III SA/Lu 145/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Syta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej "B." R.B. i P.R. Spółka Jawna w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) , art. 77 ust.3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) oraz § 2 i § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (Dz.U. Nr 74, poz. 673) po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] grudnia 2004r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] listopada 2004r. sprawie zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 1978 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w maju 2004 r.; utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że dnia [...] czerwca 2004 r. Firma Handlowa "[...]" sp. jawna złożyła w Drugim Urzędzie Celnym wniosek w sprawie zwrotu akcyzy od wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w miesiącu maju 2004r. Wobec niedostarczenia – pomimo wezwania – wystarczajacych dokumentów, które są niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. pozostawił bez rozpatrzenia podanie strony dotyczące zwrotu akcyzy. Postanowieniem z dnia [...] października 2004r. nr [...] po zapoznaniu się z materiałem dowodowym Dyrektor Izby Celnej uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ww. organ. W trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji strona złożyła następujące dokumenty: faktury wywozowe, faktury zakupu, dokumenty przewozowe CMR i oświadczenie swojego dostawcy firmy [...], że w fakturach zapłaconych producentowi zawarty jest podatek akcyzowy. Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż wśród złożonych dokumentów brakuje wymaganego dowodu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych dostarczonych na terytorium państwa członkowskiego, które to stanowi podstawę prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, dlatego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. odmówił zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 1 978 zł. Strona w dniu [...] listopada 2004 r. złożyła odwołanie, w którym twierdziła, iż mimo dołączenia wszystkich wymaganych dokumentów Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję odmowną. Dyrektor Izby Celnej podnosił, iż zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, podmiotowi który dostarczy wyroby akcyzowe niezharomonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. Powyższe stanowi, iż niezbędnym warunkiem jaki musi spełnić podatnik, aby otrzymał zwrot takiego podatku, jest złożenie przez ten podmiot odpowiedniego wniosku. Art. 77 ust. 4 cyt. ustawy, zawiera delegację ustawową dla ministra do spraw finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia zarówno rodzaju dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrzwspólnotową, jak i szczegółowe warunki i tryb zwrotu tej akcyzy, a także terminy jej zwrotu. Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 9 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnatrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (Dz.U. nr 74, poz. 673) w § 3 ust. 2 określił, iż wniosek podmiotu, który dostarczył wyroby akcyzowe niezharmoniozowane na terytorium państwa członkowskiego składany jest do właściwego naczelnika urzędu celnego wraz z następującymi załącznikami: dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju od wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych dostarczonych na terytorium państwa członkowskiego, dokumentami wymienionymi w § 2 cyt. rozporządzenia; są to: dokumenty przewozowe lub ich kopie otrzymane od przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że wyroby akcyzowe niezharmonizowane zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego – w przypadku gdy przywóz jest zlecony przewoźnikom lub spedytorowi, kopia faktury dostawy, specyfikacja dostawy, jeżeli nie jest zawarta w fakturze. Odnosząc się do powyższego, organ stwierdził że przedstawione dokumenty przez stronę potwierdzają dostawę wewnątrzwspólnotową towarów, natomiast same w sobie nie stanowią podstawy do zwrotu akcyzy. Brakuje natomiast wiarygodnego dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy. Dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy jest m.in. potwierdzenie dokonania wpłaty podatku akcyzowego na rachunek izby celnej, zgodnie ze złożoną deklaracją podatkową, która jest wypełniana m.in. na podstawie faktury lub innego dokumentu stwierdzającego wartość, ilość itp. towaru, za który podmiot jest zobowiązany uiścić podatek akcyzowy. Strona " [...]" nie jest podatnikiem podatku akcyzowego. Według organu odwoławczego przedstawione faktury i oświadczenie od firmy "[...]" nie spełniają wymogów wyżej wymienionych przepisów. Podatnik jest zobowiązany do wiarygodnego i dokładnego dokumentowania, że taki podatek był zapłacony. Dokumenty dostarczone przez stronę potwierdzają jedynie zakup towaru, a następnie dostawę wewnątrzwspólnotową. Nie są natomiast wiarygodnymi dokumentami świadczącymi o zapłaconej akcyzie, ponieważ nie wykazują kwoty podatku akcyzowego. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że decyzja Naczelnik Urzędu Celnego nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Spółka " [...]" Sp. jawna R. B. P. R. z siedzibą w L., domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazując na naruszenie § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w związku z art. 77 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, przez przyjęcie, że dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy może być jedynie potwierdzenie jej uiszczenia bezpośrednio na rachunek właściwej izby skarbowej. Zdaniem skarżącego powyższa norma mówi szeroko o dokumencie potwierdzającym zapłatę akcyzy, a zatem o każdym środku dowodowym w postaci dokumentu, który stanowi potwierdzenie zapłaty tego podatku. Skutkowało to błędnym stwierdzeniem, że strona nie dostarczyła wystarczających dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju od wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych dostarczonych na terytorium państwa członkowskiego. Naruszone zostały więc przepisy art. 180 i art. 181 oraz art. 187, i 191 ordynacji podatkowej, gdyż organ nie dopuścił jako dowód przedstawionego przez skarżącego oświadczenia z dnia [...] czerwca 2004 r. a także nie ocenił