III SA/Lu 15/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora L.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania jednolitej płatności obszarowej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania G.H., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] odmawiającą przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2008 r. i nakładającą sankcję w wysokości 695,59 zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołał się na przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217, z późn. zm,). Zgodnie z powołanym przepisem Rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004, wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, a ponadto został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ odwoławczy podkreślił, że jedną z obligatoryjnych przesłanek uzyskania dopłat jest utrzymywanie gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Grunty rolne, na które rolnik ubiega się o przyznanie płatności muszą być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (zgodnie z normami). Minimalne wymagania utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (zgodnie z normami) to m.in. w przypadku gruntów ornych - jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie, przy czym pszenica, żyto, jęczmień i owies nie mogą być uprawiane na tej samej powierzchni w ramach działki ewidencyjnej dłużej niż 3 lata; ugorowanie ma miejsce wtedy, gdy grunt podlegał co najmniej raz w roku w terminie do dnia 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów; w przypadku łąk i pastwisk okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw - rozporządzenie MRiRW z dnia 12.03.2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306, ze zm.). Organ odwoławczy przyjął, na podstawie złożonego przez skarżącą wniosku, że ubiegała się ona o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do 3 działek rolnych o łącznej powierzchni 5,69 ha. W dniu 20.06.2008 r. strona złożyła pismo, w którym wycofała część wniosku tj.: powierzchnię 0,03 z działki rolnej A (JPO) - 3,00 ha, powierzchnię 0,04 z działki rolnej B (JPO) - 2,09 ha, powierzchnię 0,47 z działki rolnej C (JPO) - 0,60 ha. Tym samym powierzchnia co do której strona wnioskowała o przyznanie płatności JPO wyniosła 5,15 ha. Wniosek ten przeszedł kontrolę administracyjną, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Gospodarstwo rolne strony zostało wytypowane metodą analizy ryzyka do kontroli na miejscu, która została przeprowadzona przez Regionalne Biuro Kontroli na Miejscu w dniu 24.03.2009 r. (protokół z czynności kontrolnych nr [...]). Organ odwoławczy podkreślił, że w celu zapewnienia zharmonizowanego poziomu monitorowania we wszystkich Państwach Członkowskich stosuje się rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/20042004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 roku, ze zm.). Rozporządzenie to szczegółowo określa kryteria i procedury techniczne przeprowadzania kontroli na miejscu w zakresie kryteriów kwalifikacji ustalonych dla programów pomocowych oraz warunków wzajemnej zgodności. Kryteria i procedury kontroli na miejscu zostały zawarte w Sekcji II niniejszego rozporządzenia. Zatem kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie działek rolnych odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Kontrola przeprowadzona w gospodarstwie strony stwierdziła na działce rolnej B JPO (pow. deklarowana 2,05 ha) - położonej na działce ewidencyjnej o numerze [...] następujące nieprawidłowości, mające wpływ na wysokość przyznanej płatności: Normy DKR nie są przestrzegane (DR 14) oraz na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej (DR 18). Kontrola na miejscu stwierdziła na działce rolnej B nieużytek. Powyższe ustalenia wskazywały, że w gospodarstwie skarżącej brak było możliwości zakwalifikowania całej powierzchni deklarowanych działek rolnych do przyznania pomocy. Tak więc, ustalona na podstawie tej kontroli powierzchnia działek rolnych kwalifikujących się do jednolitej płatności obszarowej wyniosła 3,10 ha. Powyższe wynika z faktu stwierdzenia uchybienia w zakresie utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej na działce rolnej B o powierzchni 2,05 ha. Tym samym stwierdzić należy, iż odnośnie działki rolnej B nie został spełniony warunek z art. 7 ust 1 pkt 2) ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego warunkujący zakwalifikowanie danego gruntu rolnego do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną do JPO tj. 5,15 ha, a powierzchnią stwierdzoną tj. 3,10 ha (jako uprawnioną do płatności JPO) wynosi 2,05 ha, co stanowi 66,13 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Wobec niezgodności pomiędzy zadeklarowaną a stwierdzoną powierzchnią działek rolnych jako uprawnioną do uzyskania płatności wnioskodawca płatności podlega sankcjom na podstawie art. 51 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.). Skutkiem zastosowania art. 51 powołanego rozporządzenia była odmowa przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz nałożenie sankcji w wysokości 695,59 zł. Zdaniem Dyrektora Oddziału Regionalnego rozstrzygnięcie organu I instancji