III SA/Lu 197/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. O. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 lutego 2023 r. nr OR03-84050-OR0301987/22 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem p o s t a n a w i a: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu. Skarżąca I. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 lutego 2023 r. (nr OR03-84050-OR0301987/22) w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę podniósł, że sprawę powinien rozpoznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponieważ zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej jako "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, a siedziba organu mieści się w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 13 § 1 i § 2 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy miejscowo właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie zaś z przepisem art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe uregulowania dotyczące właściwości sądu na względzie, należało przede wszystkim zwrócić uwagę na to, że w niniejszej sprawie skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Według zaś § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia na wymianę pokryć dachowych z materiałów szkodliwych dla zdrowia lub środowiska w gospodarstwach rolnych w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1830), podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Natomiast z treści art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2157, ze zm.) wynika, że siedzibą wskazanej Agencji jest miasto stołeczne Warszawa. W związku z powyższym – zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652, ze zm.) – dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skoro zatem organ, którego czynność jest przedmiotem niniejszej skargi ma swoją siedzibę w Warszawie, położonej na terenie województwa mazowieckiego, to zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. sprawę należało przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. – obowiązany był przekazać sprawę sądowi miejscowo właściwemu, o czym orzekł w postanowieniu.