III SA/Lu 18/19
PostanowienieWSA w Lublinie2019-02-20
Skład orzekający: Ewa Ibrom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na wynik naboru na wolne stanowisko urzędnicze, dotycząca rozstrzygnięcia o wyborze kandydata, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, i czy została wniesiona z zachowaniem terminu?Ratio decidendi
Wynik naboru na wolne stanowisko urzędnicze, będący władczą czynnością publicznoprawną organu administracji, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Jednakże, skarga na taką czynność, wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 PPSA, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 PPSA, chyba że uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta dotyczące wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze, twierdząc, że zostało ono podjęte dowolnie i stanowiło wyraz dyskryminacji. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność zaskarżenia oraz uchybienie terminu. Sąd uznał, że czynność organu podlega kontroli sądu, ale odrzucił skargę z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na czynność Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], w przedmiocie wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze postanawia odrzucić skargę.
M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. dotyczące "pozbawienia możliwości pracy na stanowisku Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L.". Wyjaśnił, że [...] kwietnia 2018 r. został poinformowany przez Komisję Rekrutacyjną o negatywnej ocenie testu sprawdzającego umiejętność obsługi pakietu Open Office. Podjęte w następstwie tej oceny niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie naboru na wskazane wyżej stanowisko jest – w ocenie skarżącego – dowolne, gdyż jest wyłącznie wyrazem jego dyskryminacji jako osoby "naznaczonej piętnem wroga komunizmu".
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta L. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Organ wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie może być kwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Ponadto, zdaniem organu, skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, aczkolwiek nie ze względu brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania.
Wymaga podkreślenia, że wbrew twierdzeniom organu, zaskarżona czynność Prezydenta Miasta L. dotycząca stwierdzenia wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Wskazać należy, że zasadnicze znaczenie dla poddania sądowej kontroli "innych aktów i czynności", o których mowa w tym przepisie, ma spełnienie trzech przesłanek przez te akty lub czynności, a mianowicie: powinny to być akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 -3 p.p.s.a., powinny one należeć do zakresu administracji publicznej oraz powinny dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2006, nr 2, s. 9).
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że podejmowane w ramach procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze rozstrzygnięcia, wpływające na uprawnienia potencjalnych kandydatów, w tym m.in. wynik konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, stanowią czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Czynności te, podejmowane w wyniku rozstrzygnięcia konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu, realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie (por. przykładowo jedynie: postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2883/12, wyrok WSA w Szczecinie z 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 191/13, wyrok WSA w Łodzi z 28 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1126/13).
Zwrócić przy tym należy uwagę, że skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi, wskazał, że jego skarga dotyczy rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta L. , a nie działań Komisji Rekrutacyjnej. Nie budzi zarazem wątpliwości, że powołane w odpowiedzi na skargę postanowienie WSA w Rzeszowie z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 813/17, zostało uchylone postanowieniem NSA z 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2540/17, a sprawę przekazano WSA w Rzeszowie do ponownego rozpatrzenia. NSA stwierdził między innymi, że w kontekście działalności komisji konkursowej powołanej do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko urzędnicze, wyłączenie kognicji sądu administracyjnego w zakresie poszczególnych czynności podejmowanych w postępowaniu konkursowym nie ogranicza możliwości kwestionowania rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie przed sądem administracyjnym. Przyjmując, że postępowanie konkursowe ma charakter administracyjnoprawny, dopiero zapadłe w postępowaniu konkursowym rozstrzygnięcie ustalające wynik konkursu ma walor jednostronnego, władczego aktu stosowania prawa. Należy zatem uznać, że zaskarżeniu podlega rozstrzygnięcie o wyborze (braku wyboru) kandydata na wolne stanowisko urzędnicze, zaś w ramach tej skargi możliwe jest również kwestionowanie uchybień dokonanych w toku naboru (postępowania konkursowego).
Powyższe stanowisko, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, prowadzi do wniosku, że skarżący mógł zakwestionować – w drodze skargi do sądu administracyjnego – wynik naboru na wolne stanowisko Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L.. Zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. ma niewątpliwie formę czynności publicznoprawnej o charakterze władczym, której adresatem stał się m.in. skarżący, gdyż będąc kandydatem w postępowaniu konkursowym brała w nim udział, a wynik naboru dotyczy jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Podstawę do odrzucenia skargi stanowił natomiast fakt, że została ona złożona z uchybieniem ustawowo określonego terminu do jej wniesienia.
Termin do wniesienia tej skargi został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydzieści dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.
W niniejszej sprawie jest poza sporem, że informacja o podjęciu zaskarżonej czynność, jaką jest rozstrzygnięcie o wyniku naboru na wolne stanowisko Zastępcy Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska w Departamencie Inwestycji i Rozwoju Urzędu Miasta L., została opublikowana na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta L. 25 kwietnia 2018 r. Należy uznać, że najpóźniej z tą datą skarżący powziął wiadomość o zaskarżonej czynności, albowiem już wcześniej kwestionował on prawidłowość wyniku naboru na wspomniane wolne stanowisko urzędnicze, a zarazem wyraźnie sprecyzował – na wezwanie Sądu – że zaskarża rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta L. , mocą którego "został pozbawiony pozbawienia możliwości pracy na [tym] stanowisku".
To oznacza, że trzydziestodniowy termin, określony w art. 52 § 3 p.p.s.a., do złożenia skargi na opisaną czynność organu, upłynął 25 maja 2018 r.
Natomiast skarga na tę czynność została złożona przez skarżącego 21 grudnia 2018 r., a więc z blisko siedmiomiesięcznym uchybieniem terminu do wniesienia skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uznania, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego (art. 53 § 2 zd. 2 p.p.s.a.).
W tej sytuacji Sąd zobowiązany był skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło