III SA/Lu 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Protokolant: Sekretarz sądowy Agnieszka Kuna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2026 r. sprawy ze skargi E. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2025 r., nr SKO.KO/40/322/2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 5 listopada 2025 r., nr SKO.KO/40/322/2025, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 1 października 2025 r., nr KD.5410.LBL77N7.2025.MK, którą nałożono na skarżącego karę pieniężną w związku z niedopełnieniem przez niego obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie. Stan sprawy przedstawia się następująco. Starosta B. (dalej jako "organ I instancji") wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na E. Ż. (dalej jako "skarżący"), prowadzącego działalność gospodarczą T. , kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zarejestrowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej - Francja. Następnie decyzją z dnia 1 października 2025 r. nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1 000 zł z tytułu naruszenia obowiązku zarejestrowania pojazdu marki F. , nr VIN: [...], rok produkcji: 1991 na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 90 dni od dnia jego sprowadzenia z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał m.in., że w dniu 5 lutego 2024 r. skarżący sprowadził pojazd marki F. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zbył go w dniu 14 lutego 2024 r. na podstawie faktury nr [...]. Organ ustalił, iż do dnia zbycia pojazdu skarżący nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu (dalej jako "organ odwoławczy" lub "Kolegium"), decyzją z dnia 5 listopada 2025 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał m.in., że zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm., dalej "p.r.d." lub "ustawa Prawo o ruchu drogowym"), w przypadku, gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, na terytorium Rzeczypospolitej jest przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, osoba taka jest zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni. Kolegium wskazało, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży maszyn rolniczych. W ramach prowadzonej działalności w dniu 5 lutego 2024 r. skarżący sprowadził na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej sporny pojazd. Został on sprzedany w dniu 14 lutego 2024 r. Do dnia zbycia pojazdu skarżący nie złożył wniosku o jego rejestrację. Oznaczało to, że przedsiębiorca nie wywiązał się z ustawowego obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Zatem zasadnym było przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu niewywiązania się z obowiązku wynikającego z art. 73aa ust. 1 pkt 3 p.r.d. Brak dopełnienia obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego sprowadzonego pojazdu prowadzi do zastosowania sankcji, o której mowa w treści art. 140mb ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z tym przepisem, kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1 000 zł. W sprawie nie ma zastosowania art. 73aa ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. Powyższy pogląd prawny wyrażono w wyroku WSA w Lublinie z dnia 13 lutego 2025 r. sygn. III SA/Lu 705/24. Teza ta została poparta w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2025 r. sygn. III SA/Po 690/24. W ocenie Kolegium powyższe oznacza, że zasadnie nałożono na skarżącego karę pieniężną i prawidłowo ustalono jej wysokość w kwocie 1000 zł. E. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 listopada 2025 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik postępowania a mianowicie: 1) art. 73aa ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżący naruszył obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podczas gdy skarżący przedmiotowy pojazd zbył przed upływem 90 dni; 2) art. 73aa ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżący naruszył obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, podczas gdy to przed upływem terminu 90 dni odwołujący przestał być właścicielem przedmiotowego pojazdu, przez, co utracił uprawnienia do rejestracji, bo nie był już właścicielem pojazdu; 3) art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z. art. 73aa ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 140mb Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w sytuacji, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel dokonał zbycia pojazdu, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 albo ust. 3 Prawa o ruchu drogowym. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb w/w ustawy; 4) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz dowolną ocenę materiału dowodowego mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w szczególności uznanie stanowiska Starostwa B. podczas materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy jednoznacznie wskazuje, że kara powinna być uchylona; 5) art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz dowolną ocenę materiału dowodowego mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uchylenie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że zbycie pojazdu przed upływem 90 dniu od sprowadzenia na terytorium RP wyłącza konieczność złożenia wniosku o rejestrację. Obowiązkiem złożenia wniosku objęty jest bowiem właściciel pojazdu. W momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a obowiązek tern przechodzi