III SA/Lu 127/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Stażysta Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi A. H. wynagrodzenie w kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, którą to kwotę wypłacić z funduszów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] (Nr DNS – HP – [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] o braku podstaw do stwierdzenia u W. K. choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że w świetle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), aby rozpoznać i stwierdzić chorobę zawodową u pracownika muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki, a mianowicie rozpoznana choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych, przyczyną zaś tej choroby są czynniki szkodliwe dla zdrowia występujące w środowisku pracy. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż z karty oceny narażenia zawodowego wynika, że skarżąca pracowała jako robotnik w magazynie dywanów, chodników oraz tkanin i mogła być narażona na działanie pyłu z tych tkanin. Pomiarów zapylenia w magazynach nie wykonywano, a obecnie magazyny te nie istnieją, gdyż zostały zlikwidowane. Choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego nie rozpoznawała jednak jednostka orzecznicza pierwszego stopnia, to jest Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L. Z wydanego przez tę jednostkę orzeczenia lekarskiego z dnia [...] Nr [...] wynika, że w świetle zgromadzonej i przeanalizowanej dokumentacji lekarskiej oraz przeprowadzonych badań spirometrycznych, nie występuje trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej 50 % wartości należnej, a okres od ustania narażenia zawodowego, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej w tym przypadku wynosi 1 rok. Natomiast u W.K. od zakończenia pracy minęło 18 lat. Choroby zawodowej nie rozpoznała również jednostka orzecznicza drugiego stopnia – Instytut Medycyny Pracy w Ł. Instytut wskazał w orzeczeniu z dnia [...] Nr [...], że badania spirometryczne nie wykazały u W.K. zaburzeń wentylacji płuc z ujemną próbą (FEV 1) wartości – 96%, 89%, 80%. Testy skórne metodą punktową z pospolitymi alergenami wypadły ujemnie. Według obowiązującego wykazu chorób zawodowych warunkiem koniecznym do rozpoznania, w/w choroby jako choroby zawodowej są udokumentowane dane o przekroczeniach normatywów higienicznych i trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem FEV 1 poniżej 50 % wartości należnej. W tym przypadku warunki te nie zostały spełnione. W związku z tym orzeczono, że nie ma podstaw do rozpoznania przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli pochodzenia zawodowego. W tej sytuacji, a szczególności mając na uwadze zgodne orzeczenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w L. oraz Instytutu Medycyny Pracy w Ł. o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, iż skarżona decyzja organu I instancji jest prawidłowa pod względem merytorycznym i opiera się na właściwych podstawach prawnych. Wobec tego podniesione w odwołaniu zarzuty, że skarżąca od [...] do [...] pracowała jako robotnik magazynowy w magazynie wykładzin dywanowych, chodników i różnych innych tkanin oraz była narażona na pył z tych materiałów, a ponadto była na przełomie sierpnia i września [...] leczona na Oddziale Chorób Płuc i Gruźlicy SPSzW w L. z rozpoznaniem zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc – nie mogły być uwzględnione. W skardze do Sądu W.K. podniosła, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. wydał decyzję z naruszeniem : 1/ § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, poprzez oparcie orzeczenia jedynie na wynikach badań przeprowadzonych w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w L. oraz Instytucie Medycyny Pracy w Ł.; 2/ zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 7 k.p.a., przez nienależyte zbadanie stanu faktycznego; 3 /zasady pogłębiania przez organy administracji publicznej zaufania obywateli do organów Państwa, poprzez niewłaściwe prowadzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest usprawiedliwiona. Organ odwoławczy zasadnie podnosi, że stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), aby rozpoznać i stwierdzić chorobę zawodową u pracownika muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki, a mianowicie rozpoznana choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych, zaś przyczyną tej choroby są czynniki szkodliwe dla zdrowia występujące w środowisku