III SA/Lu 170/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Aleksandra Frączkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi G.H. na opinię L. Kuratora Oświaty . z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania połączenia placówek oświatowych uchyla zaskarżoną opinię. Gmina H. w piśmie z dnia 2 lutego 2012 roku zwróciła się do Kuratora Oświaty o pozytywne zaopiniowanie projektu połączenia placówek oświatowych. W odpowiedzi na wniosek Gminy Kurator Oświaty w dniu [...] lutego 2012 roku, na podstawie art. 62 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 256, poz. 2572 ze zm.), wydał negatywną opinię, nr [...], o projekcie połączenia w Zespół Szkół w S. Szkoły Podstawowej im. [...] w S. i Gimnazjum Publicznego im. [...] w S.. W uzasadnieniu Kurator wskazał, że opinia została wydana po zapoznaniu się przez organ z wnioskiem Gminy oraz dołączonymi do niego dokumentami: projektem uchwały Rady Gminy w H. w sprawie utworzenia, z dniem 1 września 2012 r., Zespołu Szkół w S., aktem założycielskim i statutem Zespołu oraz opiniami rad pedagogicznych łączonych szkół, a także opiniami związków zawodowych. Kurator podał, że rady pedagogiczne obu szkół wyraziły negatywną opinię w sprawie połączenia ich placówek w zespół, powołując się na dotychczasową dobrą współpracę w korzystaniu ze wspólnych pomieszczeń: sali gimnastycznej, biblioteki, stołówki oraz wskazując, że dyrektorzy obu szkół współpracują ze sobą, racjonalnie gospodarują środkami finansowymi, wspólne zabiegają o środki na pomoce dydaktyczne i remonty. Bardzo ważnym czynnikiem przemawiającym za wydaniem negatywnej, zdaniem obu rad, opinii w sprawie łączenia obu placówek, są wypracowane przez wiele lat systemy pracy wychowawczej wynikającej ze specyfiki okresów rozwojowych dzieci i młodzieży, a także współpracy z rodzicami w tym zakresie. Wyrażając negatywną opinię w sprawie połączenia szkół rady rodziców podkreślały obawę o bezpieczeństwo dzieci, które dotychczas w swych szkołach mogły liczyć na pomoc i indywidualne traktowanie ich problemów związanych z dorastaniem oraz funkcjonowaniem w szkolnych społecznościach. Kurator wskazał, że negatywną opinię dotyczącą połączenia obu szkół w Zespół wyraził Zarząd Oddziału Powiatowego Związku Nauczycielstwa Polskiego w H. Związek Zawodowy "Solidarność" Oddział w H wstrzymał się od wydania opinii w tej sprawie. Kurator podniósł, że Ministerstwo Edukacji Narodowej w założeniach do zmian w ustroju szkolnym za główny cel przyjęło dobrą współpracę i optymalne wykorzystanie zasobów kadrowych szkół i placówek w interesie uczących się, w sposób wychodzący naprzeciw ich indywidualnym potrzebom. Każda publiczna szkoła podstawowa będzie miała pod swoją opieką wszystkie dzieci od lat 4 z obwodu szkoły, funkcjonując w grupie z przedszkolami i każda publiczna forma edukacji przedszkolnej znajdzie się w grupie ze szkołą podstawową. Natomiast każde publiczne liceum będzie funkcjonować w grupie z gimnazjami, obejmując swoją opieką wszystkie dzieci w wieku gimnazjalnym z obwodów tych gimnazjów, a każde publiczne gimnazjum znajdować się będzie w grupie z liceum ogólnokształcącym lub technikum. Łączne zarządzanie szkołą podstawową i okolicznymi przedszkolami spowoduje lepsze zagospodarowanie i dostęp do specjalistów, pomagających tym samym dzieciom od 4 do 12 roku życia, którzy będą brać udział w odpowiednim przygotowaniu do szkoły dzieci przedszkolnych i rekrutacji dzieci do pierwszej klasy, łatwiejsze będzie także organizowanie opieki nad dziećmi i zajmowanie się rozwojem kadry. Dyrektorzy obwodowych szkół podstawowych będą także odpowiedzialni za zorganizowanie odpowiedniego wspomagania w rozwoju dzieci z przedszkoli funkcjonujących w grupie z tą szkołą oraz informowanie rodziców w wieku przedszkolnym zamieszkałych w obwodzie szkoły o ofercie szkoły i grupie. W konkluzji opinii stwierdzono, że w związku z proponowaną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej propozycją konsolidacji zasobów oświaty Kurator Oświaty nie może wyrazić pozytywnej opinii w sprawie połączenia w Zespół, z dniem 1 września 2012 roku, Szkoły Podstawowej im. [...] w S. z Gimnazjum Publicznym im. [...] w S.