III SA/Lu 169/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Stażysta Olga Michalska, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze Służby Celnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżący – S. L. został zwolniony ze służby decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Od decyzji tej odwołał się składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w wyniku którego Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] orzeczenie o zwolnieniu ze służby powoda utrzymał w mocy. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej S. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Lu 711/04 skargę oddalił. Jednocześnie pozwem skierowanym do Sądu Pracy z dnia [...] listopada 2004 r. S. L. złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2004 r. i wniósł o uznanie jego wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenie do pracy, ewentualnie o zasądzenie odszkodowania za nieuzasadnione i niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy. Na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 roku powód sprecyzował, że swoje roszczenia wywodzi z faktu zwolnienia go ze służby oraz doręczenia mu decyzji o zwolnieniu podczas zwolnienia lekarskiego. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 18 listopad 2004 r. przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu - Sądowi Pracy, zaś Sąd Pracy postanowieniem z dnia 9 lutego 2005 r. uznał się za niewłaściwy i na podstawie art. 464 § 1 kpc sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, uzasadniając swoje stanowisko tym, że stosunek prawny, który łączył powoda z pozwanym nie jest stosunkiem pracy, ale stosunkiem służby, regulowanym przepisami ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641). Ustawa o służbie celnej ustanawia dualizm dróg w zakresie dochodzenia roszczeń ze stosunku służby, bowiem przewiduje właściwość sądu administracyjnego i sądu pracy. W sprawach związanych z odwołaniem się przez funkcjonariusza celnego od decyzji zwolnienia ze służby zastosowanie znajduje droga administracyjna, zgodnie z treścią art. 81 ust. 3 ustawy o służbie celnej. Jedynie w przypadkach nie wymienionych wart. 81 ust. 1 ustawy o służbie celnej (czyli innych niż zwolnienie ze służby) spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy celnych rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy (art. 82 ustawy o służbie celnej). W całości zatem wszelkie roszczenia, których źródło powstało w kwestionowanej decyzji o zwolnieniu ze służby rozpoznaje sąd administracyjny. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej w wypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza celnego funkcjonariusz celny może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś stosownie do ust. 3 cyt. przepisu - od decyzji rozstrzygającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Trafnie więc Sąd Pracy uznał wyłączną kognicję Sądu Administracyjnego do rozpoznawania sporów w tym zakresie. Sprawa dotycząca zwolnienia skarżącego ze służby funkcjonariusza celnego była już przedmiotem badania przez tutejszy Sąd, a jego wynik został wyrażony w prawomocnym już wyroku z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Lu 711/04, którym Sąd skargę oddalił. Zgodnie z art. 58 § 1 ust 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późno zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Nie jest zatem możliwe ponowne rozpoznanie tej samej sprawy. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 ust 4 ppsa Sąd skargę odrzucił.