III SA/Lu 174/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Włodawa na pismo Starosty Włodawskiego z dnia 5 listopada 2012 r., Nr WK.7121.12.2012.MT w przedmiocie odmowy zatwierdzenia organizacji ruchu na drodze gminnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 lutego 2013 r. Burmistrz Miasta Włodawa wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Starosty Włodawskiego z dnia 5 listopada 2012 r., Nr WK.7121.12.2012.MT w przedmiocie odmowy zatwierdzenia organizacji ruchu na drodze gminnej. W odpowiedzi na skargę Starosta Włodawski wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na złożenie jej po terminie oraz brak wezwania Starosty do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zatwierdzenie przez starostę organizacji ruchu na drodze jest czynnością materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Włodawy pismem z dnia 25 października 2012 r. zwrócił się do Starosty Włodawskiego o zatwierdzenie projektu zmiany stałej organizacji ruchu na drodze gminnej nr 104267L – ul. 11 Listopada we Włodawie. Starosta Włodawski w piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. poinformował Burmistrza Włodawy, że nie zatwierdza projektu zmian stałej organizacji ruchu na ww. drodze gminnej. Burmistrz Włodawy po otrzymaniu powyższego pisma nie wystąpił do Starosty Włodawskiego z formalnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący natomiast w piśmie z dnia 7 stycznia 2013 r. ponownie wniósł o zatwierdzenie projektu zmiany stałej organizacji ruchu drogowego na drodze gminnej nr 104267L – ul. 11 Listopada we Włodawie. W odpowiedzi Starosta Włodawski poinformował Burmistrza Włodawy w piśmie z dnia 14 stycznia 2013 r., że obecna organizacja ruchu zabezpiecza potrzeby przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą przy tej ulicy oraz pozwala na bezpieczne korzystanie z niej przez innych użytkowników. Burmistrz Włodawy również po zajęciu stanowiska przez Starostę Włodawskiego w piśmie z dnia 14 stycznia 2013 r. nie wezwał Starosty do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał trybu przesądowego. W niniejszej sprawie Burmistrz Włodawy wniósł skargę na pismo Starosty Włodawskiego z dnia 5 listopada 2012 r. o odmowie zatwierdzenia organizacji ruchu na drodze gminnej. Wniesienie skargi na pismo z dnia 5 listopad 2012 r. powinno być poprzedzone złożeniem przez Burmistrza Włodawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. pisma Starosty, wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. Z akt administracyjnych wynika, że Burmistrz Włodawy takiego wezwania do Starosty nie skierował. W rozpoznawanej sprawie skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Ze wskazanych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 § pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.