III SA/Lu 191/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Ma. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza T. z dnia [...] 2013 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego. Decyzja została doręczona M. M. w dniu 23 grudnia 2013 r. Pismem datowanym na 3 lutego 2014 r. M. M. wniosła na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu. Skarga została wysłana pocztą, na kopercie widnieje stempel pocztowy z datą 4 lutego 2014 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z.wniosło o jej oddalenie wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie terminu. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona do sadu decyzja została doręczona skarżącego do rąk własnych w dniu 23 grudnia 2013 r. (potwierdzenie odbioru – k. 20 akt adm.). W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia decyzji do sądu. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął w dniu 22 stycznia 2014 r. Skarga została wniesiona w dniu 4 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 32 akt sądowych), a zatem, 12 dni po upływie terminu. Skarżąca nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie przytoczonego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.