III SA/Lu 1647/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] r. - wydaną na podstawie m. in. art. 182 w związku z art. 2 pkt 9 ustawy z dnia [...]. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.) - Starosta W. orzekł o cofnięciu J. K. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A,B,C na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] r. sygn. akt. II K858/05. Po rozpatrzeniu odwołania J. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wspomnianym wyżej prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r. Sąd Rejonowy we W. orzekł wobec skarżącego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem ciągników rolniczych objętych kategorią T, na okres dwóch lat. Wyrok nakazywał , aby ukarany zwrócił dobrowolnie posiadane prawo jazdy Starostwu Powiatowemu we W.. Wykonując orzeczenie sądu karnego Starosta wzywał J. K. do zwrotu prawa jazdy. Odebrano je stronie dopiero w dniu [...] r. w trakcie kontroli drogowej wykonywanej przez P.. Do tej chwili orzeczony sądownie zakaz prowadzenia pojazdów nie mógł rozpocząć biegu (art. 43 § 3 k.k.w.). W tej sytuacji zgodnie z art. 182 § 1 i 2 k.k.w. i w wykonaniu orzeczenia Sądu obowiązkiem organu I instancji było wydać decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Powyższy przepis obliguje właściwy organ do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w takim zakresie, w jakim orzekł o tym sąd oraz zakazuje wydania tych uprawnień przed upływem okresu obowiązywania zakazu. Organ odwoławczy wyjaśnił dodatkowo, że zarzuty podniesione w odwołaniu i kierowane pod adresem Sądu oraz organów Policji nie mogły być rozpatrywane przez Kolegium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. K. zarzucił, że nie zbadano dokładnie i nie wyjaśniono całej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Podkreślić należy, że - jak trafnie przyjęły organy obu instancji - bezsporne jest, że wobec skarżącego został prawomocnym wyrokiem sądu karnego orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat oraz nałożony na skarżącego obowiązek zwrotu właściwemu organowi dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów. Stosownie do art. 9 § 1 i 2 Kodeksu karnego wykonawczego (kkw) postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a staje się ono wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 182 § 1 i 2 kkw, w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji, który zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. W świetle art. 184 kkw, przesyłając odpis wyroku, w którym orzeczono środek karny, sąd podaje na podstawie treści wyroku datę początkową, od której należy liczyć okres wykonywania tego środka. Organ administracji występujący w postępowaniu karnym wykonawczym działa jako organ postępowania wykonawczego (art. 2 ust. 9 kkw). Przenosząc te uwagi na grunt sprawy niniejszej należy zauważyć, że badane decyzje dotyczą cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w wyznaczonym przez orzekające organy - okresie od [...] r. do [...] r. Data początkowa i data końcowa zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych została samodzielnie – bez wyjaśnienia tej kwestii z sądem karnym – rozstrzygnięta przez organy administracyjne. Już duży upływ czasu (niespełna 10 lat) od momentu, kiedy sąd karny zajmował się sprawą skarżącego zakończoną w dniu [...] r. wyrokiem o sygn. akt II K 858/05 powinno budzić wątpliwości w przedmiocie możliwości cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w aspekcie wykonalności środka karnego. Poza tym zagadnienie prawnej możliwości orzekania - w trybie art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia [...] r. o kierujących pojazdami - w przedmiocie cofnięcia uprawnień, powinno być wyjaśnione z sądem karnym, który wyraźnie nie wskazał w wyroku z dnia [...] r. daty początkowej oraz daty końcowej okresu wykonywania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd wprawdzie wezwał skarżącego do zwrotu organowi dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów (pkt III wyroku) w trybie art. 43 § 3 Kodeksu karnego, ale nie wskazał ram czasowych wykonywania środka karnego. Zatem jeśli sąd karny wyraźnie nie wskazał daty początkowej biegu tego terminu, rozstrzygnięcie w zakresie początkowego dnia wykonania środka karnego nie mogło zapaść w postępowaniu administracyjnym, poprzez samodzielne ustalenia organów, że do chwili dobrowolnego zwrotu dokumentu prawa jazdy, okres orzeczonego sądowego zakazu nie biegnie i w związku z tym dzień [...] r., w którym funkcjonariusze Policji odebrali skarżącemu prawo jazdy, powinien być datą początkową dwuletniego okresu pozbawienia uprawnień. Zgodzić się należy z poglądem prawnym wyrażonym przez WSA w Lublinie w wyroku z dnia [...] r. sygn. akt III SA/Lu 584/05 (publ. ONSAiWSA 2006/6/170, KZS 2007/1/102, Wokanda 2006/11/39), że orzeczenie organu administracji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, bez synchronizacji orzeczenia z biegiem środka karnego, jest czynnością wadliwą. Oznacza to, że organ może orzec o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów na podstawie art. 182 § 2 k.k.w. wyłącznie na oznaczony w decyzji konkretnymi datami okres, jaki określony został wcześniej przez sąd w zakresie wykonania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. W realiach niniejszej sprawy rzeczą organu było wystąpić do sądu karnego z wnioskiem o wyjaśnienie tego zagadnienia zgodnie z art. 13 § 1 kkw. W myśl powołanego przepisu, organ wykonujący orzeczenie oraz każdy, kogo orzeczenie bezpośrednio dotyczy, może zwrócić się do sądu, który je wydał, o rozstrzygnięcie wątpliwości co do wykonania orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że skarga zasługiwała na uwzględnienie wobec stwierdzonego naruszenia prawa materialnego (art. 182 § 2 kkw). Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Wydana przez Starostę Włodawskiego decyzja z dnia [...] r. podlegała uchyleniu na mocy art. 135 p.p.s.a.