wydane w niniejszej sprawie jest prawidłowe i uzasadnione stanem faktycznym, ustalonym w oparciu o wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej przez inspektorów terenowych. Odnosząc się do argumentów odwołania, organ podniósł, iż kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej, ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Podstawowym zadaniem kontroli na miejscu jest więc weryfikacja powierzchni, gatunków upraw deklarowanych przez wnioskodawców w danym roku gospodarczym oraz sprawdzenie minimalnych wymagań (norm) utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej. Z tego względu przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności uwzględnić należy wynik kontroli na miejscu dotyczącej roku referencyjnego, którego dotyczy kontrolowany wniosek. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła G.H. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, iż posiada gospodarstwo rolne, położone na trzech działkach ewidencyjnych oznaczonymi numerami:[...]. W dniu 16.05.2008 r. do Biura Powiatowego złożyła wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na rok 2008. Podstawą decyzji odmownej z dnia [...] maja 2010 r. i utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia [...] września 2010 r. było nie przestrzeganie dobrej kultury rolnej na działce B, oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] i C, położonej na działce ewidencyjnej nr [...]. W odniesieniu do działki A leżącej na działce ewidencyjnej nr [...] nie zastosowano kodu nieprawidłowości stwierdzając, iż mogła być użytkowana w roku poprzedzającym kontrolę bowiem nie stwierdzono na niej chwastów wieloletnich ani Skarżąca powołuje się na okoliczność, iż w uzasadnieniu decyzji odmownej z dnia [...] maja 2010 r. powołano się na szczegółowe wyjaśnienia Biura Kontroli na Miejscu z dnia 24 marca 2009 r., z których wynika, że przeprowadzanie kontroli w okresie wczesno-wiosennym utrudniało dokładne stwierdzenie stanu uprawy w roku poprzednim. Bez wątpliwości natomiast stwierdzono, że działka B nie była użytkowana w odpowiedni sposób z uwagi na porastające całą jej powierzchnię kilkuletnie sosny, podczas gdy z przeprowadzonej poprzednio, tj. dniu 21 sierpnia 2007 r. kontroli wynika, że działa B nie jest porośnięta drzewami, o czym świadczy przypisanie jej symbolu W6 (por protokół kontroli z dnia 21.08.2007 r.). Zdaniem skarżącej kosząc raz do roku ugorowane grunty, które nie są porośnięte wieloletnimi sosnami, co wynika z analizy kontroli na miejscu przeprowadzonych w dniu 21 sierpnia 2007 r. i 24 marca 2009 r. spełniła wymagania utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej, określone rozporządzeniem MRiRW z dnia 12 marca 2007 r. W ocenie skarżącej, kontrola na miejscu, która miała miejsce w dniu 24 marca 2009 r. nie była przeprowadzona profesjonalnie i rzetelnie. W niniejszej sprawie kontrolerzy mieli między innymi stwierdzić czy ugorowane pole było koszone. Niewątpliwie utrudnieniem dla nich była pora roku - początek wiosny, wczesny i ciepły, łagodna zima. Na polu jednak nadal leżały gnijące pokosy skoszonej trawy, ziela, odchody wypasanego bydła, wciąż widoczne były ślady kół ciągnika itp. Kontrolerzy tego nie zauważyli, podobnie jak i ponad 1,5m pokosów na działce [...]. Nadto argumenty w postaci porastania wieloletnimi sosnami działki B świadczące o użytkowaniu jej w nieodpowiedni sposób pojawiły się dopiero uzasadnieniu decyzji wydanej po raz trzeci przez Kierownika Biura Powiatowego. Skarżąca podniosła zarzut, iż organ II instancji nie ustosunkował się do wskazanych okoliczności, mających istotne dla wyniku sprawy znaczenie, czym naruszył przepis art. 107 kpa i inne. Nie odniósł się także argumentów podnoszonych w dowodach osobowych w postaci wyjaśnień strony. Zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 KPA i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każda czynność procesowa podejmowana przez organ administracji publicznej, działający zgodnie z kompetencją przyznaną mu przepisami ustrojowymi, winna być zgodna z przepisami materialnymi i formalnymi i nie traktować ich wybiórczo. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocena ta ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa materialnego i procesowego. Zasady przyznawania rolnikom płatności obszarowych zostały określone w ustawie z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), dalej powoływaną jako ustawa o płatnościach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością, zgodnie z art.143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W sprawie nie był kwestionowany fakt nadania skarżącej numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, jak również fakt posiadania działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej, niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku do rozporządzenia nr 1973/2004. Przedmiotem sporu jest kwestia oceny prawidłowości poczynionych przez organy administracji ustaleń odnośnie utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, a tym samym zasadności wyłączenia części gruntów z systemu pomocy jednolitej płatności obszarowej. Grunty rolne, na