III SA/Lu 197/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładów [...] S.A. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, ustalenia wartości celnej towaru, określenia kwot podatku od towarów i usług w zakresie opłaty kancelaryjnej uiszczonej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem postanawia: zwrócić na rzecz organu administracji nienależnie uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych). Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nakazał, na podstawie art. 234 § 2 w związku z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) ściągnąć od strony skarżącej – Zakładów [...] S.A. w P. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Powyższe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi Dyrektora Izby Celnej oraz pełnomocnikowi skarżącej spółki. W dniu 18 grudnia 2009 r. na konto tut. sądu wpłynęła opłata kancelaryjna w kwocie 100 złotych uiszczona przez Izbę Celną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Powyższy przepis ma zastosowanie również do nadpłaty powstałej w wyniku uiszczenia przez stronę postępowania zbyt wysokich opłat lub opłat nienależnych. Mając na uwadze, że organ administracji publicznej uiścił bez wezwania opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podczas gdy rzeczywiście nie był zobowiązany do jej uiszczenia, bowiem nie był adresatem zarządzenia z dnia 26 listopada 2009 r., wobec czego opłata jest nienależna i jako taka podlega zwrotowi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.