III SA/Lu 167/12

III SA/LU 167/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 158/11 wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. skarżący M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 czerwca 2011 r., o sygnaturze akt III SA/Lu 158/11. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2012 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pisma w 2 egzemplarzach, w którym wskaże ustawową podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2012 r. Zatem termin do usunięcia braków formalnych upłynął w dniu 13 kwietnia 2012 r. W wykonaniu zarządzenia, skarżący w piśmie z dnia 10 kwietnia 2012 r., nadanego w urzędzie pocztowym w dniu 30 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego widniejąca na kopercie – k. 14 akt sądowych) wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. - do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Skarga o wznowienie postępowania powinna spełniać wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Natomiast jak wskazuje treść art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Niedochowanie tych wymogów stanowi brak formalny skargi o wznowienie postępowania sądowego. W sytuacji gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia lub poprawienia skargi w terminie siedmiu dni (art. 49 w zw. z art. 276 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez złożenie pisma w 2 egzemplarzach, w którym wskaże ustawową podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarżący został stosownie pouczony w wezwaniu o skutkach nieusunięcia w terminie braków formalnych. Termin do uzupełnienia braków formalnych w niniejszej sprawie upływał w dniu 13 kwietnia 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący po upływie zakreślonego terminu, w dniu 30 kwietnia 2012 r. nadał w urzędzie pocztowym pismo opatrzone datą 10 kwietnia 2012 r. Zgodnie z art. 280 § 1 w związku z art. 279 p.p.s.a. nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Niezależnie od powyższej, samoistnej podstawy do odrzucenia skargi, godzi się zauważyć, że skarżący pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych nie wykazał, na jakiej podstawie wymienionej w art. 271 – 274 p.p.s.a. opiera się wniesiona przez niego skarga o wznowienie postępowania. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 279 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.