III SA/Lu 1271/15

III SA/Lu 1271/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Inwestycje Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprzeciwu na czynności kontrolne postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. skarżąca P. I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprzeciwu na czynności kontrolne. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, zaś stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Przedmiotem zaskarżenia jest rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprzeciwu na czynności kontrolne. Rozstrzygnięcie to zapadło w następstwie wniesienia przez Spółkę w trybie art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 584 z późn. zm.), dalej: ustawa o swobodzie działalności gospodarczej, sprzeciwu od czynności kontrolnych organów nadzoru sanitarnego. Zgodnie z art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Termin i formę rozpatrzenia sprzeciwu reguluje art. 84 c ust. 9 ustawy stanowiąc, że organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych, 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych. W art. 84c ust. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przewidziano środek obrony przysługujący przedsiębiorcy. Zgodnie z tym przepisem, na postanowienie, o którym mowa w ust. 9 przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia otrzymania postanowienia, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia. Stosownie zaś do art. 84c ust. 16 ustawy, do postępowań, o których mowa w art. 9 i 10, w zakresie nieuregulowanym, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przyjęcie przez ustawodawcę formy postanowienia dla rozpatrzenia sprzeciwu (art. 84c ust. 9), przyznanie prawa do zażalenia (art. 84c ust. 10) oraz odesłanie w zakresie nieuregulowanym do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego może wywoływać wątpliwości interpretacyjne zarówno co do formy rozstrzygnięcia o odmowie rozpatrzenia sprzeciwu, jak i co do dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na takie rozstrzygnięcie. Kwestia ta została rozstrzygnięta uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt II GPS 3/13, w której Sąd stwierdził, że na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie organu w zakresie kontroli, o którym mowa w art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 – 4 k.p.a., bowiem nie jest władczym działaniem, przez autorytatywną konkretyzację normy prawa administracyjnego przez przyznanie (odmowę przyznania) uprawnienia lub nałożenie obowiązku na jednostkę. Samo wprowadzenie na określenie formy rozpatrzenia sprzeciwu pojęcia "postanowienie", oraz przyznanie na to postanowienie prawa do wniesienia zażalenia, jak również odesłanie w wąskim zakresie do stosowania w postępowaniu kontrolnym przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do nadania mu charakteru prawnego postępowania administracyjnego. W postanowieniach, o których mowa w art. 84 c ust. 9 i 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ kontroli nie rozstrzyga bezpośrednio o obowiązkach lub uprawnieniach kontrolowanego przedsiębiorcy. Odnoszą się one do samej kontroli, a więc do obowiązków organu prowadzącego kontrolę. Postanowienia te wpływają jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy, bowiem odnoszą się do samej kontroli, a więc do obowiązków organu prowadzącego kontrolę. Skoro zatem postanowienia organów podejmowane w postępowaniu kontrolnym nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym i nie kształtują bezpośrednio uprawnień lub obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisów prawa, należało uznać wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ten akt za niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę