III SA/Lu 140/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2005r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy wydania wtórnika dokumentu obejmującego prawo jazdy kategorii B p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną po rozpatrzeniu sprawy z wniosku J. R. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2002 r., nr [...], którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu z dnia [...] lutego 2002 r., odmawiającą wydania wtórnika dokumentu obejmującego prawo jazdy kategorii B, Samorządowe Kolegium Odwoławcze na postawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. odmówiło uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2002 r. Na powyższą decyzję J. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której stwierdził, iż nie godzi się z jej rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżącego decyzja powyższa jest dla niego krzywdząca, a organ ją wydający nie zbadał dokładnie stanu faktycznego zaistniałego w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, a w uzasadnieniu swojego pisma, szczegółowo poparło argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydaną po wszczęciu postępowania wznowieniowego, którą to decyzją organ odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej. Zważyć w tym miejscu należy, że postępowanie wznowieniowe jest odrębnym postępowaniem administracyjnym i stosuje się do niego wszystkie przepisy prawa procesowego, analogicznie do postępowania zwykłego, w tym przepisy związane z zaskarżaniem decyzji. I tak, zgodnie z art. 127 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwym organem do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Natomiast od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może się zwrócić do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a to tego wniosku stosuje się przepisy dotyczące odwołań (art. 127 § 3 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykorzystał trybu koniecznego do załatwienia sprawy, wskazanego wyżej, którego wyczerpanie jest z kolei przesłanką konieczną do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Na marginesie zauważyć należy, że fakt wniesienia skargi na w/w decyzję bezpośrednio do sądu (bez wyczerpania wcześniej wskazanego trybu zaskarżenia decyzji), wynikał ze skorzystania przez skarżącego z drogi zaskarżenia określonej przez SKO w pouczeniu zaskarżonej decyzji. Tak więc zastosowanie w tej sprawie (przed organem administracji) będzie miał również art. 112 k.p.a., stanowiący, że błędne pouczenie w decyzji do prawa odwołania albo wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Mając na uwadze powyższe, w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.