III SA/Lu 1260/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwał Rady Dzielnicy B. z dnia [...] lipca 2016 r.: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Skarżący M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Z kolei w piśmie z dnia 17 października 2016 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie należało uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Nie zaistniały bowiem przesłanki, które dawałyby podstawę do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie tej skargi nie spowoduje bowiem ani obejścia przepisów prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.