III SA/Lu 144/06
PostanowienieWSA w Lublinie2006-04-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy, działający jako organ pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym, ma legitymację do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylające jego własne postanowienie i umarzające postępowanie?Ratio decidendi
Wójt Gminy, działając jako organ pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło jego własne postanowienie i umorzyło postępowanie. Organ orzekający w pierwszej instancji nie jest stroną w rozumieniu przepisów PPSA, a jego interes prawny nie jest naruszony w sposób uzasadniający wniesienie skargi. Powierzenie organowi samorządowemu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowo-administracyjnego.Stan faktyczny
Wójt Gminy wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło postanowienie Wójta ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego i zobowiązujące strony do ich uiszczenia, a następnie umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że Wójt nie ma przymiotu strony, gdyż występował w roli organu orzekającego w pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia pierwszej instancji w całości i umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia: odrzucić skargę.
Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], którym organ ten uchylił w całości postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] października 2005 r. nr [...] ustalające koszty postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w Ł., oznaczonych numerami [...] i [...] i zobowiązujące strony tego postępowania do uiszczenia owych kosztów w równych częściach – oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący nie ma przymiotu strony z uwagi na fakt występowania w postępowaniu administracyjnym w roli organu orzekającego w pierwszej instancji, w związku z czym nie jest uprawniony do wniesienia skargi w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W związku z brzmieniem powołanego przepisu wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego.
Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest wkroczeniem w sferę prawną określonego podmiotu. Interes prawny lub uprawnienie, ich charakter i zakres wytyczają przepisy prawa materialnego, co zgodnie podkreśla orzecznictwo sądowe.
Zaskarżona decyzja nie dotyczy sfery interesu prawnego Wójta Gminy. Strona skarżąca nie występuje w sprawie jako organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego lub uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie.
Sąd niniejszym podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętej w składzie 7 sędziów z dnia 19 maja 2003 r. (OPS 1/03, ONSA 2003/4/115), zgodnie z którym powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowo-administracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.
Tym samym skarga jest niedopuszczalna jako złożona przez podmiot nie mający legitymacji do złożenia skargi (zob. B. Adamiak, J. Borkowski – Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003 r., s. 441).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło