III SA/Lu 169/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie WSA Jerzy Drwal,, WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Marcin Ścibor, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu p o s t a n a w i a: I. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; II. zwrócić P. S. kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. I. P. S. w dniu 6 grudnia 2016 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w kwocie [...]zł w ramach ogłoszonego przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" z siedzibą w L. naboru wniosków nr [...] na operację w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" na operację nr LGD [...] pt.: "[...]. We wniosku wskazano, że projekt spełnia kryterium innowacyjności na obszarze gminy K.. Skarżący wskazał, że proponowane usługi będą się wyróżniać rzetelnością, terminowością, starannością, jakością i estetyką wykonania. Uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. Rada Lokalnej Grupy Działania "[...]" uznała wskazaną operację za zgodną z Lokalną Strategią Działania i oceniła, że operacja uzyskała 13 punktów (minimalna liczba punków konieczna do uzyskania wynosiła 19). Następnie uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. Rada Lokalnej Grupy Działania "[...]" oceniła, że operacja skarżącego uzyskała 26 punktów i zostaje skierowana do finansowania. W piśmie z dnia 6 lutego 2018 r. skarżący wniósł protest w nawiązaniu do informacji o ocenie jego wniosku w zakresie przyznanej liczby punktów w ramach kryteriów: "Przynależność wnioskodawcy do grupy defaworyzowanej", "Innowacyjność operacji" i "Wpływ operacji na ochronę środowiska naturalnego lub klimat". W uzasadnieniu protestu skarżący podniósł, że zalicza się do grupy defaworyzowanej, ponieważ jest osoba długotrwale bezrobotną. Z zaświadczenia z Urzędu Pracy w L. wynika, że od 27 maja 2016 r. do 28 sierpnia 2017 r. był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, łącznie przez okres 15 miesięcy. Zgodnie z definicją, osoba długotrwale bezrobotna to bezrobotny pozostający w rejestrze urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12 miesięcy Odnosząc się do kryterium "Innowacyjność operacji" skarżący podniósł, że na terenie gminy K. żadna forma nie oferuje usług minikoparką, będzie to zatem usługa dotychczas nie stosowana na obszarze LSR. Wskazał również, że powinien otrzymać punkty w ramach kryterium "Wpływ operacji na ochronę środowiska naturalnego lub klimat". Planowana do zakupu minikoparka będzie bowiem miała możliwość stosowania olejów biodegradowalnych. Na skutek wniesionego protestu pismem z dnia 7 marca 2018 r. Zarząd Województwa L. uznał zarzuty protestu za częściowo zasadne i uwzględnił go w części. W uzasadnieniu Zarząd Województwa wyjaśnił, że po weryfikacji wniosku przez Radę LGD projekt uzyskał łącznie 13 punktów. Punktów nie przyznano w ramach kryteriów: nr 3 "Przynależność wnioskodawcy do grupy defaworyzowanej", nr 4 "Innowacyjność operacji" i nr 5 "Wpływ operacji na ochronę środowiska naturalnego lub klimat". W trybie autokontroli Rada LGD na posiedzeniu w dniu 16 lutego 2018 r. przyznała projektowi skarżącego 8 punktów w ramach kryterium nr 3, nie przyznała zaś żadnych punktów w ramach kryteriów nr 4 i nr 5. W konsekwencji wniosek skarżącego zajął 6 miejsce na liście operacji wybranych do dofinansowania, niemieszczących się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Zarząd Województwa po przekazaniu mu protestu stwierdził, że prawidłowo nie przyznano skarżącemu punktów w ramach kryterium nr 4 i nr 5. Organ uznał, że projekt powinien otrzymać 8 punktów w ramach kryterium nr 3 "Przynależność wnioskodawcy do grupy defaworyzowanej". Wyjaśnił, że w ramach omawianego kryterium punkty są przyznawane, jeśli wnioskodawca należy do grupy defaworyzowanej, czyli w świetle uszczegółowienia kryterium, jest m. in. osobą długotrwale bezrobotną. Osobą długotrwale bezrobotną, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065), jest bezrobotny pozostający w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie przez okres ponad 12 miesięcy w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania stażu i przygotowania zawodowego dorosłych". Odnosząc się do sprawy stwierdzono, że skarżący był zarejestrowany jako bezrobotny w okresie od 27 maja 2016 r. do 28 sierpnia 2017 r. w Miejskim Urzędzie Pracy w L., który w świetle statutu, jest powiatowym urzędem pracy. Powyższe uzasadniało przyznanie skarżącemu 8 pkt w ramach kryterium nr 3 "Przynależność wnioskodawcy do grupy defaworyzowanej". W ramach kryterium nr 4 "Innowacyjność operacji", przyznaje się 5 punktów, gdy projekt spełnia kryterium innowacyjności w skali całej LGD. Trzy punkty są przyznawane, jeśli projekt spełnia kryterium innowacyjności w skali danej gminy. Punkty nie są przyznawane, jeśli projekt nie spełnia kryterium innowacyjności. Organ podniósł, że badanie innowacyjności powinno się opierać o planowane do świadczenia usługi, profil działalności, jak i na koszty operacji. Organ uznał, że usługi wykonywania prac minikoparką, nie stanowi innowacji w rozumieniu kryterium. Minikoparka stanowi jedynie