III SA/Lu 1766/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.-T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę. W sprawie ze skargi T.-T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, Spółka, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2015 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w sposób przewidziany prawem w dniu 13 stycznia 2016 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Przepis art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz, że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy tym, zgodnie z powołanym § 3 art. 220 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania doręczonego stronie skarżącej, skarżąca nie uiściła należnej opłaty od skargi – należało skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.