III SA/Lu 154/17

PostanowienieWSA w Lublinie2017-11-15

Skład orzekający: Grzegorz Grymuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, jeśli przedmiot zaskarżenia (decyzja organu) nie istnieje?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy przedmiot zaskarżenia, jakim jest decyzja administracyjna, nie istnieje. Brak istnienia zaskarżonej decyzji czyni postępowanie bezprzedmiotowym, co stanowi podstawę do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga K. E. Spółki z o.o. na decyzję Inspektora Transportu Drogowego. Sąd ustalił, że przedmiot zaskarżenia, czyli decyzja Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej, nie istnieje. Wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi dotyczyło innej sprawy. W związku z brakiem przedmiotu zaskarżenia, sąd uznał postępowanie za bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 18 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. . Sprawa sądowoadministracyjna zainicjowana wniesieniem powyższej skargi zarejestrowana została pod sygnaturą akt III SA/Lu 154/17 jako sprawa ze skargi K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na Inspektor Transportu Drogowego. Badając celowość prowadzenia postępowania w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ustalił i zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zarejestrowana została pod sygnaturą akt III SA/Lu 154/17 jako sprawa ze skargi K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na Inspektor Transportu Drogowego. Wprawdzie w sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. odrzucił skargę K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., jednakże odrzucenie to dotyczyło odrzucenia skargi na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], a nie skargi na Inspektor Transportu Drogowego. Rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 154/17, jako rozstrzygnięcie dotyczące innego przedmiotu niż rzeczywisty przedmiot sprawy sygn. akt III SA/Lu 154/17, uznać należy zatem za bezskuteczne. Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. odrzucono bowiem skargę na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Tymczasem sprawa sądowa sygn. akt III SA/Lu 154/17 zarejestrowana została jako sprawa ze skargi K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na Inspektor Transportu Drogowego, a nie na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Sprawa ze skargi K. E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie jako odrębna sprawa sądowa pod sygn. akt III SA/Lu 203/17. W konsekwencji przedmiotem sprawy sygn. akt III SA/Lu 154/17 pozostawała skarga na Inspektor Transportu Drogowego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że decyzja Inspektor Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym nie istnieje i nie ona była rzeczywistym przedmiotem zaskarżenia skargą (k.16 akt sądowoadministracyjnych). Skoro przedmiot zaskarżenia nie istnieje, postępowanie jest bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło