasady prawa procesowego, w ogóle nie rozważył bowiem wpływu ustanowienia służebności osobistej mieszkania na rzecz S. K. odnośnie zakresu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza i jego rodziny, a w szczególności tego, czy i w jakim zakresie ustanowiona służebność ogranicza przysługujące funkcjonariuszowi normy zaludnienia. Stanowisko organu jest wadliwe w tym znaczeniu, że nie zostało poprzedzone wszechstronną i rzetelną analizą oraz oceną wszystkich okoliczności faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy, co wprost stanowi naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a w konsekwencji również naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. Przede wszystkim Komendant Wojewódzki Policji w L. nie zbadał należycie przesłanek przyznania pomocy finansowej – na dzień złożenia wniosku przez skarżącego. W sprawie niniejszej obowiązkiem organów było zaś ustalenie, czy w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, funkcjonariusz miał zaspokojone odpowiednio potrzeby mieszkaniowe. Biorąc natomiast pod uwagę poczynione przez organ ustalenia faktyczne, jak i podjęte czynności procesowe, należało dojść do wniosku, że zaniechano dokonania wszechstronnej analizy i oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Rozpatrując ponownie sprawę, organ uwzględni powyższą ocenę prawną. Koniecznym będzie przede wszystkim uzupełnienie materiału dowodowego sprawy i ustalenie, jaka była rzeczywista sytuacja mieszkaniowa skarżącego w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Organ w sposób wyczerpujący rozpatrzy przy tym zgromadzony i uzupełniony materiał dowodowy, a w razie potrzeby podejmie stosowne czynności w celu uzupełnienia ustaleń faktycznych, a następnie dokona jego oceny, czy na dzień złożenia wniosku wystąpiły przesłanki udzielenia pomocy finansowej na uzyskanie wnioskowanej pomocy. Podjęte rozstrzygnięcie winno zaś być uzasadnione zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. Powinno z niego jasno wynikać, jakie reguły stosowano przy ustaleniu powierzchni mieszkalnej domu zajmowanej przez funkcjonariusza i jego rodzinę w dniu złożenia wniosku oraz czy i ewentualnie w jakim zakresie ustalenie to uległo zmianie na podstawie przedłożonej przez skarżącego umowy sprzedaży, darowizny, ustanowienia służebności osobistej i ustanowienia hipoteki z dnia [...] maja 2015 r. Należy mieć przy tym na względzie, że udział we współwłasności nieruchomości nie jest ściśle powiązany z prawem korzystania ze ściśle oznaczonej jej części, w tym budynku mieszkalnego. Wpływają bowiem na to istniejące obciążenia nieruchomości zarówno o charakterze zarówno rzeczowym, jak i obligacyjnym. Trzeba też uwzględnić, że nabycie przez skarżącego udziałów we współwłasności nieruchomości od pozostałych współwłaścicieli bezspornie wpłynęło na zmianę struktury własności odnośnie całej nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, ale mieć należy też na względzie, że współwłaścicielką nieruchomości stała się też żona skarżącego, która do nieruchomości dotychczas żadnych praw rzeczowych nie posiadała. Mając powyższe rozważania na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.,), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w wyroku – uchylając zaskarżoną decyzję.