III SA/Lu 130/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia NSA Marek Zalewski, Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.), Protokolant Asystent sędziego Adam Traczyk, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo - kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania K. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], Nr [...] zatwierdzającej projekt operatu opisowo – kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu 20 – M. W., położonego na obszarze miasta, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż decyzją organu I instancji z dnia [...], Nr [...] zatwierdzono projekt operatu opisowo kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu 20 – M. W., miasto L. Prace nad przedmiotowym operatem wykonano w oparciu o uzgodniony z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego projekt kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Uzasadniając swoją decyzję Prezydent miasta podał, iż ustalone w toku modernizacji ewidencji gruntów granice działki nr 7/1 zostały bez zastrzeżeń przyjęte przez K. C., która potwierdziła to podpisem złożonym w dniu [...] sierpnia 2003 r. w protokole ustalenia granic. Zgłoszone przez nią następnie podczas wyłożenia projektu operatu opisowo – kartograficznego zastrzeżenia dotyczące błędnego ustalenia granic nie zostały uwzględnione. Od powyższej decyzji K. C. złożyła odwołanie, w którym podnosi, że brak jest uzasadnienia na dokonane w toku pomiaru zmiany w dotychczasowej granicy działki. Ponadto dodaje, że nie wyrażała zgody na przeniesienie działki A. Ł. położonej między ulicą J. w stronę łąk na inny obszar. Rozpatrując odwołanie od przedmiotowej decyzji organ odwoławczy ustalił, iż przedmiotem sporu są granice i powierzchnia działki oznaczonej numerem 7/1, stanowiącej własność skarżącej, określone w projekcie operatu opisowo – kartograficznego. W niniejszej sprawie przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów polegała na ustaleniu i zarejestrowaniu stanu prawnego nieruchomości na podstawie istniejących dokumentów potwierdzających prawo własności do określonych nieruchomości gruntowych. Ponadto dokonano ustalenia i pomiaru granic poszczególnych działek. Jak wynika z przedstawionych dokumentów w dniu [...] sierpnia 2003 r. w obecności zainteresowanych stron, w tym i odwołującej się, ustalono przebieg granicy pomiędzy działką nr 7/1 a działką nr 7/2. O tym, że granice zostały ustalone w obecności K. C. i nie stanowiły przedmiotu sporu granicznego stanowi fakt podpisania przez nią protokołu granicznego. Po ustaleniu granic dokonano pomiaru granic, a następnie obliczenia powierzchni poszczególnych działek. Do wyników tych prac K. C. złożyła zastrzeżenie w dniu [...] w części dotyczącej ustalenia granicy jej działki nr 7/1 z działką nr 7/2. W związku z faktem wcześniejszego podpisania przez nią wyżej wymienionego protokołu granicznego zastrzeżenia nie uwzględniono. Ponadto, ze wszystkich zebranych w sprawie dokumentów wynika, że powierzchnia działki nr 7/1 nie uległa zmianie i po modernizacji ewidencji gruntów wynosi 0,1826 ha, a więc jest zgodna z powierzchnią wykazaną w ewidencji gruntów przed modernizacją tejże ewidencji. Nie uległy zmianie również granice działki nr 7/1. Mając na uwadze powyższe wydana przez organ I instancji decyzja ma charakter jedynie deklaratoryjny i jest zgodna z przepisami prawa. Na przedmiotową decyzję organu odwoławczego K. C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podnosząc, iż w toku postępowania organy administracji nie wyjaśniły kwestii dotyczącej własności działki nr 7/2, która przed uwłaszczeniem była własnością jej ojca K. C., a w chwili obecnej stanowi własność P. I. Nie zbadano, w jaki sposób doszło do przeniesienia własności przedmiotowej działki. Ponadto w wyniku pomiaru działek dokonanego w sierpniu 2003 r. przesunięto granice działki 7/1, tak aby nie uległa zmianie jej powierzchnia. Nie jest również prawdą, że podpisywała protokół graniczny, wyrażając zgodę na ustalony przebieg granic. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. Mając na uwadze granice kognicji sądu administracyjnego, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje w zgodności z obowiązującym prawem. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dotyczące zatwierdzenia projektu operatu opisowo – kartograficznego ewidencji gruntów i budynków w L. zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454). Kwestionowane przez skarżącą ustalenie granic i powierzchni działki nr 7/1, stanowiącej jej własność, miało miejsce w związku z przeprowadzoną kompleksową modernizacją ewidencji gruntów i budynków w obszarze – M. W. w L. Zgodnie z § 55 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków modernizacja ewidencji polega na podjęciu zespołu działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu, 3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. Zgodnie z przepisem § 56 cyt. rozporządzenia działania modernizacyjne, wykonuje się zarówno w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego jak i kompleksowo na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82. Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami w niniejszej sprawie organ administracji wykazał przebieg granic działek ewidencyjnych w projekcie operatu geodezyjno – kartograficznego stosując § 36 – 38 (rozdziału 2-go) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Granice działki nr 7/1 ustalone zostały w postępowaniu za zgodą skarżącej, na co wskazuje fakt podpisania przez nią protokołu z ustalenia przebiegu granic działek w dniu [...] sierpnia 2003 r. Faktem jest, że następnie w dniu [...] września 2003 r. K. C. złożyła zastrzeżenie co do przebiegu granicy działki 7/1 z działką nr 7/2, jednakże w świetle prawidłowego ich ustalenia, przy jednoczesnym uwzględnieniu § 39 cyt. rozporządzenia, który stanowi, że spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji, zastrzeżenie to nie mogło być uwzględnione. Zauważyć należy, że kwestionowana przez skarżącą granica działki nr 7/1 z działką nr 7/2, a także powierzchnia działki nr 7/1, nie uległy zmianie w stosunku do uwidocznionych danych w tym przedmiocie zamieszczonych w ewidencji gruntów i budynków sprzed modernizacji, co uzasadnia twierdzenie, iż projekt operatu opisowo – kartograficznego ewidencji gruntów i budynków sporządzony został zgodnie z przepisami § 56 pkt 2 w związku z § 35 - 39 powołanego wcześniej rozporządzenia. Ubocznie podnieść należy, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji (art. 20, 22 i 24 cyt. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), którego zasoby nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygania sporów o własność, czy też sporów granicznych. Owa ewidencja rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, zaś jej zapisy nie są źródłem praw do nieruchomości. Mając na uwadze powyższe, o ile skarżąca uważa, że granice nieruchomości są odmienne od wskazanych w ewidencji gruntów i budynków, to spór w tym zakresie nie może być rozstrzygnięty w postępowaniu dotyczącym ewidencji gruntów, lecz w innym postępowaniu, w szczególności w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości, które ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29 i nast. cyt. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne). Na marginesie można dodać, iż powyższe uwagi odnoszą się również do kwestii ustalenia prawa własności działki nr 7/2, które to ustalenie nie może być, biorąc pod uwagę przytoczone wyżej unormowania, przedmiotem postępowania dotyczącego zakładania czy modernizacji ewidencji gruntów i budynków, polegającego na wykonywaniu czynności technicznych i administracyjnych określonych przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z tych też względów oraz na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.