III SA/Lu 196/14

PostanowienieWSA w Lublinie2014-05-22

Skład orzekający: Jadwiga Pastusiak, Ewa Ibrom, Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, po uwzględnieniu jej przez organ w toku postępowania sądowego, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W sytuacji, gdy organ uwzględnił skargę w całości, a skarżący cofnął skargę, sąd uznaje cofnięcie za skuteczne i umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Stan faktyczny
K. M. złożył skargę na decyzję Wojewody L. odmawiającą mu statusu bezrobotnego. Wojewoda L. wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ uwzględnił skargę skarżącego i wydał nową decyzję przyznającą status bezrobotnego. Następnie skarżący K. M. cofnął swoją skargę. Sąd rozpoznał wniosek o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za bezrobotnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za bezrobotnego od dnia 12 listopada 2013 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda L. wniósł o umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym, ponieważ na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., uwzględnił w całości skargę K. M. Do pisma dołączono decyzję Wojewody L. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] o uchyleniu decyzji dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] oraz decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji i o przyznaniu K. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia 12 listopada 2013 r. W piśmie z dnia [...] maja 2014 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło