III SA/Lu 159/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki "[...]" spółka akcyjna na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie : stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego p o s t a n a w i a : odrzuci skargę. Skargą z dnia 11 stycznia 2004 r. spółka [...] SA z siedzibą w W. wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2003 r. Skarga została podpisana przez radcę prawnego występującego wg oświadczenia jako pełnomocnik skarżącej. Do skargi dołączono pełnomocnictwo, które jednak nie wskazywało w swej treści, że obejmuje umocowanie do dokonywania czynności przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2004 r. Sąd wezwał osobę występującą jako pełnomocnik skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do występowania przed tym sądem. Wobec braku odpowiedzi kolejnym zarządzeniem z dnia 7 lipca 2004 r. Sąd wezwał bezpośrednio skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca przesłała odpis skargi podpisany przez wiceprezesa zarządu spółki. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2004 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wypisu z KRS w celu stwierdzenia, czy wiceprezes zarządu spółki jest uprawniony do jej jednoosobowej reprezentacji, a więc również skutecznego wobec spółki złożenia skargi do Sądu. Mimo prawidłowego doręczenia pisma skarżącemu, nie uzupełnił on braku formalnego. Ze względu na pominięcie w treści doręczonego skarżącemu wezwania zastrzeżenia rygoru zawartego w zarządzeniu z dnia 9 czerwca 2004 r., Sąd ponownie skierował do skarżącego wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni od otrzymania pisma, braków formalnych skargi przez złożenie odpisu lub wyciągu z właściwego rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z którego wynika uprawnienie osoby która podpisała skargę, do jednoosobowej reprezentacji Spółki, zastrzegając wyraźnie rygor w postaci odrzucenia skargi w razie nieusunięcia wskazanych braków formalnych. Pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2004 r. co wynika z daty na zwrotnym dowodzie doręczenia wezwania. Skarżący w dniu 7 września 2004 r. (wynikająca z pieczęci pocztowej na kopercie data nadania listu poleconego) złożył pismo datowane na dzień 6 września 2004 r. wraz z załącznikiem w postaci odpisu aktualnego z rejestru przedsiębiorców spółki (działającej pod firmą [...] spółka akcyjna), wydanego na dzień 5 lipca 2004 r. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga powinna być podpisana przez stronę (lub przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika). Skarżąca ma formę organizacyjną spółki akcyjnej, do której zastosowanie ma ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2000 nr 94 poz. 1037 z późn. zm.). Zgodnie z art. 368 § 1 i 2 ksh zarząd składający się z jednego albo większej liczby członków prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Zasadą wyrażoną w art. 373 ksh jest, że jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania spółki określa jej statut. Jeżeli statut nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Sposób reprezentacji danej spółki (wskazanie członków zarządu i prokurentów wraz z określeniem, czy mogą oni samodzielnie reprezentować spółkę, czy zachodzi reprezentacja łączna) jest okolicznością rejestrową i podlega ujawnieniu w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego na mocy art. 318 ust. 7 ksh przy rejestracji spółki. Zgodnie zaś z art. 321 § 1 ksh wszelkie zmiany danych wymienionych w art. 318 i art. 319 zarząd powinien zgłosić sądowi rejestrowemu w celu wpisania do rejestru lub ujawnienia w aktach rejestrowych. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r. nr 17 poz. 209 z późno zm.) domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Mimo zakreślenia terminu i pouczenia o rygorze jego uchybienia, skarżąca złożyła pismo z dołączonym odpisem aktualnym z rejestru przedsiębiorców po upływie wyznaczonego terminu. Wskazać należy dodatkowo, że złożony po terminie odpis aktualny również nie spełnia wyraźnie wskazanych w wezwaniu wymogów, gdyż rejestruje stan na dzień wydania, tj. 5 lipca 2004 r., zaś skarga została podpisana przed dniem 4 czerwca 204 r. (data złożenia w Sądzie). Sąd wezwał skarżącą cytowanym zarządzeniem do przedstawienia odpisu lub wyciągu z właściwego rejestru przedsiębiorców z którego wynika uprawnienie osoby która podpisała skargę, do jednoosobowej reprezentacji spółki. Stosownie do regulacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 20004 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z Krajowego Rejestru Sądowego (Dz. U. nr 117 poz. 1238) Centralna Informacja Krajowego Rejestru Sądowego wydaje odpisy, wyciągi, zaświadczenia i pozostałe informacje z Krajowego Rejestru Sądowego na wniosek. Odpis z rejestru może być pełny lub aktualny. Odpis pełny zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, z wyjątkiem wpisów nie podlegających ujawnieniu. Odpis aktualny zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Odpis aktualny nie jest więc miarodajny do ustalenia stanu sprzed daty jego wydania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.