III SA/Lu 185/24
PostanowienieWSA w Lublinie2024-09-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Robert Hałabis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę, które nie zostało opłacone i nie uzupełniono braków formalnych (brak odpisu), powinno zostać odrzucone, mimo że wezwania do uzupełnienia nie zostały odebrane przez stronę?Ratio decidendi
Zażalenie podlega odrzuceniu, jeśli nie zostanie uiszczony należny wpis od zażalenia, mimo wezwania do jego uiszczenia. Dodatkowo, zażalenie podlega odrzuceniu, jeśli strona nie uzupełni braków formalnych (np. nie złoży odpisu zażalenia) mimo wezwania. W obu przypadkach, nawet jeśli wezwania nie zostały odebrane przez stronę i doręczono je w trybie zastępczym, brak reakcji strony skutkuje odrzuceniem zażalenia.Stan faktyczny
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odrzucające jego skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych (złożenie odpisu zażalenia) oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wezwania te nie zostały odebrane przez stronę i zostały doręczone w trybie zastępczym. Skarżący nie uzupełnił braków ani nie uiścił wpisu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 2 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni oraz przyjęcie broni do depozytu – w zakresie zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 185/24 p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę K. F. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni oraz przyjęcie broni do depozytu.
W dniu 14 czerwca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie (k. 27 akt sprawy).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu zażalenia z dnia 14 czerwca 2024 r. wraz z załącznikami, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 35 akt sądowych).
Drugim zarządzeniem także z dnia 16 lipca 2024 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego również do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 36 akt sądowych).
Wymienione wyżej wezwania nie zostały odebrane przez stronę i po ich dwukrotnym awizowaniu zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2024 r. uznano je za doręczone zastępczo w dniu 6 sierpnia 2024 r. (k. 40 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wykonał ani wezwania w zakresie złożenia odpisu zażalenia wraz z załącznikami, ani też nie uiścił wpisu od zażalenia (notatka urzędowa – k. 41 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniesione przez stronę zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Według jednak regulacji szczególnej z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Dlatego już tylko z tej przyczyny, to jest nieusunięcia przez stronę w zakreślonym terminie braków fiskalnych zażalenia – podlegało ono odrzuceniu.
Jednakże zaistniała ku temu także dodatkowa przyczyna. Mianowicie według art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi pisma określają przepisy art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Według zaś art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Jednakże na skutek uregulowania szczególnego zażalenie w takim przypadku podlega odrzuceniu. Stosowanie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zastosowanie ma zatem przepis art. 177a p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Według zaś art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie wezwania dotyczące usunięcia braków fiskalnych oraz formalnych zażalenia zostały doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia (złożenie odpisu zażalenia) oraz do usunięcia braków fiskalnych zażalenia (jego opłacenie) była awizowana dwukrotnie. Skarżący przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 6 sierpnia 2024 r. Tym samym ustawowy termin zakreślony stronie w zarządzeniach Przewodniczącego Wydziału na usunięcie przedmiotowych braków formalnych oraz fiskalnych zażalenia upłynął bezskutecznie z dniem 13 sierpnia 2024 r. (wtorek), wobec czego wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – obowiązany był zażalenie odrzucić, o czym rozstrzygnięto w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło