III SA/Lu 188/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję [...] z dnia 12 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia 12 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Organ wyjaśnił, że w dacie wniesienia skargi przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia 12 lutego 2026 r., z którego skarżący skorzystał. Akta zostały przekazane organowi odwoławczemu w dniu 11 marca 2026 r. Do dnia przekazania skargi Sądowi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. nie wydało orzeczenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia 12 lutego 2026 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., powołanej dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć natomiast sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powołanego art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika obowiązująca w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasada, zgodnie z którą postępowanie to nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi przesłankę dopuszczalności skargi. Skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania środka zaskarżenia, którym w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zwyczajny środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie (por. Hanna Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, wyd. IV, System informacji Prawnej LEX). Jednocześnie nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu pierwszej instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu odwoławczego podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia 12 lutego 2026 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, wydaną w pierwszej instancji. Od decyzji tej przysługiwał środek odwoławczy w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia 12 lutego 2026 r. zawierała prawidłowe pouczenie w tym zakresie. W świetle zaś powołanego wyżej przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., w sytuacji przysługiwania stronie w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia postaci odwołania, dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych, niż wymienione w punktach 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przyczyn omówionych wyżej tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.