III SA/Lu 198/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi Gminy na akt Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy oddala skargę. W dniu [...] grudnia 2016 r. Gmina K. wniosła o przyznanie pomocy dla operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji na energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...],[...], Zarząd Województwa [...] poinformował Gminę K. o odmowie przyznania pomocy na realizację operacji "Budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowościach K. i Z.", o którą ubiegała się skarżąca. Uzasadniając odmowę przyznania pomocy organ wskazał na niespełnienie przez skarżącą przesłanek zawartych w § 14 ust. 1 i 2 rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 1182 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie z dnia 14 lipca 2016 r.". Zgodnie z tymi przepisami, kontroli podlegają wnioski o przyznanie pomocy w ilości, która jest ustalona na podstawie sumy kwot wnioskowanej pomocy na realizację operacji objętych tymi wnioskami, mieszczącej się w wysokości 150% limitu środków dostępnych dla województwa [...]. Zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., w sprawie zatwierdzenia listy zawierającej informację o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania 7.2 "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w ww. limicie mieszczą się wnioski umieszczone na liście kolejności przysługiwania pomocy na pozycjach 1-104. Niniejsza operacja uzyskała 16 punktów i znalazła się na liście na pozycji 110, co oznacza, że nie mieści się w 150% limicie. Tego samego dnia, w związku z opublikowaną przez organ listą informującą o kolejności przysługiwania pomocy, skarżąca wniosła pismo, w którym wskazała, że niesłusznie nie otrzymała punktów za kryterium "Realizacja operacji jest planowana w miejscowości, na której obszarze znajduje się zbiornik wodny lub ciek wodny przyznawane". Wskazała, że ciek wodny M. przepływa przez każdą z miejscowości, w których planowana jest operacja, co potwierdza dołączona do wniosku mapa. W odpowiedzi na powyższe pismo organ podniósł, że na dołączonej do wniosku mapie rzeczywiście zaznaczona jest miejscowość K., brak natomiast jakichkolwiek danych o miejscowości Z. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lutego 2017 r. skarżąca wskazała, że stosownie do § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., jeżeli realizacja operacji jest planowana w miejscowości, na której obszarze znajduje się zbiornik wodny lub ciek wodny przyznawane są 4 punkty. Zgodnie zaś z § 11 ust. 7 tego rozporządzenia, w przypadku gdy operacja będzie realizowana na obszarze więcej niż jednej miejscowości, punkty w ramach poszczególnych kryteriów wyboru oraz kryteriów dotyczących specyfiki regionu, które odnoszą się do miejscowości, przyznaje się, jeżeli dane kryterium jest spełnione dla wszystkich miejscowości, które są objęte planowaną operacją. Skarżąca podniosła, że przepisy nie precyzują jednoznacznie, jakie dokumenty należy przedłożyć w celu potwierdzenia spełnienia kryterium. Stosownie do wyjaśnień umieszczonych na stronie internetowej operacji, wnioskodawca powinien przedłożyć czytelne fragmenty mapy z zaznaczonym i nazwanym ciekiem wodnym. Zdaniem skarżącego, dołączona do wniosku mapa spełnia te wymogi, bowiem widnieje na niej ciek wodny, który przepływa przez miejscowości K. i Z. Do pisma dołączono mapę, na której widnieje miejscowość Z. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Powołując się na treść § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b i § 11 ust. 7 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. organ podniósł, że projekt miał być realizowany w dwóch miejscowościach, zatem we wniosku należało wykazać, że kryterium wskazane w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia jest spełnione dla każdej z miejscowości. Załączona do wniosku mapa przedstawia ciek wodny M. oraz miejscowości K. i D. Na mapie nie zaznaczono natomiast miejscowości Z. Dołączona dokumentacja nie potwierdza zatem spełnienia wymogu zawartego w § 11 ust. 7 rozporządzenia i nie kwalifikuje wniosku do przyznania 4 punktów w ramach tego kryterium. Jednocześnie organ wskazał, że zgodnie z § 11 pkt 3 i § 12 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., organ nie może wzywać wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku, jak również brać pod uwagę dokumentów dostarczonych po złożeniu wniosku. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r., skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na czynność Zarządu Województwa [...] odmawiającą Gminie przyznania pomocy na realizację inwestycji. Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 35 ust. 1 i art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 562 z późn. zm.), dalej jako "ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich" lub "ustawa", poprzez odmowę przyznania pomocy na realizację inwestycji, pominięcie przy ocenie papierowej mapy dołączonej do wniosku, mapy z naniesionym projektem kanalizacji sanitarnej dołączonej do wniosku na płycie CD, z której wynika, że rzeka M. przepływa zarówno przez K., jak i Z. oraz wprowadzenie wymogu wskazywania na mapie papierowej nazwy miejscowości, w których ma być realizowana inwestycja, mimo że ustawa, rozporządzenie, instrukcja wypełniania wniosku ani wyjaśnienia dostępne na stronie internetowej operacji nie przewidują takiego warunku; - § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., poprzez błędną ocenę wniosku w zakresie kryterium regionalnego i nieprzyznanie 4 punktów w ramach tego kryterium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądu w rozpoznawanej sprawie jest czynność Zarządu Województwa [...] polegająca na odmowie przyznania skarżącej Gminie pomocy finansowej na zrealizowanie projektu typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji na energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która określa warunki i tryb przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej w ramach działań i poddziałań objętych programem oraz na realizację zadań określonych w art. 59 rozporządzenia nr 1303/2013 oraz w art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013 - w zakresie nieokreślonym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Wniosek o przyznanie pomocy finansowej w niniejszej sprawie został złożony w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Zaskarżona czynność odmowy przyznania pomocy dokonana została na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 35 ust. 2 - w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o nią przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina spełniła wskazane wymogi i skarga wniesiona została w terminie. Kwestię sporną w rozpoznawanej sprawie stanowi ocena spełnienia kryterium wskazanego w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b wydanego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli realizacja operacji jest planowana w miejscowości, na której obszarze znajduje się zbiornik wodny lub ciek wodny przyznawane są 4 punkty. Ze względu na to, że miejscem realizacji niniejszej operacji miała być miejscowość K. oraz miejscowość Z., powyższe kryterium należy rozpatrywać łącznie z § 11 ust. 7 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r, zgodnie z którym, w przypadku gdy operacja jest realizowana na obszarze więcej niż jednej miejscowości, punkty w ramach poszczególnych kryteriów wyboru oraz kryteriów dotyczących specyfiki regionu, które odnoszą się do miejscowości, przyznaje się, jeżeli dane kryterium jest spełnione dla wszystkich miejscowości, które są objęte planowaną operacją. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze, że stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., kolejność przysługiwania pomocy jest ustalana na podstawie sumy przyznanych punktów za poszczególne kryteria wyboru operacji oraz kryteria dotyczące specyfiki regionu, określone dla poszczególnych województw na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy oraz w dokumentach, o których mowa w § 9 ust. 2, złożonych wraz z tym wnioskiem. Zgodnie zaś z § 9 ust. 2 ustawy, do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy. Należy zwrócić również uwagę na art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich, z którego wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm.), dalej jako "k.p.a.", z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. W zakresie zastrzeżenia dotyczącego odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, uwzględnienia wymaga, że stosownie do tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności (art. 27 ust. 1 pkt 1), jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 27 ust. 1 pkt 2), udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 27 ust. 1 pkt 3) oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przy czym nie stosuje się przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 27 ust. 1 pkt 4). Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z powyższych unormowań wynikają pewne odstępstwa w zakresie prowadzenia postępowania w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony. Jak już wyżej wskazano, miejscem realizacji operacji miała być miejscowość K. oraz miejscowość Z. Obowiązkiem strony było zatem wykazanie we wniosku o przyznanie płatności, że kryterium wskazane w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. jest spełnione dla każdej z tych miejscowości. Obowiązek taki wynika wprost z § 11 ust. 7 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Do wniosku, na potwierdzenie istnienia cieku wodnego w obu ww. miejscowościach, skarżąca dołączyła mapę sytuacyjną cieków wodnych na terenie miejscowości K. Na mapie zaznaczono ciek wodny M. oraz miejscowości K. i D. W ocenie sądu, powyższy załącznik nie potwierdza jednak spełnienia kryterium wskazanego w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b w powiązaniu z § 11 ust. 7 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Na dołączonej mapie nie ma bowiem żadnej informacji o miejscowości Z. Nie wskazano w niej w jaki sposób przebiega ciek wodny M. w stosunku do miejscowości Z. i czy w ogóle ciek ten przepływa przez miejscowość Z. