III SA/Lu 1507/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Protokolant Referent stażysta Michał Białowski, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 maja 2016 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] rozpatrzono odwołanie J. R. i utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 15 maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w Ł. wpłynął wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 - jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz płatność do krów (PKO). W wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] przyznano: - jednolitą płatność obszarową w wysokości 1 639,56 zł; - płatność do krów w wysokości 1 190,60 zł. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił powyższą decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy wydaną w dniu [...] czerwca 2015 r. decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. stronie przyznano: -jednolitą płatność obszarową w wysokości 2 486,67 zł; -płatność do krów w wysokości 1 190,60 zł. Rozpatrując odwołanie Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził między innymi, powołując się na obowiązujące przepisy (w tym ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego), że kwestia materialno- prawnych przesłanek przyznania płatności na rok 2014 powinna uwzględniać wyniki kontroli wniosku strony. W tej materii organ odwoławczy argumentował, że w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych) ujawniono nieprawidłowości w deklarowanej powierzchni działek rolnych – B, D i J. W przypadku pozostałych działek rolnych nie stwierdzono rozbieżności pomiędzy powierzchnią gruntu deklarowaną i stwierdzoną. W tych warunkach należało zastosować sankcje i przyznać zawnioskowaną płatność z uwzględnieniem zatwierdzonego obszaru. W skardze do WSA w Lublinie J. R. zarzucił, że: - decyzja nie odpowiada stanowi faktycznemu sprawy, w której bezpodstawnie nałożono sankcje; - wniosek strony był poprawny, zaś decyzja organów ARiMR jest wynikiem błędnych pomiarów powierzchni działek rolnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Z uwagi na charakter sporu w niniejszej sprawie wymaga wyjaśnienia, że do wniosku strony o przyznanie wnioskowanej pomocy zastosowanie miały przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, regulujące podstawowe kwestie przyznawania wsparcia. Zgodnie z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy, płatności obszarowe, płatność do krów i owiec oraz płatność do tytoniu są przyznawane na wniosek rolnika. We wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 skarżący ubiegał się o przyznanie: - jednolitej płatności obszarowej (JPO) deklarując działki rolne o powierzchni 3,45 ha (powierzchnia po uwzględnieniu modyfikacji części wniosku) oraz - wsparcia specjalnego w formie płatności do samic z gatunku bydło domowe (płatność do krów - 2 sztuki zwierząt z gatunku bydło domowe Bos taurus). Wniosek powyższy został skontrolowany w trakcie przeprowadzonego postepowania administracyjnego. Prawo organów ARiMR do weryfikacji danych zadeklarowanych przez rolnika wynika nie tylko z przepisów wspomnianej wyżej ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ale również ze szczegółowych unormowań unijnych, zawartych między innymi w : - rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników; - rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników; - rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina. Kontrola wniosku skarżącego ujawniła nieprawidłowości w deklarowanej powierzchni działek rolnych. W przypadku: - działki rolnej B jej powierzchnia wyniosła 0,96 ha (wobec deklarowanej we wniosku - 1,10 ha); - działki rolnej D jej powierzchnia wyniosła 0,52 ha (wobec deklarowanej we wniosku - 0,61 ha); - działki rolnej E jej powierzchnia wyniosła 0,12 ha (wobec deklarowanej we wniosku - 0,13 ha). Oznaczało to, że w przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO), powierzchnia wszystkich działek rolnych zadeklarowana wynosiła 3,45 ha, natomiast stwierdzona - 3,21 ha. Stwierdzona różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,24 ha, co stanowiło 7,47%. Zgodnie z art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. W tych okolicznościach organ ARiMR miał obowiązek zastosowania sankcji. Płatność (JPO) została przyznana do powierzchni 2,73 ha (pow. stwierdzona 3,21 ha minus 2 x różnica 0,24 ha). Wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni (art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego). Stosując stawkę jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2014 r. określonej w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2014 r. (Dz. U. z 2014 r, poz. 1602), wynoszącą 910,87 zł, organ ARiMR prawidłowo przyznał stronie płatność w wysokości 2 486,67 zł (według obliczenia - 2,73 ha x 910,87 zł/ha). Skarżący nie podważa wysokości płatności do krów (1 190, 60 zł). Dlatego wypada tylko zasygnalizować, że zgodnie z art. 63 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009, pomoc ustala się na podstawie posiadanych przez rolnika zwierząt. Skarżący posiadał 2. sztuki bydła. Stosownie do art. 7 ust. 2b pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach, systemów wsparcia bezpośredniego, wsparcie specjalne do samic z gatunku bydło domowe (Bos taurus) przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2c cyt. ustawy, w ramach systemów wsparcia bezpośredniego płatność do krów i owiec przysługuje do samic z gatunku bydło domowe (Bos taurus) mających co najmniej 36 miesięcy życia znajdujących się w dniu 31 maja danego roku w siedzibie stada położonej w rejonie wrażliwym pod względem gospodarczym lub środowiskowym. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja o przyznaniu skarżącemu wsparcia w wysokości 3 677, 27 zł obejmującego - jednolitą płatność obszarową oraz płatność do krów, nie naruszała przepisów prawa. Niezasadne okazały się zarzuty i wnioski skargi, że organy ARiMR dysponowały błędnymi wynikami pomiarów powierzchni działek rolnych. Ustalenie powierzchni uzasadniającej przyznanie wnioskowanych przez rolnika płatności, dokonano poprzez kontrolę administracyjną wniosku, przy wykorzystaniu bazy danych zgromadzonych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS) zawierających materiały kartograficzne (mapy i ortofotomapy) oraz przy wykorzystaniu geograficznego systemu informacji (GIS) zawierającego bazy danych referencyjnych dla ocen kwalifikowalności wniosków. Z akt sprawy wynikało, że przeprowadzono wizytację w terenie i uzyskane dane z kontroli na miejscu uznano za dowód pomocniczy w trakcie kontroli administracyjnej. Powierzchnię kwalifikowaną do uzyskania płatności ustalono w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych), tzw. system LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych). Powyższy przepis (art. 17 rozporządzenia Nr 73/2009) określa, że podstawą utworzenia systemu identyfikacji działek rolnych są mapy lub dokumenty ewidencji gruntów albo innych danych kartograficznych. W tym celu należy wykorzystywać techniki skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych, satelitarnych. Zastosowany być musi jednolity standard gwarantujący dokładność skali 1:10000. System ten wchodzi w skład zintegrowanego systemu administrowania i kontroli, który obowiązkowo jest prowadzony przez każde państwo członkowskie (art. 14 i art. 15 rozporządzenia nr 73/2009). W realiach rozpoznawanej sprawy wizytacja odbyła się w dniu 25 listopada 2014 r. i jej wyniki po części stanowiły podstawę uznania powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności na rok 2014. Weryfikacji poddano działki ewidencyjne Nr [...], [...], [...] oraz [...]. W przypadku kontroli na miejscu miarodajne są ustalenia poczynione w trakcie takiej kontroli. Skarżący uczestniczył w czynnościach związanych z oględzinami i pomiarami działek rolnych, czego dowodzi własnoręczny podpis na protokole (k. 67 akt adm.). Stąd nieusprawiedliwiony jest zarzut dokonania błędnych ustaleń faktycznych w oparciu raport kontrolny. Z punktu widzenia zasad przyznawania płatności wiążące nie mogą być same wyjaśnienia i deklaracje skarżącego na temat "błędów" organu w zakresie pomiarów powierzchni gruntów (działek rolnych) wskazanych we wniosku. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu podważającego ustalenia organu w zakresie powierzchni działek rolnych B, D i E. Ubocznie należy podnieść, że kwestia wysokości płatności przyznanych w innych latach wykraczała poza przedmiot sprawy wyznaczonej zaskarżoną decyzją załatwiającą wniosek skarżącego z dnia 15 maja 2014 r. Z tych też względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.