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na opinię Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Gmina H. zarzuciła wydanie opinii z naruszeniem prawa, a w szczególności: - art. 7 k.p.a., który nakazuje przy wydawaniu orzeczeń administracyjnych uwzględnienie słusznego interesu stron i uzasadnienie swojego stanowiska, poprzez niepodanie przez Kuratora Oświaty konkretnych przepisów prawnych i okoliczności faktycznych, w oparciu o które wydana została opinia; - art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez stosowanie praktyki, której wynikiem jest nierówne traktowanie podmiotów o tym samym statusie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że połączenie w zespół szkoły podstawowej i gimnazjum w S. jest uzasadnione z uwagi na złą sytuację w zakresie finansowania oświaty w Gminie H. i przewidywany w 2012 r. wzrost ponoszonych na ten cel kosztów, przewyższających uzyskiwaną subwencję. Skarżąca podkreśliła, że szkoła podstawowa i gimnazjum w S. zlokalizowane są w jednym budynku. Posiadają jedno wejście, wspólne ciągi komunikacyjne, wspólną salę gimnastyczną, bibliotekę i stołówkę. Obie placówki są bardzo małe. W roku szkolnym 2011/2012 do Gimnazjum w S. uczęszcza 62 dzieci, zaś do Szkoły Podstawowej – 96 dzieci. Jednocześnie prognoza demograficzna wskazuje, że w najbliższych latach proporcje te będą podobne, z tendencją spadkową. Zespół powstały w wyniku połączenia szkół liczyłby więc tylko 158 uczniów. Aktualnie obie szkoły mają oddzielnych dyrektorów i sekretariaty. Zatrudnienie nauczycieli gimnazjum i szkoły podstawowej przez odrębnych pracodawców utrudnia racjonalne wykorzystanie etatów, organizację zastępstw, dyżurów. Trudno też jest prawidłowo rozliczać koszty jednostek budżetowych działających w tym samym budynku. Utworzenie zespołu nie zmieni warunków nauczania, a przede wszystkim bezpieczeństwa dzieci. W wyniku połączenia jednostek nastąpi natomiast racjonalizacja kosztów administrowania jednostkami poprzez redukcję dublujących się etatów oraz możliwość wykorzystania potencjału kadry nauczycielskiej. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że w 2007 roku utworzony został Zespół Szkół w H., w którego skład wchodzi szkoła podstawowa, gimnazjum publiczne i liceum ogólnokształcące. Funkcjonowanie Zespołu, który również mieści się w jednym budynku, potwierdziło słuszność tego rozwiązania, korzystnego zarówno w aspekcie finansowym jak i dydaktycznym chociażby poprzez lepsze wykorzystanie kadry nauczycielskiej i możliwości tworzenia spójnego procesu edukacyjnego. Ponadto w gminach na terenie byłego województwa [...] w podobnych warunkach utworzono kilkadziesiąt zespołów szkół. Gmina podniosła, że w wydanej w sprawie negatywnej opinii Kurator Oświaty w żaden sposób nie odniósł się do wskazanych wyżej i znanych organowi okoliczności, odwołując się jedynie do bliżej nieokreślonego projektu reformy w systemie oświaty, która nie znajduje odzwierciedlenia w obecnie obowiązujących przepisach. Przy tym projektowane zmiany nie mają odniesienia do sytuacji występującej na terenie Strzyżowa. Z uwagi na bliskość liceum w H. i liceów w H., brak jest jakichkolwiek warunków do przyszłego tworzenia liceum w S.. Jednocześnie istniejące na terenie S. przedszkole jest zlokalizowane w obiekcie znacznie oddalonym od szkoły. W związku z