III SA/Lu 138/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy zaznaczając w nim, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że przebywa w zakładzie karnym, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani oszczędności. Jedynym jego dochodem jest wynagrodzenie za pracę na [...] etatu w wysokości [...] zł brutto miesięcznie, z czego po potrąceniach oraz opłaceniu alimentów pozostaje mu do dyspozycji kwota ok. [...] zł. Skarżący wskazał, że pieniądze te przeznacza na zakup środków higienicznych, znaczków i kart telefonicznych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej strony ubiegającej się o taką pomoc, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Na obecnym etapie postępowania do wymagalnych kosztów sądowych w sprawie niniejszej należy koszt wpisu sądowego od skargi wynoszący 100 zł - § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pozostałe ewentualne koszty sądowe tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz.2192) i § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Porównując wielkość kosztów sądowych występujących w przedmiotowej sprawie do możliwości finansowych skarżącego, uznać należy że wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący przebywa w zakładzie karnym, który zapewnia osadzonym tam osobom podstawowe utrzymanie (wyżywienie, miejsce do spania, itp.). Skarżący nie posiada wprawdzie żadnego majątku, ale jest zatrudniony i osiąga z tego tytułu dochód w kwocie [...] zł brutto miesięcznie. Z kwoty pozostałej po dokonaniu potrąceń ([...] zł) jest w stanie opłacić wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł, jak również inne mogące się pojawić w dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego koszty sądowe, które każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł. Mając na uwadze, że skarżący przebywając w zakładzie karnym ma zapewnione minimum warunków socjalnych, jak też okoliczność, że opłacenie wpisu sądowego od skargi (bądź innych mogących wystąpić kosztów sądowych) nie pochłonie wszystkich środków osiąganych przez skarżącego tytułem wynagrodzenia stwierdzić należy, że skarżący jest w stanie je ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec niewykazania przesłanek określonych art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uzasadniona jest odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.