pracy. Słusznie też wyjaśnia, że spełnienie tylko jednej z tych przesłanek nie daje podstaw do rozpoznania u pracownika choroby zawodowej. Do chorób zawodowych zalicza się przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1) poniżej 50 % wartości należnej, wywołane narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadku stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń odpowiednich normatywów higienicznych (pkt 5 wykazu chorób zawodowych). W świetle przeprowadzonych badań lekarskich skarżąca jest osobą schorowaną. W maju i czerwcu [...] była leczona w Instytucie Chorób Wewnętrznych AM w L. z uwagi na występujące objawy kliniczne i radiologiczne zapalenia płuc, czego dowodzi karta informacyjna (k. 3 akt adm.). Według zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] skarżąca cierpi na powtarzające się od kilku lat zapalenia oskrzeli (k. 2 akt adm.). Na przełomie lipca i sierpnia [...] skarżąca przebywała w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewódzkim w L. na Oddziale Chorób Płuc i Gruźlicy z rozpoznaniem zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (k. 22 akt adm.). W toku rozprawy przed Sądem skarżąca przedłożyła wyniki badań z dnia [...] dotyczących stanu zdrowia (k. 41 a.s.). Z akt sprawy nie wynika jednak, aby u skarżącej wystąpiły zmiany chorobowe, o których mowa w wykazie chorób zawodowych (w pkt 5 w/w wykazu , stanowiącego załącznik do omawianego rozporządzenia). Takich zmian nie rozpoznała jednostka orzecznicza pierwszego stopnia, to jest Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w L. (dowodzi tego orzeczenie z dnia [...] w którym stwierdza się, że nie znaleziono podstaw do rozpoznania etiologii zawodowej przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli), jak również jednostka orzecznicza drugiego stopnia, to jest Instytut Medycyny Pracy w Ł. W orzeczeniu Instytutu z dnia [...] wskazano, że przeprowadzone badania spirometryczne nie wykazały zaburzeń wentylacji płuc z obniżeniem FEV 1 poniżej 50 %. Ustalono, że FEV 1 wynosi – 96 %, 89 %, 80 %, co oznacza, iż upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc nie obniżyło się poniżej 50 % wartości należnej. Poza tym – jak stwierdza Instytut w/w orzeczeniu - brak jest danych o przekroczeniu normatywów higienicznych, a do rozpoznania tego rodzaju choroby zawodowej wymagane są dwa warunki. Po pierwsze, musi nastąpić obniżenie sprawności wentylacyjnej płuc (FEV 1) poniżej 50 %, a po drugie, udokumentowano przekroczenia odpowiednich normatywów higienicznych. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w/w wyników badań medycznych, brak jest podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej w postaci przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli z trwałym upośledzeniem sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem FEV 1 poniżej 50 % wartości należnej. Nawet obniżenie sprawności wentylacyjnej płuc, poniżej wymaganego poziomu, w sytuacji kiedy nie przeprowadzono badań na temat przekroczenia normatywów higienicznych w miejscu pracy skarżącej, nie upoważniałoby do stwierdzenia choroby zawodowej, bowiem do rozpoznania choroby zawodowej, niezbędnym jest , aby przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, powodujące trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc, wywołane zostało narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeśli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczeń normatywów higienicznych. Skarżąca pracowała wiele lat w magazynie wykładzin dywanowych, chodników, różnych tkanin i była przez to narażona na pył drażniący drogi oddechowe. Jak wynika z akt sprawy pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia nie były w tym magazynie przeprowadzane, a dowodzi tego karta oceny narażenia zawodowego. W tych okolicznościach zaskarżona decyzją jest rozstrzygnięciem prawidłowym, a fakt, iż skarżąca pracowała jako robotnik magazynowy od [...] do [...] w magazynach położonych przy ul. Łęczyńskiej i Gospodarczej w L. i w tym okresie była narażona na drobiny i pyły z wykładzin oraz dywanów, nie stanowi – mimo obecnego złego stanu zdrowia - wystarczającej podstawy do podważenia stanowiska Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. Z tych też względów i na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę. Rozstrzygnięcie o przyznaniu wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej, korzystającej z przyznanego jej prawa pomocy, uzasadniał przepis art. 250 w/w ustawy.