tym jego połączenie ze szkołą utrudniłoby funkcjonowanie obydwu placówek. W ocenie skarżącej negatywne stanowiska rad pedagogicznych i związku zawodowego co do połączenia szkół w zespół spowodowane zostały przede wszystkim obawami przed racjonalizacją zatrudnienia, natomiast rady rodziców kierowały się opinią nauczycieli. Strona skarżąca stwierdziła, że mając na względzie pozytywne zaopiniowanie projektów utworzenia innych, podobnych zespołów szkół, stanowisko Kuratora wyrażone w skarżonej opinii daje podstawę do przyjęcia nierównego traktowania organów prowadzących szkoły i tym samym naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Skarżąca zarzuciła, że w uzasadnieniu opinii Kuratora Oświaty nie wskazano konkretnych jej przesłanek faktycznych i prawnych, podczas gdy uzasadnienie opinii, podobnie jak w przypadku decyzji administracyjnej, powinno zawierać obszerną i wnikliwą ocenę okoliczności faktycznych. Nawet w sytuacji, gdy podstawą zajętego stanowiska jest uznanie administracyjne, nie może ono mieć charakteru dowolnego, ale znajdować potwierdzenie w konkretnych okolicznościach faktycznych. W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że co do zasady projekt połączenia szkoły podstawowej i gimnazjum w zespół szkół stoi w sprzeczności z ideą reformy oświatowej zapoczątkowanej w 1998 r., której celem było utworzenie szkół odpowiadających potrzebom edukacyjnym dzieci i młodzieży na poszczególnych poziomach wiekowych i będących w tej samej fazie rozwoju psychicznego i fizycznego. Dlatego też przepis art. 62 ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty przewiduje wymóg pozytywnego zaopiniowania połączenia szkoły podstawowej z gimnazjum przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Przepis ten nie określa merytorycznych przesłanek opinii, a także zakresu ani kryteriów badania sprawy niezbędnych do jej wydania. Należy więc uznać, że katalog podstaw takiej oceny i źródeł wiedzy o czynnikach na nią wpływających pozostaje otwarty. Mogą nimi być w szczególności opinie rad pedagogicznych i rad rodziców. Poglądy tych organów pozwalają na pełniejsze zobrazowanie stanu faktycznego danej sprawy, lepsze poznanie lokalnych uwarunkowań społecznych i trafniejsze rozstrzygnięcie co do treści opinii. Trzeba jednocześnie przyjąć, że nadrzędnym celem działań w obszarze oświaty jest dobro dziecka, wobec czego wszelkie zmiany organizacyjne dotyczące szkół nie mogą odbywać się z pogorszeniem sytuacji faktycznej i prawnej uczniów. Zdaniem Kuratora zaskarżona opinia zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Wydając opinię organ kierował się dobrem uczniów; ich rodziców, a także nauczycieli. Organ wziął pod uwagę między innymi opinie rad pedagogicznych oraz rad rodziców obu placówek. Uznał bowiem, że w świetle przepisów art. 62 ust. 3 oraz art. 54 ust. 1 ustawy o systemie oświaty ich opinie w kwestiach tak istotnych dla funkcjonowania szkoły powinny mieć znaczący wpływ na organizację placówek. Kurator Oświaty wnikliwie przeanalizował też argumenty organu prowadzącego szkoły i organów społecznych, w kontekście polityki oświatowej państwa. Kurator podkreślił, że problemy finansowe Gminy H. nie mogą mieć zasadniczego wpływu na rozwiązania organizacyjne, które mogłyby pogorszyć sytuację uczniów i nauczycieli. Ponadto wnioskodawca nie przedstawił wyliczeń oszczędności, jakie miałoby przynieść połączenie szkół. Wniosek Gminy H. o zaopiniowanie połączenia szkół w zespół nie zawierał również żadnych prognoz demograficznych co do liczebności uczniów w poszczególnych szkołach na terenie gminy w najbliższych latach, nie podano liczby ani kwalifikacji pedagogicznych nauczycieli zatrudnionych w każdej ze szkół, nie wskazano ilości sal lekcyjnych w tych szkołach ani