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie można uznać, że przebieg cieku wodnego przez miejscowość Z. potwierdzają załączone do wniosku na płycie CD pliki rys.1 – Lokalizacja inwestycji oraz rys.2_3 – Plan zagospodarowania. Pierwszy plik, rys.1, zawiera mapę, na której wskazano lokalizację inwestycji. Na mapie tej zaznaczono miejscowość K., ciek wodny M., który przepływa przez miejscowość K. oraz zaznaczono obszar, na którym ma być realizowana operacja. Nie wskazano jednak miejscowości Z. W drugim pliku, rys.2_3, co prawda wskazano miejscowość Z., jednak nie zaznaczono przebiegu cieku wodnego M. Nie można zatem uznać, że rysunek ten potwierdza, że M. przepływa przez miejscowość Z. Kryterium wskazane w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., jest jasne i jednoznaczne. Cztery punkty przyznawane są, jeżeli realizacja operacji jest planowana w miejscowości, na której obszarze znajduje się zbiornik wodny lub ciek wodny. Natomiast w przypadku, gdy operacja jest realizowana na obszarze więcej niż jednej miejscowości, punkty w ramach tego kryterium przyznaje się, jeżeli kryterium jest spełnione dla wszystkich miejscowości, które są objęte planowaną operacją (§ 11 ust. 5). Ze względu na to, że miejscem realizacji niniejszej operacji miały być miejscowości K. i Z., aby uzyskać 4 punkty w ramach spornego kryterium, skarżąca powinna wykazać, że ciek wodny M. znajduje się na terenie obu tych miejscowości. Ciężar wykazania spełnienia tego warunku spoczywał przy tym na skarżącej, co wynika z przytoczonych wyżej przepisów z art. 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich oraz powołanych wyżej § 9 ust. 2 i § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Skarżąca, aby uzyskać cztery punkty w ramach kryterium określonym w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., obowiązana była umożliwić organowi identyfikację cieku wodnego i wykazać jego lokalizację w obu miejscowościach objętych wnioskiem o pomoc. Powyższego nie zmienia powoływana w skardze instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. W instrukcji tej, w części zaleceń ogólnych A.3, wskazano, że do wniosku należy dołączyć dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, zgodnie z wykazem załączników określonym we wniosku w punkcie VI. Informacja o załącznikach, z uwzględnieniem wskazań zawartych w instrukcji. W punkcie VI. Informacja o załącznikach, ppkt 15 dotyczącym map lub szkiców sytuacyjnych oraz rysunków charakterystycznych dotyczących umiejscowienia operacji wskazano na sposób ich dostarczenia w oryginale lub kopii. Wskazano jednocześnie, że mapy lub szkice powinny jednoznacznie wskazywać umiejscowienie operacji. Jak wyjaśniono w instrukcji, plany sytuacyjne oraz rysunki charakterystyczne powinny pozwolić na identyfikację zakresu planowanych do wykonania prac, określić miejsca realizacji operacji i planowanych robót oraz umożliwić sprawdzenie przedmiaru robót. Zapis taki nie wyłącza obowiązku wykazania, że kryterium określone w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. jest spełnione dla obu miejscowości, które są objęte planowaną operacją, stosownie do § 11 ust. 7 rozporządzenia. Instrukcja wskazuje ogólne wymogi stawiane dołączanym do wniosku mapom, szkicom sytuacyjnym i rysunkom charakterystycznym. Aby uzyskać cztery punkty w ramach kryterium specyfiki regionu, o którym mowa w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia, skarżąca była zobowiązana do wykazania, że kryterium to jest spełnione zarówno w przypadku miejscowości K., jak i Z., niezależnie od obowiązku jednoznacznego wykazania umiejscowienia planowanej operacji, czy umożliwienia sprawdzenia przedmiaru robót za pomocą map, szkiców i rysunków. W ocenie sądu, skarżąca nie wykazała spełnienia kryterium określonego w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. dla obu miejscowości, w których realizowana ma być operacja, zatem organ prawidłowo nie przyznał Gminie spornych czterech punktów. Jednocześnie należy wskazać, że na etapie składania wniosku o przyznanie pomocy, stronie nie przysługuje prawo do usunięcia braków wniosku. Stosownie do art. § 11 pkt 1 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie kryteriów wyboru operacji oraz kryteriów dotyczących specyfiki regionu określonych dla poszczególnych województw. Jeżeli dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w dołączonych dokumentach (ust. 2). Zgodnie zaś z ust. 3 tego przepisu, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium. Wezwanie do usunięcia braków przysługuje dopiero na kolejnych etapach postępowania, po zakwalifikowaniu operacji do płatności lub w przypadku złożenia wniosku o płatność, do czego jednak w niniejszej sprawie nie doszło. Takiego rozwiązania rozporządzenie nie przewiduje natomiast na etapie składania wniosku o przyznanie pomocy. Z tych samych względów, dla spełnienia kryterium określonego w § 11 ust. 5 pkt 3 lit. b rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. nie ma znaczenia mapa nadesłana wraz z pismem skarżącej z dnia [...] lutego 2017 r., bowiem została ona dostarczona organowi już po ocenie spełnienia kryteriów wyboru i opublikowaniu listy kolejności przysługiwania pomocy. Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku skarżącej Gminy według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa. W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała 16 punktów, co pozwoliło jej na zajęcie 110 pozycji na liście kolejności przysługiwania pomocy i musiało skutkować odmową przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej, wobec wyczerpania 150 % limitu środków przewidzianych na operacje typu gospodarka wodno-ściekowa, o którym stanowi § 14 ust. 2 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.