na nowego właściciela (nabywcę) pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2024 r. Bezspornym jest, że skarżący prowadzący działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży maszyn rolniczych, w dniu 5 lutego 2024 r. sprowadził na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazd – ciągnik rolniczy, którego nie zarejestrował, i który już w dniu 14 lutego 2024 r. odsprzedał. W tym stanie faktycznym organ odwoławczy uznał, że skarżący podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 w związku z art. 73aa ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy wykładni przepisów prawa materialnego, które legły u podstaw rozstrzygnięcia o nałożeniu kary. Stosownie do art. 73aa ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia: 1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej; 3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W sytuacji, gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni (art. 73aa ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 140mb ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł. Z powołanych przepisów wynika generalny obowiązek właścicieli pojazdów do ich rejestracji. Według art. 71 ust. 1 ustawy dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest, co do zasady, dowód rejestracyjny. Natomiast stosownie do art. 73 ust. 1 ustawy rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy - wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne. Skoro przepis stanowi, że właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację we wskazanym ustawowym terminie (30 lub 90 dni), to oczywiste jest, że chodzi o każdego właściciela, dla którego bieg ustawowego terminu do dokonania tej czynności będzie inny. Tym samym zarejestrowanie przez kolejnego właściciela pojazdu w ustawowym terminie, który mieści się jednocześnie w terminie, w którym zobowiązany był to zrobić poprzedni właściciel (czyli w tej sprawie skarżący) gdyby pojazdu nie sprzedał, nie oznacza, że skarżący nie ponosi odpowiedzialności za zaniechanie wykonania ustawowego obowiązku. Podkreślić należy, że dany podmiot będąc do tego zobowiązany nie dopełnił ustawowego obowiązku przed zdarzeniem, które uczyniło to niemożliwym. Nie budzi wątpliwości, że zbycie pojazdu uniemożliwiło skarżącemu złożenie wniosku o rejestrację pojazdu, gdyż wniosek taki może złożyć wyłącznie aktualny właściciel i jak słusznie zauważa skarżący z chwilą dokonania czynności zbycia utracił legitymację do zarejestrowania pojazdu. Natomiast należy mieć na uwadze, że istota rozpoznawanej sprawy nie dotyczy możliwości wykonania tego obowiązku. Zaskarżona decyzja nie dotyczy bowiem nałożenia na skarżącego obowiązku zarejestrowania pojazdu, którego już nie jest właścicielem, a nałożenia kary za to, że nie złożył wniosku w sprawie rejestracji pojazdu sprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, kiedy tym właścicielem był. Należy mieć bowiem na uwadze, że skarżący, będąc właścicielem pojazdu zobowiązany był do jego zarejestrowania przed dokonaniem zbycia, które nastąpiło w terminie otwartym na dokonanie rejestracji pojazdu. Zbycie pojazdu przed upływem terminu do dokonania jego rejestracji było prawem właściciela. Nie oznacza to jednak, jak już zaznaczono, że ta okoliczność i fakt zarejestrowania pojazdu przez nowego nabywcę zwalania skarżącego z odpowiedzialności za to, że w czasie, kiedy był właścicielem tej rejestracji nie dokonał. Brak wykonania ustawowego obowiązku, powoduje konieczność nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, na podstawie powołanego wyżej przepisu (art. 140mb ust. 2 ustawy). W przypadku, gdy pojazd zostanie zbyty w terminie wcześniejszym, przed upływem 90 dni od sprowadzenia pojazdu na terytorium Polski z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, to wówczas, końcowy termin na dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego jest równoznaczny z terminem zbycia sprowadzonego pojazdu. W aktualnym stanie prawnym tylko w jednym przypadku, o którym mowa w art. 73aa ust. 7 ustawy, zniesiony został obowiązek w zakresie rejestracji. Zgodnie z art. 73aa ust. 7, przepisu art. 73aa ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. Przypadek ten w niniejszej sprawie nie zachodzi, gdyż nie mamy do czynienia z pojazdem nabytym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, który został zbyty przed upływem terminu na dokonanie jego rejestracji, a z pojazdem zbytym przed upływem ustawowego terminu do złożenia wniosku o rejestrację przez właściciela, przedsiębiorcę, który sprowadził pojazd z terytorium Państwa UE na terytorium Polski. Tym samym okoliczność, że zbyty w dniu 14 lutego 2025 r. pojazd został zarejestrowany przez nowego właściciela pozostaje bez wpływu na uchybienie obowiązkom rejestracji tego pojazdu przez samego skarżącego. Skład orzekający podziela argumentację zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie sygn. III SA/Po 690/24 oraz wyroków wydanych przez tut. Sąd w sprawach sygn. III SA/Lu 705/24 i III SA/Lu 607/24, III SA/Lu 621/225 i III SA/Lu 617/25. Jedynie dla porządku odnotować należy, że w orzecznictwie prezentowane jest również stanowisko zbieżne z argumentacją zawartą skardze (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. III SA/Łd 5/25 oraz III SA/Łd 890/24 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. III SA/Kr 1908/24). Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.