planowanej ilości klas i liczby uczniów w poszczególnych klasach po połączeniu szkół w zespół. Bez analizy danych dotyczących kwalifikacji nauczycieli nie można zaś stwierdzić czy utworzenie zespołu nie ma na celu redukcji zatrudnienia. Natomiast brak informacji liczbowych co do poszczególnych specjalności nauczycielskich nie pozwala ocenić czy wszyscy nauczyciele będą zatrudnieni zespole szkół zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami. Odwołując się do treści opinii rad pedagogicznych organ stwierdził, że wbrew zarzutom skargi współistnienie szkół nie powoduje konfliktów ani problemów organizacyjnych. W tej sytuacji nie zachodzi zaś konieczność tworzenia zespołu szkół. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), obejmują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zaskarżona opinia Kuratora Oświaty w przedmiocie połączenia w zespół Szkoły Podstawowej i Gimnazjom Publicznego w S. została wydana w oparciu o przepis art. 62 ust 5b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Wymieniona ustawa w art. 5a ust. 2 pkt 1 przewiduje, że zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej w przedszkolach oraz w innych formach wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a ustawy, a także w szkołach podstawowych oraz gimnazjach, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, jest zadaniem oświatowym gmin. Przepis art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty przewiduje, że organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności: zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie; zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkoły lub placówki; wyposażenie szkoły lub placówki w niezbędne pomoce dydaktyczne i sprzęt. Zadania oświatowe realizuje również kurator oświaty, który w imieniu wojewody między innymi sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami (...), znajdującymi się na obszarze określonego województwa oraz realizuje politykę oświatową państwa, a także współdziała z organami jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki oświatowej, zgodnych z polityką oświatową państwa (art. 31 ust. 1 pkt 1 i pkt 6 ustawy o systemie oświaty). Przedmiot nadzoru pedagogicznego oraz kompetencje kuratora oświaty w tym zakresie określono w art. 33 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 i 2 tego artykułu nadzór pedagogiczny polega m.in. na ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli oraz analizowaniu efektów tej działalności oraz innej działalności statutowej szkół i placówek. W wymienionym zakresie nadzorowi podlega w szczególności przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach, jak również zapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki (art. 33 ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy). Kurator oświaty jest więc organem odpowiedzialnym przede wszystkim za jakość edukacji i upoważnionym do nadzoru działalności edukacyjnej, wychowawczej i opiekuńczej także z punktu widzenia bezpieczeństwa i higienicznych warunków tej działalności oraz przestrzegania w jej toku praw dziecka. Polski system oświaty obejmuje przedszkola, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkola specjalne oraz inne formy wychowania przedszkolnego; szkoły: podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami integracyjnymi i sportowymi, sportowe i mistrzostwa sportowego, gimnazja, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, dwujęzycznymi, sportowymi i przysposabiającymi do pracy, sportowe i mistrzostwa sportowego, szkoły ponadgimnazjalne, a także inne placówki o których mowa w art. 2 ustawy o systemie oświaty. Jakkolwiek założeniem takiego podziału szkół i placówek było dostosowanie go do specyficznych potrzeb psychofizycznych oraz