III SA/Lu 163/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (spr.), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant st.ref. Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania E. Ł. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającej projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu – M. W., położonego na obszarze miasta L. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że modernizacja ewidencji gruntów polegała na ustaleniu i zarejestrowaniu w operacie ewidencyjnym stanu prawnego poszczególnych działek na podstawie istniejących dokumentów potwierdzających prawo własności do określonych nieruchomości, a także na bezpośrednim ustaleniu granic dokonanym na gruncie z udziałem właścicieli i pomiaru tych granic. Granica działki Nr 17/2, będącej własnością E. Ł. z sąsiednimi nieruchomościami została ustalona na podstawie istniejących dokumentów archiwalnych. W dniu [...] sierpnia 2003 r. E. Ł. podpisała protokół z ustalenia granic, przy czym uczyniła w nim adnotację, że uzależnia podpisanie granicy z działką nr 13 od podania powierzchni jej działki. Po wyłożeniu opracowanego projektu operatu opisowo-kartograficznego do wglądu osób zainteresowanych w dniu [...] września 2003 r. odwołująca złożyła zastrzeżenia co do ustalenia granic działki nr 17/2. Uwzględniając uwagi dotyczące ustalenia granic działki nr 17/2 organ pierwszej instancji przeanalizował ponownie istniejące dokumenty archiwalne w tym i dokumenty znajdujące się w księdze wieczystej KW [...], na które powoływała się odwołująca. W dniu [...] października 2003 r. dokonano ponownego ustalenia granic i pomiaru przedmiotowej działki w którym uczestniczyła pełnomocnik E. Ł. – K. C. Odmówiła ona złożenia oświadczenia co do dokonanych ustaleń, nie wskazała również innego przebiegu granic. Dokonane w dniu [...] października 2003 r. ustalenie granic potwierdziło prawidłowość ustalenia granicy w dniu [...] sierpnia 2003 r. Nadto właściciele sąsiednich działek przyjęli bez zastrzeżeń ustalone granice i podpisali sporządzony protokół graniczny. W wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków powierzchnia działki nr 17/2 uległa zmianie z wielkości 0,0746 ha do wielkości 0,0723 ha, co ma uzasadnienie w stosowaniu aktualnie dokładniejszych metod pomiaru i obliczeń w stosunku do dotychczas stosowanych. Granice działki stosownie do § 36 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. Nr 38, poz. 454 ze zm./ ustalone zostały na podstawie istniejących danych ewidencyjnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła E. Ł. nie zgadzając się z treścią decyzji obu instancji. Wyjaśniła, iż na podstawie istniejących od 1946 r. dokumentów przedmiotowa działka posiada powierzchni 0,0746 ha. Uważa, że istniejąca droga pomiędzy działką nr 53 a działką nr 12/4 ma wpływ na powierzchnię jej działki. Również nigdy nie wyrażała zgody na inny przebieg granicy pomiędzy jej działką nr 17/2, a działką nr 13. Dotychczasowy przebieg granicy nigdy nie był kwestionowany przez właścicieli tych działek. Nie wskazała przebiegu granicy w dniu [...] września 2003 r. gdyż o tym terminie jej siostra, która jest pełnomocnikiem, dowiedziała się już po dokonanych pomiarach na gruncie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy podnieść, że w myśl przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Mając na uwadze granice kognicji sądu administracyjnego, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, bowiem pozostaje ona w zgodności z obowiązującym prawem. Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż zakwestionowany przez skarżącą projekt operatu opisowo -kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu 20 – M., sporządzony został zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. z 2000 r. Nr 100 poz. 1086 ze zm./ oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454/. W szczególności należy podnieść, że zgodnie z § 44 pkt 8 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy jej modernizacja. Modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostów w celu: 1/ uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenie pełnego zakresu, zbioru danych ewidencyjnych, zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2/ modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymogów określonych w rozporządzeniu; 3/ poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. Jak wynika z akt administracyjnych w związku z potrzebą ujednolicenia danych ewidencyjnych oraz dostosowania ich do obowiązujących przepisów, przeprowadzona została kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów i budynków na obszarze obrębu 20 – M. Projekt modernizacji ewidencji gruntów i budynków uzgodniony został pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. znak: [...] z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżąca nie kwestionuje, że jako zainteresowana właścicielka gruntu położonego w obrębie 20 – M. W. miała prawo i możliwość zapoznania się z dokumentacją projektu /rejestrem gruntów, rejestrem nieruchomości budowlanych, mapą ewidencyjną/ oraz zgłaszania uwag i wniosków. Korzystając z tego uprawnienia zgłosiła ona w dniu [...] września 2003 r. do protokołu pisemne zastrzeżenia, iż nie zgadza się z granicami działki, a także zamierzoną powierzchnią. Według niej zmiana jej powierzchni działki może być następstwem wydzielenia z działki nr 13 drogi publicznej pomimo, iż powinna ona stanowić część tej działki. Uwzględniając powyższe zastrzeżenie organ pierwszej instancji ponownie dokonał badania posiadanej w swoich zasobach dokumentacji, jak i dokumentacji znajdującej się w zbiorach do Kw [...]. Również dokonał ponownego ustalenia granic na gruncie z udziałem pełnomocnika skarżącej, która odmówiła podpisania protokołu granicznego. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, iż skarżąca i jej pełnomocnik nie wiedzieli o terminie ponownego wyznaczania granic w dniu [...] października 2003 r. W aktach znajduje się potwierdzenie otrzymania powiadomienia o tych czynnościach. Nadto w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej E. Ł. przyznała, iż w czasie ponownego wyznaczania granic zwracano uwagę na fakt, iż droga pomiędzy działką nr 13a, 12/4 jest prywatna i nie powinna mieć wpływu na rozmiar działki nr 13 i następnych. Przyznała też, iż nie wyraziła zgody na proponowane w dniu [...] października 2003 r. granice działki 17/2 oraz na jej powierzchnię. Z uwagi na brak złożonego oświadczenia i innego wskazania przez skarżącą przebiegu granic działki nr 17/2 organ I instancji na podstawie § 36 punkt 6 cytowanego rozporządzenia w sprawie ewidencji i budynków ustalił granice na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej przy zakładaniu ewidencji, w oparciu o poprzednio obowiązujące przepisy dotyczące ewidencji gruntów. Podkreślić należy, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji /art. 20, 22, 24 cyt. ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne/, którego zasoby nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygania sporów o własność, czy też sporów granicznych. Owa ewidencja rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, zaś jej zapisy nie są źródłem praw do nieruchomości. Oznacza to, że jeżeli skarżąca uważa, że granice nieruchomości /w konsekwencji także powierzchnia gruntu/ - w świetle aktualnego stanu prawnego – są odmienne od wskazanych w ewidencji gruntów, to spór w tym zakresie nie może być rozstrzygnięty w postępowaniu dotyczącym ewidencji gruntów, lecz w innym postępowaniu, w szczególności w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości, które ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów /art. 29 i nast. cyt. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne/. Z tych też względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270/ Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.