III SA/Lu 133/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Referent Marcin Małek, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] , Nr [...] wydaną na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1999 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania Z. S. od decyzji Starosty z dnia [...] września 2004 r., Nr [...] w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo–kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu M. O., gmina K., w części dotyczącej pozycji rejestrowej Nr 155, obejmującą działkę Nr 751/2, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż decyzją organu I instancji z dnia [...] września 2004r. Nr [...] zatwierdzono projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu M., gmina K., w części dotyczącej pozycji rejestrowej Nr 155 odnośnie działki Nr 751/2. Od powyższej decyzji Z. S. złożyła odwołanie, w którym podnosi, że powierzchnia działki Nr 751/2 kupiona aktem notarialnym Nr 450/81 powinna wynosić 0,10 ha , natomiast działka ta po odnowieniu ewidencji gruntów przeprowadzonej w roku 1989 wynosi 0,0890 ha. Ponadto dodaje , że z informacji , którą uzyskała od Starosty w piśmie z dnia [...] września 2003r. Nr [...] wynika, jakoby stan działki odzwierciedlał dane ujęte w akcie notarialnym Nr 450/81 i według tego aktu obliczono powierzchnię działki, są niezgodne z prawdą. Rozpatrując odwołanie od przedmiotowej decyzji organ odwoławczy ustalił, iż ewidencja gruntów obrębu M. została założona w latach sześćdziesiątych przy zastosowaniu zdjęć lotniczych. Działka Nr 751/2 (dawny numer 30/2) przypisano powierzchnię 0,10 ha z zapisem do jednego ara. W 1981 r. aktem notarialnym E Repertorium A – numer 450/81 działkę Nr 751/2 nabyła Z. S. Przy zawieraniu umowy w formie aktu notarialnego nie dokonano pomiaru granic tej działki, a przyjęto dane wykazane w operacie ewidencji gruntów założone w 1961 r. gdzie powierzchnia działki Nr 751/2 wynosiła 0,10 ha. W zbiorze dokumentów księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy znajduje się wyrys z mapy ewidencyjnej, w treści którego wykazano działkę Nr 30/2 o powierzchni 1000 m2. Natomiast podane wymiary działki wykazują, że jej powierzchnia powinna wynosić 915 m2 (18,36 x 49,84 = 915 m2). Zapis powierzchni działki do 0,01 ha wynikał z przepisów § 11 załącznika do zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (MP Nr 11, poz. 98 z późn. zm.). W 1989 r. dokonano na obrębie ewidencyjnym M. odnowienia ewidencji gruntów wraz z pomiarem granic działek na gruncie, obliczeniem powierzchni ze współrzędnych. W protokole ustalenia i ogłoszenia stanu władania sporządzonym w dniach 15.XII.1987 – 23.I.1988 r. podano powierzchnię działki według stanu istniejącego jako 0,10 ha, natomiast w nowym stanie jej powierzchnię wykazano jako 0,0890 ha z dokładnością zapisu do jednego metra kwadratowego. Z. S. odmówiła podpisania tego protokołu, gdyż jak wynika z zapisu w nim istnieje spór graniczny z działka Nr 751/1. W zgromadzonej dokumentacji nie widnieje informacja o uregulowaniu sporu granicznego przez zainteresowane strony. Przy prowadzonej w 2003 r. modernizacji przyjęto dane z ewidencji gruntów z 1989r. , gdyż skarżąca nadal kwestionuje granice działki Nr 751/2 z działka Nr 751/1. Powołując się na treść § 36 pkt 6 i 1 § 39 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Starosty Powiatowego przepisów prawa nie narusza. Na przedmiotową decyzję organu odwoławczego Z. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podnosząc, iż decyzje organów obu instancji naruszają jej prawo własności i sankcjonują bezprawne zmniejszenie powierzchni jej działki Nr 751/2. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. Mając na uwadze granice kognicji sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje w zgodności z obowiązującym prawem. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dotyczące zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków w M. zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 454) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Kwestionowane przez skarżącą zatwierdzenie powierzchni działki Nr 751/2 stanowiącej jej własność, miało miejsce w związku z przeprowadzoną kompleksową modernizacją ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków obrębu M.