poziomu rozwoju intelektualnego i emocjonalnego dzieci i młodzieży znajdujących się na określonym etapie rozwoju oraz wprowadzenie zasady kształcenia i wychowywania dzieci i młodzieży w samodzielnych, odrębnych typach szkół, na co zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę, to jednak w art. 62 ust. 1 ustawy o systemie oświaty ustawodawca przewidział możliwość połączenia szkół lub placówek różnych typów w zespół. Połączenie nie narusza odrębności rad pedagogicznych, rad rodziców, rad szkół lub placówek i samorządów uczniowskich poszczególnych szkół lub placówek, o ile statut zespołu nie stanowi inaczej. Dyrektor zespołu jest dyrektorem szkoły lub placówki w rozumieniu ustawy. Utworzenie zespołu następuje w trybie art. 58 ustawy o systemie oświaty, przy czym akt założycielski wymaga zaopiniowania przez rady pedagogiczne szkół podlegających połączeniu (art. 62 ust. 2-3 ustawy o systemie oświaty). Jednocześnie w art. 62 ust 5b ustawy o systemie oświaty zastrzeżono, że połączenie w zespół szkoły podstawowej z gimnazjum wymaga pozytywnej opinii kuratora oświaty. Zatem, mimo odmienności rozwiązania, polegającego na połączeniu w zespół szkoły podstawowej i gimnazjum, od idei zmian w systemie oświaty wprowadzonych począwszy od 1998 r., jest ono prawnie dopuszczalne, ale wyłącznie po pozytywnym zaopiniowaniu przez właściwego kuratora. Przepis art. 62 ust 5b ustawy o systemie oświaty określa nie tylko podstawę prawną działania kuratora we wskazanym zakresie, ale i jego obowiązek, a opinia kuratora w sprawie połączenia w zespół szkoły podstawowej i gimnazjum ma charakter bezwzględnie wiążący możliwość utworzenia takiego zespołu. W oparciu o przytoczony przepis art. 62 ust 5b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty Kurator Oświaty władny był zaopiniować utworzenie zespołu wymienionego we wniosku Gminy H. z dnia 2 lutego 2012 roku. Trafnie podniósł organ w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, że ustawa o systemie oświaty nie określa przesłanek warunkujących wydanie pozytywnej lub negatywnej opinii w tej sprawie. Organ wydający opinię dysponuje zatem w tej kwestii pewną swobodą, co nie oznacza jednak arbitralności oceny. Niewątpliwie w ramach nadzoru pedagogicznego oraz wykonywania poszczególnych uprawnień w zakresie opiniowania, o którym mowa w art. 62 ust. 5b ustawy o systemie oświaty, kurator jest zobowiązany do działania na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP). Powyższa zasada w powiązaniu z ideą demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji) wymaga, by określone, prawem przewidziane formy działań organów administracji publicznej były jasne i czytelne oraz nie budziły wątpliwości odnośnie przesłanek, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Oceniając zaskarżoną opinię z tego punktu widzenia uznać należało, że nie spełnia ona wymienionych kryteriów, związanych z możliwością jej zbadania pod względem zgodności z prawem. Nie można odmówić słuszności zarzutom skargi dotyczącym wadliwości w zakresie sposobu uzasadnienia opinii. Przede wszystkim trzeba wskazać, że w uzasadnieniu opinii Kuratora Oświaty jedynie zrelacjonowano stanowisko i argumenty wyrażone przez rady pedagogiczne i rady rodziców obu szkół w kwestii połączenia szkół w zespół. Wskazuje na to wprost uzasadnienie wydanej przez Kuratora opinii, w której przytaczając treść opinii rad pedagogicznych i rad rodziców posłużono się takimi sformułowaniami jak "zdaniem obu rad" czy "rady rodziców podkreślały". Brak natomiast jakiegokolwiek stanowiska Kuratora w kwestiach, o których mowa w opiniach rad pedagogicznych i rad rodziców. Organ nie ustosunkował się, pozytywnie ani negatywnie, do tych opinii. W opinii Kuratora nie wskazano w żaden sposób czy i