narzędzie do wykonywania robót budowalnych. Nowy będzie jedynie sprzęt używany do realizacji prac, a nie usługa. W zakres definicji "innowacyjności" nie wpisuje się sposób świadczenia usług, czyli jak podnosi skarżący, że oferowane przez niego usługi będą się wyróżniać rzetelnością, terminowością, starannością, jakością i estetyką wykonania. Organ uznał, że prawidłowo również projekt nie otrzymał żadnych punktów w ramach kryterium nr 5. Zakup minikoparki z możliwością stosowania olejów biodegradowalnych nie ma pozytywnego wpływu na środowisko naturalne i klimat. Taka maszyna będzie miała jedynie mniej negatywny pływ na ochronę środowiska. Organ wskazał, że minikoparka generuje olej napędowy, który jak wynika z wniosku, jest biodegradowalny na poziomie powyżej 60%. A zatem część oleju nie będzie się rozkładać i będzie zanieczyszczać środowisko. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący P. S. podniósł, że w dniu 26 stycznia 2018 r. na stronie internetowej Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania "[...]" ogłoszono wyniki i zamieszczono uchwały. Z uchwały z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] wynikało, że operacja skarżącego otrzymała 26 punktów, a minimalna liczba punktów koniecznych wynosiła 19. Natomiast w dniu 29 stycznia 2018 r. wyżej wymieniona uchwała została usunięta i na jej miejsce została opublikowania nowa wersja, w której operacja skarżącego otrzymała tylko 13 punktów. Skarżący nie otrzymał punktów w ramach kryterium "Przynależność do grupy defaworyzowanej" i kryterium "Innowacyjność operacji". W wyniku rozpatrzenia protestu skarżący otrzymał 8 punktów za przynależność do grupy defaworyzowanej, a gdyby uzyskał też 5 punktów za innowacyjność, liczba punktów wynosiłaby 26 i zgadzałaby się z wynikiem ogłoszonym w dniu 26 stycznia 2018 r. Na skutek wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 kwietnia 2018 r. sprecyzował, że skarga dotyczy aktu Zarządu Województwa L. z dnia [...] marca 2018 r., którym rozpoznano protest skarżącego dotyczący ponownej oceny jego wniosku o dofinansowanie (k. 11-13 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa L. jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014-2020 wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej po terminie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę w okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało pozostawić bez rozpatrzenia z przyczyn formalnych, bowiem została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wniosek o dofinansowanie projektu z jakim wystąpił skarżący złożony został na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 140). Na podstawie art. 22 ust. 2 tej ustawy, do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 oraz art. 54a ustawy w zakresie polityki spójności, a według art. 22 ust. 8, do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności. Chodzi zatem o przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1460, z późn. zm. – dalej jako "ustawa wdrożeniowa" lub "u.z.r.p.s."). Ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami istotnie odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Ustawa wdrożeniowa wprowadza też modyfikacje w stosunku do rozwiązań ogólnych przewidzianych w p.p.s.a., dotyczące m.in. skróconego ustawowego terminu do wniesienia skargi, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi, a także trybu jej wniesienia bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzają do uzyskania efektu szybkości postępowania. Z przepisu art. 61 ust. 1 u.z.r.p.s. wynika zasada, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 – w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 zd. 1 u.z.r.p.s.). Z kolei z przepisu art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Do takiej sytuacji doszło w rozpoznawanej sprawie. Wymaga bowiem zwrócenia uwagi, że pełnomocnik skarżącego po jej wniesieniu w ramach usunięcia jej braków formalnych wyraźnie sprecyzował skargę w ten sposób, że dotyczy ona aktu (informacji) Zarządu Województwa L. z dnia [...] marca 2018 r., którym rozpoznano protest skarżącego dotyczący ponownej oceny jego wniosku o dofinansowanie (k. 11-13 akt sądowych). Jak zaś wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżony akt organu został doręczony skarżącemu we czwartek dnia 22 marca 2018 r. Tym samym ustawowy termin wniesienia skargi upłynął we czwartek w dniu 5 kwietnia 2018 r. Skarga został zaś wniesiona w piątek 6 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 7 akt sądowych), a zatem z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu. Uniemożliwiło to merytoryczne rozpoznanie skargi. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.r.p.s. – orzekł, jak w postanowieniu. Ponieważ pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z powodu wniesienia jej po terminie określonym w art. 62 u.z.r.p.s. stanowi szczególny odpowiednik odrzucenia skargi w trybie określonym w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., dlatego o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi należało postanowić na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.z.r.p.s.