III SA/Lu 167/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. E. D. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowania przez I. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewody w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie K. P. i B. K.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresu skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.. W odpowiedzi na powyższe wezwanie I. D. wyjaśnił, że działa na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwo znajdującego się w aktach administracyjnych i nie podał adresu i miejsca pobytu skarżącej. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2019 r. Sąd odmówił dopuszczenia I. D. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej E. D.. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2019 r. (k. 15 akt sąd.) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 19 lipca 2019 r. (k. 25 akt sąd.) ponownie wezwano skarżącą do podpisania skargi. W zakreślonych terminach brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżącą dwukrotnie wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (wezwania z dnia 5 czerwca i 19 lipca 2019 r.). Z akt sprawy wynika, że pierwszą przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, skierowaną na adres ul. [...], 24-120 K. D. odebrano w dniu 19 czerwca 2019 r. i "dosłano do syndyka". Z informacji podanych przez syndyka wynika, że korespondencja ta została przesłana skarżącej dnia 18 czerwca 2019 r. w drodze elektronicznej (k. 38 i k. 40 akt sąd.). Drugie wezwanie skierowano na dwa adresy: ul. [...], 24-120 K. D. oraz ul. [...], 24-120 K. D.. Przesyłkę odebrał upoważniony pracownik (k. 28, k. 29 akt sąd.) i wezwanie zostało wysłane skarżącej drogą elektroniczną przez syndyka w dniu 30 lipca 2019 r. (k. 38 i k. 46 akt sąd.). Z pisma syndyka z dnia 8 października 2019 r. wynika, że przedmiotową korespondencję przekazał skarżącej w formie wiadomości elektronicznej. Przesyłka z dnia 6 czerwca 2019 r. została przekazana skarżącej w dniu 18 czerwca 2019 r., zaś przesyłkę z dnia 19 lipca 2019 r. wysłano w dniu 30 lipca 2019 r. W tych okolicznościach skarżąca najpóźniej w dniu 30 lipca 2019 r. powinna była wiedzieć, że została wezwana do uzupełnienia skargi (poprzez jej podpisanie). Pomimo upływu ostatnio wyznaczonego w dniu 6 sierpnia 2019 r. (wtorek) terminu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Z akt sprawy wynika dodatkowo że Sąd Rejonowy dla W. X Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych postanowieniem z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt X GU 1070/17 ogłosił upadłość E. D. i wyznaczył syndyka w osobie K. T.. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 176 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego r. Prawo upadłościowe (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 498) syndyk zawiadamia placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188) o ogłoszeniu upadłości. Placówki te doręczają syndykowi adresowane do upadłego przesyłki pocztowe. Syndyk wydaje upadłemu przesyłki pocztowe, które nie dotyczą majątku masy upadłości lub, których zatrzymanie nie jest potrzebne ze względu na zawarte w nich wiadomości. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. I OZ 454/16 wskazał, że przyznane syndykowi w art. 176 ust. 2 Prawa upadłościowego uprawnienie do odbioru korespondencji adresowanej do upadłego, nie oznacza, iż w każdym przypadku odbiór korespondencji przez syndyka wywoła skutek prawny doręczenia. Tego rodzaju skutek może wywołać jedynie doręczenie korespondencji dotyczącej praw i obowiązków odnoszących się do mienia wchodzącego w skład masy upadłości, bowiem tylko w tych sprawach syndyk posiada legitymację do działania na rachunek upadłego. Pozostałą korespondencję syndyk ma obowiązek przekazać upadłemu. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.