III SA/Lu 129/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.), Protokolant Maria Filipek, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...], Nr [...] w sprawie zatrzymania prawa jazdy kat. A, B Nr [...] wydanego w dniu [...] października 2002 r. przez Prezydenta Miasta utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż decyzją organu I instancji orzeczono zatrzymanie prawa jazdy kat. A, B Nr [...] wydanego skarżącemu w dniu [...] października 2002 r., w związku z przekroczeniem przez W. S. limitu 24 punktów karnych wynikających z naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zgodnie z informacją przekazaną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji W. S. w okresie od [...] lutego 2003 r. do dnia [...] października 2003 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, gromadząc w ewidencji łącznie 25 punktów karnych. Wobec powyższego, działając w oparciu o przepis art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Prezydent Miasta zobligowany był do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Od powyższej decyzji W. S. złożył odwołanie wnosząc o cofnięcie decyzji i zmniejszenie o 6 liczby punktów karnych w ewidencji w związku z odbyciem szkolenia w zakresie przepisów ruchu drogowego. Uzasadniając odwołanie W. S. podniósł, iż podczas zatrzymania go do kontroli drogowej w dniu [...] października 2003 r. został ukarany mandatem w wysokości 200 zł oraz 6 punktami karnymi. Zatrzymujący go funkcjonariusz Policji udzielił mu informacji, że posiada 23 punkty karne. Zdaniem W. S. informacja ta musiała być zgodna ze stanem faktycznym, ponieważ, gdyby było inaczej już wtedy zatrzymano by mu prawo jazdy, a tego nie uczyniono. Ponadto nie może ponosić konsekwencji niekompetencji funkcjonariusza Policji, który wprowadził go w błąd co do liczby zgromadzonych punktów karnych. Jednocześnie W. S. podniósł, iż prowadzi działalność gospodarczą, a zatrzymanie prawa jazdy uniemożliwi mu jej prowadzenie. Rozpatrując przedmiotowe odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515 z późn. zm.) starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d (gdy upłynął termin ważności) i lit. g (w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego). Jak wynika z akt sprawy W. S. w okresie od [...] lutego do [...] października 2003 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, za które łącznie zgromadził 25 punktów karnych. Powyższa informacja wynika z danych Komendy Wojewódzkiej Policji i nie jest kwestionowana przez stronę. Mając na uwadze powyższe decyzja organu I instancji jest prawnie uzasadniona. Natomiast okoliczności, na które powołuje się W. S., a dotyczące błędnego poinformowania go przez funkcjonariusza Policji o liczbie zgromadzonych punktów karnych, co spowodowało, że odbył na własny koszt szkolenie w zakresie przepisów ruchu drogowego, nie mogą stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, ponieważ nie mają prawnego znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. Ponadto odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż ustawa – Prawo o ruchu drogowym przewiduje dwie formy zatrzymania prawa jazdy tj. zatrzymanie fizyczne – polegające na faktycznym odebraniu prawa jazdy oraz zatrzymanie prawne, sprowadzające się do wydania postanowienia lub decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Obie te formy różnią się tym ,że uprawnionym do zatrzymania prawnego jest sąd, prokurator lub starosta, a zatrzymania faktycznego dokonuje policjant. Zasadniczo zatrzymanie faktyczne następuje przed zatrzymaniem prawnym, ale może być sytuacja odwrotna. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 61 § 1 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie go o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania prawa jazdy, art. 10 § 1 k.p.a. poprzez nie zapewnienie mu czynnego udziału w sprawie i uniemożliwienie zapoznania się przed wydaniem decyzji z zebranym materiałem oraz art. 107 § 1 k.p.a. poprzez nie oznaczenie organu wydającego decyzję z dnia [...]. W uzasadnieniu skargi W. S. ponadto podniósł, iż skoro nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości fakt, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) zasadny jest wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Ponadto stwierdziło, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), a w szczególności z § 8 ust. 6 cyt. rozporządzenia, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24. Ponadto mając na uwadze przepis art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi Policja według zasad określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu i Policja jest, jako organ prowadzący ewidencję, organem właściwym do dokonywania w niej wpisu punktów karnych, jak również ich usunięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. Mając na uwadze granice kognicji sądu administracyjnego, stwierdzić należy, ze zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje w zgodności z obowiązującym prawem. W niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Pismem z dnia [...] listopada 2003 r. Komendant Wojewódzki złożył w Urzędzie Miasta, Wydziale Komunikacji wniosek o sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem – W. S., w związku z faktem otrzymania przez niego łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] lutego 2003 r. do [...] października 2003 r. Przedmiotowy wniosek został przesłany do wiadomości W. S. Następnie decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Wydziału Komunikacji orzeczono o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. A, B Nr [...] wydanego w dniu [...] października 2002 r. przez Prezydenta Miasta. Od powyższej decyzji W. S. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z informacją i załączonym zaświadczeniem z Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego o odbyciu szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, które upoważnia do zmniejszenia liczby punktów posiadanych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego o 6. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2003 r. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym skarżący poparł swoje zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz potwierdził, iż wykroczenia wskazane w ewidencji faktycznie miały miejsce. Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] wydało decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zatrzymania W. S. prawa jazdy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą podstawy określone w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w zarzutach skargi, a odnoszących się do uchybień proceduralnych postępowania, sąd nie stwierdził, by takie uchybienia miały miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący o wszczęciu postępowania został poinformowany poprzez uzyskanie wiadomości o skierowaniu wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta o sprawdzenie jego kwalifikacji do kierowania pojazdem. Następnie, w toku postępowania odwoławczego, W. S. brał czynny udział w postępowaniu, na co wskazuje protokół z rozprawy przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2003 r. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Z przedmiotowego protokołu wynika, że skarżący potwierdził fakt zaistnienia wskazanych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji wykroczeń. Nie składał ponadto w sprawie żadnych wniosków dowodowych popierając jedynie zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Oceniając decyzję organu I instancji pod względem zgodności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż została ona wydana i podpisana przez właściwy w sprawie organ administracji (zgodnie z przepisami art. 138 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w związku z art. 91 i 92 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998 r. (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 159 ze zm.)), natomiast oznaczenie w decyzji organu administracji: Urząd Miasta zamiast Prezydent Miasta, nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji z przyczyn proceduralnych. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał ponadto oceny zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z zastosowanymi w sprawie przepisami prawa. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 138 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d (gdy upłynął termin ważności prawa jazdy) i lit. g (w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego). Literalna analiza powołanego przepisu prowadzi do stwierdzenia, iż w wyżej wymienionych przypadkach organ administracji obligatoryjnie wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Dlatego podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż prawo jazdy jest mu niezbędne, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą i w związku z tym musi się przemieszczać samochodem, nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy, ponieważ wydanie decyzji nie podlega uznaniu organu. Odnośnie kwestii odbycia szkolenia w zakresie przepisów ruchu drogowego przez skarżącego i możliwości zmniejszenia w związku z tym liczby punktów posiadanych przez niego w ewidencji kierowców, należy stwierdzić, iż zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r., Nr 236, poz. 1998) odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów przekroczyła 24. Jak wynika z akt sprawy, W. S. odbył przedmiotowe szkolenie w dniu [...] listopada 2003 r., a więc po dopuszczeniu się przez niego naruszeń przepisów ruchu drogowego ( w okresie od [...] lutego 2003 r. do [...] października 2003 r.) za które otrzymał 25 punktów, dlatego też możliwość odjęcia punktów określona w § 8 ust. 2 i 4 cyt. rozporządzenia nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.