III SA/Lu 154/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykonania zjazdu w pasie drogowym drogi krajowej postanawia: I. stwierdzić swoją niewłaściwość. II. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. D. W. powołując się na art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniósł skargę na czynność Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi podał, iż wskazanym pismem Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad , odmówiła mu budowy zjazdu do jego działek nr [...] i [...] usytuowanych w miejscowości Ł. K., w czasie prowadzonej w tej miejscowości przebudowy drogi krajowej nr 19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest Wojewódzki sąd Administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Nieliczne wyjątki od tej zasady wprowadzone rozporządzeniami Prezydenta RP, nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 65 ze zm.). Zgodnie z § 1 pkt 6 wskazanego rozporządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy dla obszaru województwa lubelskiego. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na działanie (czynność) Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2010 r., polegające na odmowie wybudowania zjazdu do jego działek w pasie drogowym drogi krajowej. W świetle art. 18 ust. 1 ustawy o drogach publicznych (t. jedn. - Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 ze zm), Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych. Z kolei zgodnie z art. 18a ust. 1 ustawy, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wykonuje również zadania zarządu dróg krajowych. W myśl art. 18 a ust. 3 w/w ustawy, minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, w drodze zarządzenia, może tworzyć oddziały regionalne realizujące zadania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie poszczególnych autostrad i dróg ekspresowych [...]. Zaznaczyć również należy, że stosownie do art. 19 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, że zarządcą dróg krajowych jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Z powyższych unormowań wynika, że terenowe komórki organizacyjne Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nie mają samodzielnego bytu prawnego i prowadzą działalność mającą na celu wykonywanie zadań Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W związku z powyższym w badanej sprawie nie ma znaczenia, że skarżone działanie (czynność) podejmowała bezpośrednio jednostka organizacyjna Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, tj.. Oddział ten nie wykonywał w tym zakresie swoich kompetencji, lecz kompetencje Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Skoro siedzibą organu – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest miasto stołeczne Warszawa, wskazuje to na właściwość w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ubocznie jedynie należy podnieść, że sąd niewłaściwy w sprawie, nie może podejmować żadnych czynności związanych z oceną skargi, czy to pod względem formalnym, czy merytorycznym. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie mógł odnieść się do kwestii dopuszczalności skargi, która będzie oceniania przez sąd właściwy w sprawie, tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z tych względów oraz na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 59 § 1 , sąd orzekł jak na wstępie.