III SA/Lu 197/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia : przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 3 kwietnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest osobą schorowaną, mieszkającą samotnie, utrzymującą się z niskiej emerytury, która nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich niezbędnych potrzeb życiowych. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze sytuację materialną i zdrowotną skarżącego wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że skarżący wykazał przesłanki przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Skarżący jest osobą samotną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz grunty rolne o łącznej pow. [...] ha, z których nie osiąga dochodu, ponieważ zostały oddane w dzierżawę za opłacanie podatku rolnego. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie emerytalne w kwocie [...] zł, które jest wydatkowane w całości na bieżące potrzeby w zakresie utrzymania koniecznego. Skarżący jest osobą schorowaną (schorzenia [...], [...], [...]), jednakże ze względu na niską emeryturę nie zawsze jest w stanie pokryć koszty zakupu potrzebnych leków. W świetle powyższych okoliczności (niski dochód z emerytury, brak oszczędności, zły stan zdrowia generujący dodatkowe wydatki na leczenie) przyjąć należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powyższe uzasadnia przyznanie stronie prawa pomocy w żądanym zakresie, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.