które rolnik ubiega się o przyznanie płatności, muszą być bowiem utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów środowiska. Minimalne wymagania utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306). Zgodnie z § 1 rozporządzenia, grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli – w przypadku gruntów ornych – jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie. Uznaje się, że grunt orny był ugorowany, jeżeli grunt ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, zaś w przypadku łąk i pastwisk okrywa roślinna powinna być koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub powinny być na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw. Z prawidłowych ustaleń faktycznych sprawy, w sposób bezsporny wynika, że wnioskiem z 15 maja 2008 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do gruntów rolnych o pow. 5,69 ha. W dniu 20 czerwca 2008 r. skarżąca złożyła pismo ograniczające wniosek, w którym zmniejszono działkę rolną A z powierzchni 3,00 ha do 2,97 ha, działkę rolną B z powierzchni 2,09 ha do 2,05 ha oraz działkę rolną C z 0,60 ha do 0,13 ha. W następstwie powyższego, powierzchnię deklarowaną do przyznania płatności zmniejszono do 5,15 ha. Poza sporem pozostaje również fakt przeprowadzenia kontroli w gospodarstwie rolnym skarżącej w dniu 24 marca 2009 r. Jak wynika ze sporządzonego na tą okoliczność protokołu, stwierdzono, iż na działce B o nr ewidencyjnym [...], nie są przestrzegane normy dobrej kultury rolnej (kod nieprawidłowości DR 14), a grunt orny nie jest wykorzystywany do uprawy roślin lub ugorowany (symbol N1). Stwierdzono także, iż na całej powierzchni tej działki B rosną kilkuletnie sosny (co potwierdza załączona do protokołu kontroli dokumentacja fotograficzna – zdjęcia nr 4,5,6 i 7), a więc nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej na tej działce (kod DR 18). Również na działce rolnej C o nr ewidencyjnym [...], stwierdzono brak przestrzegania norm dobrej kultury rolnej (kod nieprawidłowości DR 14), ponieważ nie była koszona i usuwana okrywa roślinna co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca (symbol nieprawidłowości N3). Świadczyły o tym stare, leżące i częściowo uschnięte łodygi traw, co zostało udokumentowane na zdjęciach nr 8 i 9 dołączonych do protokołu kontroli. W ocenie Sądu, organy zasadnie przyjęły, że w postępowaniu z wniosku rolnika o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, mający istotne znaczenie dla sprawy fakt utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, może być wykazywany protokołem z czynności kontrolnych. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie w treści art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, z zastrzeżeniem art. 31 a i 32 (nie mających w niniejszej sprawie zastosowania). Wbrew twierdzeniom skargi, nie można organom skutecznie zarzucić, iż przeprowadzona w dniu 24 marca 2009 r. kontrola nie została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, profesjonalny i rzetelny. Organ dokonał kontroli w oparciu o zasady i procedury techniczne określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.). W myśl art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia [...] kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Zatem celem kontroli na miejscu jest doprowadzenie do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku o płatności a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych oraz weryfikacja kwalifikacji do pomocy określonych terenów jako takich. Nie można podzielić zarzutu skarżącej, że organy przy wydawaniu decyzji w sprawie płatności na 2008 r. powinny uwzględnić wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 21 sierpnia 2007 r. W wyniku tej kontroli, jak twierdzi skarżąca, działce B przypisano symbol W6, co zdaniem skarżącej świadczyło, że nie jest porośnięta drzewami. Zauważyć należy, że przy ustalaniu powierzchni kwalifikującej się do płatności uwzględnia się wynik kontroli na miejscu dotyczącej roku referencyjnego, którego dotyczy kontrolowany wniosek. Kontrola na miejscu przeprowadzona w gospodarstwie rolnym skarżącej w dniu 24 marca 2009 r. dotyczyła roku referencyjnego 2008, wobec czego wyniki właśnie tej kontroli musiały zostać uwzględnione przy ustalaniu powierzchni działek zadeklarowanych przez skarżącą do płatności na 2008 r. Pokreślić należy, że kontrola z dnia 24 marca 2009 r. została przeprowadzona przez uprawnione i wyspecjalizowane podmioty – dwóch inspektorów terenowych Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu, posiadających stosowne upoważnienia do kontroli. Dokonali oni kontroli poszczególnych działek rolnych należących do skarżącej, w granicach określonych dla kontroli tego gospodarstwa rolnego. W świetle powyższego, w przedmiotowej sprawie wynikom z protokołu kontroli odnoszącym się do dokonanych pomiarów i stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie utrzymywania gruntów w dobrej kulturze rolnej, należy przypisać przymiot wiarygodności. Wyniki protokołu kontroli z 24 marca 2009 r. znajdują ponadto potwierdzenie w załączonej dokumentacji fotograficznej. Organy administracji są zobowiązane wnikliwie i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy, niewątpliwie jednak to na stronie wnioskującej o przyznanie płatności spoczywa ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania płatności obszarowej (art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach). Skarżąca twierdzi, iż zachowała minimalne wymagania utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej, gdyż co roku kosiła raz w roku ugorowane grunty, które nie były porośnięte kilkuletnimi sosnami. Na ich poparcie nie wskazała jednakże żadnych dowodów, które by obaliły dowody wynikające z kontroli dokonanej w dniu 24 marca 2009 r. i sporządzonej na tą okoliczność dokumentacji (protokołu z czynności kontrolnych nr [...] i dokumentacji fotograficznej). W szczególności za taki dowód nie można uznać protokołu kontroli z 21 sierpnia 2007r. ,na który się powołuje. Ustalenia kontroli z dnia 24 marca 2009 r. dały podstawę do stwierdzenia, iż nie cała powierzchnia zadeklarowanych przez skarżącą we wniosku o przyznanie płatności na 2008 r., kwalifikuje się do przyznania pomocy. Powyższe wynikało z faktu uchybienia w zakresie utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej na działce rolnej B o pow. 2,05 ha, w związku z czym odnośnie tej działki nie została spełniona przesłanka z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach, warunkująca zakwalifikowanie tego gruntu do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Wyłączony z pomocy obszar działki rolnej B został oznaczony na szkicu pomiaru działek i uwidoczniony w materiale fotograficznym. W następstwie tego wyłączenia różnica między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej, tj. 5,15 ha, a powierzchnią stwierdzoną, uprawnioną do tej płatności, tj. 3,10 ha - wynosiła 2,05 ha, co stanowi 66,13 % powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni zadeklarowanej we wniosku. W przypadku istnienia niezgodności pomiędzy deklarowaną we wniosku o płatności, a stwierdzoną powierzchnią działek uprawnionych do ich uzyskania, wnioskodawca podlega stosownym sankcjom. W przedmiotowej sprawie, wobec stwierdzenia rozbieżności stanowiącej 66,13 % między powierzchnią stwierdzoną, uprawnioną do płatności a powierzchnią zadeklarowaną przez skarżącą we wniosku o płatności na 2008 r., organ był obowiązany zastosować sankcje z art. 51 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008. W myśl powołanego uregulowania, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3 - 5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% ustalonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw, nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Jeśli dla całkowitego ustalonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, zgodnie z tytułem IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia o więcej niż 30%, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia zostanie cofnięta na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych. Jeśli różnica ta przekracza 50%, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5. Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach jakiegokolwiek systemu wsparcia, o którym mowa w tytułach III, IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub w ramach dodatkowej kwoty pomocy ustanowionej w art. 12 tego rozporządzenia, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, jakie złożył w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostaje anulowane. Na skutek zastosowania sankcji wymienionych w powołanym przepisie (różnica procentowa między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do jednolitej płatności obszarowej, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu, wynosiła więcej niż 50 %), organ był zobowiązany do odmowy przyznania jednolitej płatności obszarowej oraz nałożenia sankcji pieniężnej w kwocie 695,59 zł. Zdaniem sądu nie można również podzielić zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 107 k.p.a. poprzez niewystarczające odniesienie się do wyjaśnień strony i argumentów podniesionych w odwołaniu od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2010 r. W obszernym uzasadnieniu decyzji, szczegółowo opisano stan faktyczny sprawy, wskazano dowody, na których organ się oparł wydając decyzję, a także wyjaśniono podstawę prawną decyzji i przytoczono stosowne przepisy prawa. W uzasadnieniu decyzji odniesiono się również do podnoszonych w odwołaniu zarzutów dotyczących nieuwzględnienia wyników kontroli przeprowadzonej 21 sierpnia 2007 r. korzystnej dla skarżącej, jak również wyjaśniono powody, dla których organ oparł się na wynikach kontroli przeprowadzonej 24 marca 2009 r. Uzasadnienie zawiera również odniesienie do całokształtu sytuacji faktycznej i prawnej skarżącej jako wnioskodawczyni przyznania jednolitej płatności obszarowej na 2008 r. Reasumując powyższe, w toku dokonanej kontroli zaskarżonej decyzji, sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które by dawało podstawę do uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze, skarga jako bezzasadna, stosownie do art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlegała oddaleniu.