III SA/Lu 175/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu postanawia : przyznać S. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący, w terminie do jego opłacenia, złożył pismo z dnia 1 czerwca 2010r., w którym wniósł o "umorzenie" kosztów sądowych. Wniosek powyższy potraktowano jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym do skarżącego skierowano wezwanie do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz, zaznaczając w nim, iż domaga się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W oparciu o dane zawarte w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy, że skarżący wykazał istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący obecnie przebywa w zakładzie karnym. Według oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy skarżący nie posiada żądnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych (oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych). Skarżący wykazał również, iż w zakładzie karnym nie wykonuje żadnej odpłatnej pracy i nie uzyskuje żadnych dochodów. Przedstawiona przez skarżącego jego sytuacja materialna (brak dochodów, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów sądowych), uprawnia do twierdzenia, że zaistniały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Powyższe uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.