– w gminie K. Zgodnie z § 55 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków modernizacja ewidencji polega na podjęciu zespołu działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych w celu: 1/ uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia; 2/ modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu ; 3/ poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. Przepisy § 56 cyt. rozporządzenia stanowi, iż działania modernizacyjne, wykonuje się zarówno w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego jak i kompleksowo na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82. Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami w niniejszej sprawie organ administracji wykazał przebieg granic i powierzchnię działki ewidencyjnej w projekcie operatu geodezyjno-kartograficznego stosując § 36 – 38 (rozdziału 2-ego) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ pierwszej instancji przyjął dane z ewidencji gruntów z 1989r. , gdyż wtedy dokonano na obrębie ewidencyjnym M. odnowienia ewidencji gruntów wraz z pomiarem granic działek na gruncie i obliczeniem powierzchni ze współrzędnych. Wykonane pomiary doprowadziły do zmiany powierzchni działki , którą wykazano z dokładnością zapisu do jednego metra kwadratowego. Podkreślenia wymaga, że przeprowadzone działania modernizacyjne nie naruszają prawa własności. Oznaczenie nieruchomości, czyli dane o jej położeniu, sposobie korzystania i powierzchni jest opisem cech fizycznych rzeczy, które wprawdzie nie są pozbawione znaczenia prawnego, ale które też same przez się nie tworzą stanu prawnego tej rzeczy. Tak np., gdy chodzi o położenie i obszar, to cechy te mają prawne znaczenie przede wszystkim z punktu widzenia wyodrębnienia przedmiotu własności z powierzchni ziemskiej. Oznaczenie nieruchomości, indywidualizuje przedmiot własności, w tym tylko znaczenie, że własność dotyczy tej a nie innej nieruchomości. To wszakże nie powoduje, że oznaczenie nieruchomości, czy w dziale pierwszym księgi wieczystej czy w ewidencji gruntów rozstrzyga na korzyść nabywcy o konkretnej powierzchni gruntu, która w dacie czynności prawnej na skutek różnych zaszłości faktycznych lub zdarzeń prawnych może być większa lub mniejsza od wykazanej w księdze wieczystej czy w rejestrze gruntu. Jak już bowiem niejednokrotnie Sąd Najwyższy wyjaśniał, przedmiotem oznaczenia nieruchomości jest jej skład fizyczny, zatem stan faktyczny, a nie stan prawny. W świetle powyższych rozważań nie może być uwzględniony zarzut skargi o naruszeniu prawa własności przez zmniejszenie powierzchni działki. Jak wykazały dowody zgromadzone w aktach administracyjnych, w dacie zakupu przez skarżącą przedmiotowej działki jej powierzchni już była inna niż wykazywana w księdze wieczystej i w ewidencji. Dopiero odnowienie ewidencji gruntów wraz pomiarem granicy działki na gruncie z 1989r. wykazały aktualną powierzchnię działki. Ubocznie podnieść należy, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji (art. 20, 22 i 24 cyt. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), którego zasoby nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygania sporów o własność, czy też sporów granicznych. Owa ewidencja rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, zaś jej zapisy nie są źródłem praw do nieruchomości. Mając na uwadze powyższe, o ile skarżąca uważa, że granice nieruchomości są odmienne od wskazanych w ewidencji gruntów i budynków, to spór w tym zakresie nie może być rozstrzygnięty w postępowaniu dotyczącym ewidencji gruntów, lecz w innym postępowaniu, w szczególności w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości, które ma na celu ustalenie przebiegu tych granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29 i nast. cyt. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne). Z tych też względów oraz na podstawie art. .151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.