całokształtu materiału dowodowego co skutkowało wydaniem decyzji naruszającej przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu swej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. W analizowanej sprawie strona skarżąca zarzuca organom celnym naruszenie § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych przez przyjęcie, że jedynym dokumentem potwierdzającym zapłatę tej akcyzy jest potwierdzenie jej uiszczenia na rachunek właściwej izby skarbowej (twierdzenie skarżącego). Prezentowany pogląd narusza odpowiednio art. 180 i 181 oraz 187 i 191 Ordynacji podatkowej. Art. 77 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, iż podmiotowi który dostarczył na terytorium państwa członkowskiego wyroby akcyzowe niezharmonizowane, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot tej akcyzy. Zwrot akcyzy następuje na wniosek podmiotu. Ustęp 4 tego przepisu zawiera delegację dla ministra do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia w którym określi: - sposób i rodzaj dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrzwspólnotową, - warunki i tryb zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej, - terminy zwrotu akcyzy. Wydając rozporządzenie minister właściwy do spraw finansów publicznych uwzględni: a/ sytuację gospodarczą poszczególnych grup podatników; b/ sytuację rynkową w obrocie wyrobami akcyzowymi niezharmonizowanymi; c/ konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy. Wykonując delegację ustawową Minister Finansów wydał dnia 9 kwietnia 2004 r. rozporządzenie w sprawie zwrotu akcyzy w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (Dz.U. z 2004 r. nr 74, poz. 673), w którym szczegółowo określił rodzaje dokumentów potwierdzających dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych oraz sposób jej potwierdzenia oraz warunki tryb i terminy zwrotu akcyzy. Również dla prawidłowego określenia kwot zwracanej akcyzy zawarł wymóg, by do pisemnego wniosku dołączyć poza ww. dokumentami, również dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju. W wykonaniu obowiązku nałożonego ww. rozporządzeniem strona skarżąca złożyła dnia [...] czerwca 2004 r. do Naczelnika Urzędu Celnego wniosek o zwrot akcyzy i dołączyła dokumenty potwierdzające dostawę wewnątrzwspólnotową – dwa dokumenty przewozowe CMR i kopie faktur wywozowych oraz jako dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju oświadczenie swojego dostawcy "[...]" SA z P., w którym wyszczególniono kwoty podatku akcyzowego. Zgodzić się należy z poglądem prezentowanym przez organ odwoławczy, iż dokumenty przedłożone przez firmę "[...]" potwierdzają jedynie dostawę wewnątrzwspólnotową towarów. Natomiast z pozostałych dokumentów nie wynika by podatek akcyzowy od wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych dostarczonych wewnątrzwspólnotowo został naliczony i odprowadzony w odpowiedniej wysokości na rzecz urzędu celnego. Złożone przy wniosku o zwrot podatku akcyzowego oświadczenie dostawcy oznacza jedynie , iż miała miejsce umowa kupna sprzedaży oznaczonych towarów, podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w określonej wysokości. Prawidłowo Dyrektor Izby Celnej uznał, iż na podstawie tego dokumentu prywatnego nie można ustalić, kiedy przez kogo i w jakiej wysokości i na rzecz którego urzędu celnego został zapłacony podatek akcyzowy. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257), obowiązek podatkowy w akcyzie powstaje z dniem wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu i obciąża on osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują tych czynności (art. 11 ustawy). Podatkami są również podmioty: 1/ podmioty nabywające lub posiadające wyroby akcyzowe, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, 2/ u których powstają nadmierne ubytki lub niedobory wyrobów akcyzowych zharmonizowanych o których mowa w art. 5 ust. 1, 3/ będące zleceniobiorcami usług polegających na wytwarzaniu wyrobów akcyzowych w ramach umowy o dzieło lub innej umowy. Zasadą jest, iż podatnik dokonuje samowymiaru tego podatku, składając deklaracje we właściwym urzędzie celnym (art. 18 i 19 ustawy o podatku akcyzowym). Inne zasady obowiązują podatników od dokonywanego przez nich importu wyrobów akcyzowych. Mają oni obowiązek obliczenia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym. Tylko w określonych przez ustawodawcę przypadkach organ celny wydaje decyzje określające wysokość podatku akcyzowego. Wykazane powyżej zasady zapłaty podatku akcyzowego świadczą o tym, iż to podatnik sam konkretyzuje zobowiązanie podatkowe i dokonuje jego zapłaty na rzecz konkretnego urzędu celnego. Jak zasadnie podnosiły organy celne ani skarżący ani firma "[...]" nie są podatnikami podatku akcyzowego, wyklucza to więc weryfikację oświadczenia złożonego przy wniosku z dnia [...] czerwca 2004 r. Zdaniem Sądu organom celnym I i II instancji nie można postawić zarzutu naruszenia art. 180 i 181 Ordynacji podatkowej, gdyż dopuściły one jako dowód wszystkie składane przez skarżącego dokumenty. Miały prawo uznać, w świetle powyższego, że przedstawione oświadczenie firmy "[...]" nie potwierdza zapłaty podatku akcyzowego na terytorium kraju. Na gruncie zasady swobodnej oceny dowodów usprawiedliwiona była także przyjęta przez organy celne ocena, że dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy może być m.in.": faktura z wykazaną kwotą akcyzy, w przypadku wyrobów importowanych dokument SAD, w przypadku wyrobów pochodzących z nabycia wewnątrzwspólnotowego deklaracja uproszczona i dowód zapłaty akcyzy. Jeżeli strona dokumentuje oświadczeniem kontrahenta zapłatę podatku akcyzowego na terytorium kraju, a istniej dowód bezpośredni jego zapłaty i nie ma przeszkód do przeprowadzenia tego dowodu, to samo oświadczenie nie może spełnić roli dowodu w rozumieniu art. 180 ordynacji podatkowej. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze, gdyż organy celne w rozpoznawanej sprawie dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, a w toku postępowania prawidłowo zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 Ordynacji podatkowej ) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy a także wyczerpująco i wszechstronnie uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) należało skargę jako niezasadną oddalić.