ewentualnie które spośród okoliczności i względów podniesionych przez rady pedagogiczne i rady rodziców przemawiają, zdaniem organu nadzoru pedagogicznego, za negatywnym zaopiniowaniem projektu połączenia szkół. W konsekwencji, w opisanym stanie sprawy należało ocenić jako chybiony podniesiony w odpowiedzi na skargę argument, iż wobec otwartego katalogu podstaw opinii przewidzianej w art. 62 ust. 5b ustawy o systemie oświaty, podstawę taką mogą stanowić opinie rad pedagogicznych oraz rad rodziców. W zaskarżonej opinii brak bowiem wskazań pozwalających na przyjęcie, że właśnie opinie rad pedagogicznych czy rad rodziców Kurator przyjął za podstawę własnego stanowiska. Należy zauważyć, że w konkluzji zaskarżonej opinii stwierdzono wyłączenie możliwości pozytywnego zaopiniowania przez Kuratora Oświaty połączenia w zespół Szkoły Podstawowej i Gimnazjum Publicznego w S. z uwagi na założenia Ministerstwa Edukacji Narodowej do zmian w ustroju szkolnym w Polsce, które to zmiany miałyby polegać na instytucji grupowania przedszkoli ze szkołami podstawowymi oraz gimnazjów z liceami. Wymaga jednak podkreślenia, że poddana kontroli Sądu administracyjnego opinia została wydana w obowiązującym stanie prawnym, w którym wskazane w ogólnych założeniach zmiany w ustroju szkolnym nie zostały dotychczas wprowadzone. W świetle powyższego trzeba uznać, że zaskarżona opinia nie dostarcza argumentów pozwalających na stwierdzenie, jakimi okolicznościami i przesłankami mającymi umocowanie w obowiązujących przepisach prawa kierował się Kurator Oświaty negatywnie opiniując projekt połączenia szkół w zespół. Wprawdzie opinia taka jest wydawana na podstawie uznania administracyjnego, jednakże uznanie nie może mieć oczywiście dowolnego charakteru. Zakres uprawnień przysługujących kuratorowi oświaty przy wydawaniu opinii przewidzianej w art. 62 ust. 5b ustawy o systemie oświaty jest bowiem ściśle związany z zakresem kompetencji przyznanych temu organowi przepisami art. 31 i art. 33 ustawy o systemie oświaty. Wydając opinię w trybie art. 62 ust. 5b ustawy kurator jest zatem związany konkretnymi normami prawnymi zawartymi w przepisach normujących system oświaty. W opinii poddanej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kurator Oświaty nie odniósł się do treści pisma z dnia 2 lutego 2012 r. i przedstawionych w nim przez Gminę H. okoliczności, mających uzasadniać połączenie szkół w zespół. Nie ocenił podanych powodów odwołujących się do względów ekonomicznych i organizacyjnych, jak również argumentacji Gminy o braku negatywnego wpływu postulowanego rozwiązania na proces dydaktyczny, poziom i warunki nauczania, braku zagrożenia dla bezpieczeństwa uczniów. Tym samym organ nie odniósł się do okoliczności faktycznych sprawy. Ocena wniosku Gminy została zaprezentowana dopiero w odpowiedzi na skargę wniesioną przez Gminę H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Odpowiedź na skargę sądową nie stanowi jednak treści opinii przewidzianej w art. 62 ust. 5b ustawy o systemie oświaty, nie może więc być uznana za sanującą stwierdzone wyżej braki opinii w zakresie wskazania jej podstaw faktycznych i oceny prawnej. Dodatkowo wskazać należy, że powołując się na opracowane przez Ministerstwo Edukacji założenia zmian w ustroju szkolnym organ nie odniósł się do istniejącego stanu placówek oświatowych na terenie Strzyżowa, na co słusznie zwróciła uwagę skarżąca Gmina. W szczególności organ nie wziął pod uwagę, że w S. nie ma liceum, które mogłoby zostać połączone z gimnazjum. Z tych wszystkich względów, uznając, że zaskarżona opinia nosi cechy dowolności, w związku z czym nie mogła być uznana za zgodną z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270) uchylił zaskarżoną opinię, orzekając jak w sentencji.